Themmina
Kendi kendime mırıldandım: "Belki de bazı şeyler... sadece hissedilir, görülmez. Dokunulmaz, yakalanmaz."
Ve durdum. Hiçbir cevap gelmedi, hiçbir ışık yanmadı, hiçbir gölge kaybolmadı. Sadece sessizlik ve rüzgar kaldı.
"Sen buradasın, değil mi?" fısıldadım tekrar. Ama bu sefer, kendi sesim bile bana yabancı geliyordu. "Belki de... yalnızım."
Rüzgar yüzümü okşadı, saçlarımı savurdu, gökyüzü titrek bir şekilde parladı. Ama ne beklediğimi, ne kaybettiğimi.. hiçbir fikrim yoktu. Sadece durdum, ve bir boşluğun içinde kendi nefesimle sessizce kayboldum.
Geriye ise 5 anı 1 veda kalmıştı...
*Tek bölümlük kurgudur.