Bilinmeyen numara: Artık hayallerim ile yetinemiyorum babacığım, yaptığım kötü bir şey mi bilmiyorum ama evet, senin giydiğin gömleklerinden dâhi belli olan kaslarını yaladığımı ve ben senin üzerindeyken o eşsiz sesindeki hırıltıların ile karşılık vermeni hayal ederek parmaklarımı derinliklerime yolluyorum Bilinmeyen numara: Islandım, fazlasıyla. Alparslan çevrimiçi Görüldü Yazıyor... Alparslan: Azgın bir velet olarak öğretmenine böyle müstehcen fotoğraflar atıp, arsızca konuşmanı anlayabiliyorum Alparslan: Ama beni o kadar izlediysen okulumdaki sen ve senin gibi öğrencilerim ile ilgilenmediğimin farkındasındır Bilinmeyen numara: Azgın olduğumu kabul etmiştim evet. Ancak bunun sadece sana özel olduğunu da belirtmiştim Bilinmeyen numara: Ayrıca velet olmayan insanlar azgın olamıyor mu öğretmenim? Onlar cinsel istek duydukları kişilere müstehcen fotoğraflar yollayıp arsızca konuşmuyor mu? Alparslan: Fazla cüretkarsın Bilinmeyen numara: Senin kızınım sonuçta babacığım...

"Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"

Arkadaşınız yerine okulun sahibine mesaj attığınızı bir düşünün...

"Korku sana çok yakıştı aşkım," Boştaki elimle savrulan kahküllerini severek düzelttim. "Bakalım acı da yakışacak mı?" Yapacaktım. Kontrolüm yağ gibi kayıp gitti. Bütün emeklerimi o küçük şeytan kara toprağa gömdü. O, beni şaşırtacak bir şey yaptı. Bembeyaz kesilen yüzü hızla suratıma yaklaştı ve o minik dudaklar ağzıma değdiği an elimdeki iğne yeri boyladı. Rahatlayan vücuduyla kollarını boynuma attı ve beni öptü. Alt dudağımı sıcak diliyle hapsederek döndürdü. Teninin sıcaklığı beni sakinleştirdi ve ona karşılık verdim. Elimle sırtına dökülen saçlarını okşayarak üstüne çıktım. Harlıydım. Bir bacağını ayırdım ve o boşluğa çabucak girdim. Elim uzun eteğinin altından çıplak bacağına gitti. Mest oldum. Ellerimi histerik bir titreme esir almasına rağmen nereye gideceklerini biliyor gibiydiler. Kalbim taşıyor yerine sığmıyordu. O kalbimin sahibiydi. Tüm her şeyimin ben merkeziydi. Beni öperken sıcak gözyaşları yüzümü dağladı ama biraz bile rahatsız olmadım. Sıcak, ıslak olan bu kombinasyon başımı döndürdü. Alnı alnıma çarptığında birlikte nefeslendik. Gözleri belki de beni artık görmek istemediği için kapalıydı. Sorun değildi. Telafi edecektim. Beni o kör kuyudan çıkarmayı başarmıştı. "Pavel." dedi kısık bir sesle. Yanaklarını ova ova sevdim. "Söyle aşkım." Gözleri gür kirpiklerinin arasından beni buldu. "Benim karnım çok acıktı. Enginar salatasını şimdi yapsak olur mu?" İçe doğru kıvrılan o pembe dudaklara bir öpücük daha kondurdum. "Yapalım." Üstünden kalktığımda o direkt elimden tuttu. Gözlerimle ürkek bakışlarını yakaladığımda bana aceleyle gülümsedi. Belinden tutarak onu kapıya doğru yönlendirdim. Nefes alışverişleri hâlâ ritimsizdi. Attığı her adımda ciğerlerini temiz havayla doldurur gibi uzun soluklar aldı. Benimle baş edemeyeceğini anladı. Anlattım.

Ali Murat Karahan, cezaevinden çıktığında tüm kasaba onu bekliyordu. Gülferah'ın ise bekleyecek kimsesi yoktu. Bir gece yarısı, bir sokak lambasının altında yolları kesişti. Kurtarılmakla korunmak arasında ince bir çizgi vardı. Bu evlilik bir anlaşmaydı. Ama Taşlıyokuş, gelinlerini kolay bırakmazdı.

"Biz seninle borcun karşılığında büyük kızı bana vereceğine dair anlaşmamış mıydık? şimdi bana bu villama paspas dahi etmeyeceğim kızı mı veriyorsun metresim olarak?" "Efendim diğer kızım yok en son pasaport çıkarıp yurtdışına kaçmış ona bir türlü ulaşamadım, Hande başına buyruk ukala bir kızdır ama damla öyle değil elinden her iş gelir ister hizmetçi olarak kullanırsın istersen metres olarak benim için farketmez borcumun karşılığı Damla'dır" Serdar önünde ki kıza baktı en fazla 19 yaşında kocaman gözlükleri olan saçları iki yana örgü ve paspal giyinen bir kızdı Evde hizmetçi olarak kullanabilirdi ve pis işlerini yapması için uygundu bazen içeri sızacak casuslara ihtiyaç oluyordu hem yakalanıp öldürülse bile umrunda olmazdı en azından bir işe yaramış olurdu...

DÜZENLENİYOR "Aşk bazen bir dokunuşta değil, kalp ritminde başlar..." Nazlı... Aldatılmış, yalnız bırakılmış ama asla teslim olmamış genç bir kadın. Karnında taşıdığı minik kalple yeni bir hayata doğru yola çıkarken, geçmişin izlerini ve geleceğin belirsizliğini Hakkâri dağlarında göğüslemeye hazır. Savaş... Adı gibi sert, bakışları gibi soğuk bir asker. Kimseye açmadığı kalbini, bir kadının sessiz gücüne ve doğmamış bir bebeğin tekmesine kaptıracağını nereden bilsin? Bir karargâh... Sessizlikle büyüyen bir bağ, söylenmeyen cümleler, dokunulmayan duygular... Ve o kalp atışı... Sadece bir bebeğin değil, kırık bir adamla yaralı bir kadının da yeniden başlamasının sesi. Bu hikâyede kan bağı yok... Ama can bağı her şeyin üstünde.

Annem 5 yılın ardından bir adama aşık olmuştu ve 1 hafta sonra düğünleri vardı. Adamı görmemiştim bile. Hakkında tek bildiğim zengin olması ve 5 tane oğlu olmasıydı..