İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

Hiçbir şey tesadüf değilse, bu yaşananlar neyin nesiydi? ■♤♡♧♢♧♤♢■ Aşk'a açılan bu kartlar da ne yazıyordu? Kadın durup adamın sözlerini dinleyecekmiydi, Yoksa gidecekmiydi? Adamın kadını götürdüğü ilk yerde unutulmayan gizem neydi? Bunca zaman gerçek aşkı bulmak için yaşadığı onca tecrübeyi yok saydıracak iki insanın kalp çarpışması bu... Yere düşen kitaplar değil bu sefer, yaşanılacak duygular..

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın