[Completed novella: Imperial Monarchy- starting from chapter 63 where the mafia king ended.] A/N: besties, if u choose to read this story, know that this story is being edited, read at your own risk! I warned you! --------------------------------------- i had to look up at him since he was so close to me. i backed up hitting the wall, his body pressed on mine. "you want to know why i get all worked up when i see other guys around you? do you want to know why i get so angry when you treat other guys so innocently?" i nodded my head he groaned & ran a hand through his hair "you really are clueless aren't you!" when i didn't reply he spoke again "because you make me feel things aurora! i cant control myself! every time i see another guy around you i want to rip them to shreds!" he yelled "why on earth would you feel things?! you don't even like me Leo!" i retorted "I DO!" --------------------------------- an angel meets a devil. They both were so different yet so similar. In the end they both learned the same lesson; that Love is a strength not a weakness. this story is set in a Dystopian era Where Mafias, Gangs & Mobs gained control over everything. They flipped the world upside down creating their own system. the only way to survive is to abide by their rules. Aurora Amherst. a 21 year old girl. Kind, compassionate and has a strange sense of humor. Enjoys hacking for fun. isn't scared to speak her mind. Leonidas Gambino. Leader of the Sicilian Italian Mafia; the strongest mafia on this earth. He is brutal, violent and without an ounce of mercy in his body. He is the description of the devil. He controls everything from the down low. what happens when she hacks into his Mafia's system "accidently"? This is their story. ~TW: contains dumbass M.C Very toxic, bipolar but hot love interest lastly, fights with google translate Note: there's no smutt (this story is PG)

Babasının yer altı dünyasının en büyük mafyasına borcu olduğu Güneş, mafyalar tarafından kaçırılıyor.(+18)

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''