İnsanın kalbi her zaman ya birisine,ya da bir yerlere bağlı olurdu.Benim kalbim ise tutsaktı.Bunu ne ben değiştire bilirdim,ne de bir başkası.Ben kendi kalbimin içinde tutsaktım.Ve bu tutsaklık benimle hayatımın sonuna kadar devam edecek diye düşünürdüm. İnsan en çok hayallerini yapamaz. İnsana en çok hayalleri uzak kalır. Ve insan en çok gerçekleştiremediği hayallerine tutsak olur. Bu da benim hikayem. Bu da benim tutsak kalbimin hikayesi.