«Εγώ γαμώτο σε εμπιστεύτηκα! Ρίσκαρα μαζί σου. Μ'ακούς; ΡΊΣΚΑΡΑ! Είπα ή όλα ή τίποτα... Νομίζεις το είχα ξανά κάνει; Όχι μωρό μου. Ούτε εγώ είχα ερωτευτεί τόσο ολοκληρωτικά, τόσο σαρωτικά, τόσο απόλυτα! Κι όμως... το προσπάθησα. Γιατί σε ήθελα για αυτό που ήσουν, για την ψυχή όχι για το απέξω. Μα εσύ τα διέλυσες όλα μάτια μου.» ©𝟐𝟎𝟏𝟗-𝟐𝟏 𝐃𝐨𝐧'𝐭 𝐜𝐨𝐩𝐲 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐨𝐫𝐲

«Το να με εμπνέει είναι προτιμότερο από το να με αγαπά...» Η Βικτώρια Κορνέλη έχασε και τους δύο της γονείς σε ένα φρικτό αυτοκινητιστικό δυστύχημα όταν ήταν μόλις δύο μηνών. Μεγάλωσε με την αδερφή του πατέρα της, τη Νόνα, και ποτέ δεν στερήθηκε τίποτα. Οι κανόνες της, απλοί! Παίξε. Διασκέδασε. Ζωγράφισε. Φύγε! Επιστρέφει στην Κέρκυρα για να περάσει ένα ανέμελο καλοκαίρι, λίγο πριν ξεκινήσει την τελευταία της χρονιά στην Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Δεν έχει ιδέα πως ο άντρας με το τατουάζ του λιονταριού στη πλάτη, που βγαίνει μέσα από τα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου, θα ανατρέψει τους κανόνες της. Δεν έχει ιδέα πως, για τον Έκτορ Ντράγκαν Ράτκοβιτς, οι δικοί του κανόνες... δεν ανατρέπονται. Εκείνος θα παίξει. Εκείνη θα παίξει. Εκείνος θα διασκεδάσει. Εκείνη θα διασκεδάσει. Και όταν βαρεθεί το παιχνίδι της, πόσο εύκολο θα είναι να ξεφύγει από τον Πανθέρα; «Όπου κι αν πας, θα έρχομαι πάντα για σένα...»