Bir cinayete tanıklık ettiğinizi ve eski sevgiliniz tarafından kaçırıldığınızı düşünün. Peki ya eski erkek arkadaşınızın, dünyaca aranan ancak bir türlü bulunamayan o katil çetesinin lideri olduğunu öğrendiğinizde ne yapardınız? "Bizim isimlerimiz olmaz. Kimliksiz, kimsesiz ve kimseyiz. Bize nasıl sesleneceğini sen belirlersin. Kurbanlarımız, müşterilerimiz ve en önemlisi başımız belirler." Bazı gerçekler sen ne yaparsan yap acıtır. ... Kadere inanmazdım onu görene kadar. Yanlışlara güvenmezdim onu tanıyana kadar. Bizim hikayemiz aşkla başladı. Nefretle kuşandı Kanla devam etti. ....... Katil, tanığını görmüş dahası yeni kurbanını seçmişti.

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

❝Derler ki; çalınan hayatını daima hatırla, intikamın alevlerini soyunla harla. Bu ağılı taht bir hatıra; kalbi katran, ruhu Yakut Kral'a.❞ KARGALAR SERİSİ; AHVEB, EDİN ve KASIRGAYA KANAN SAKA kitaplarından oluşan bir seridir. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın illa ki spoi yiyeceksinizdir. İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz.

Gerçek aile hikayesi. Klasik demek istemiyorum ama galiba klasik, bu kurguyu o kadar çok okudum ki. Bir an karşıma çıktı ve bir anda nerdeyse yazılanların tamamını okudum. Aşırı sarıyor ve yazmak istedim. Daha fazla uzatmadan geçelim o zaman hanımlar beyler. Umarım beğenirsiniz... ..... Küçük bir fanusun içine hapsedilmiş, on yedi yıllık hayatı sadece sessizliğe sıkıştırılmış Lâl. Nereden başladığını ve nasıl sonlanacağını bilmediği hayatının her saniyesi bir mücadele içinde geçiyordu. Öğrenmesi gereken şeyler vardı, savaşması gereken insanlar ve mücadele etmesi gereken bir hayatı vardı ama hangi hayat için mücadele edeceğini bile bilmiyor savaşmaya çoktan hazır olsa da savaşmaktan çoğunlukla kaçıyordu. Sebebi neydi peki? Düşmanı ondan güçlü olduğundan mıydı bu korkusu? Ya da ondan fazla oldukları için miydi? Hayır bunlar onu korkutacak şeyler değildi. Onun savaşmamasının tek nedeni düşmanının kendisi olmasıydı. Güçlü bir kız olduğunu düşünüyordu, bütün hayatı boyunca kendini buna inandırmış ve bunu dayatarak büyütmüştü kendini. Yanında kimse olmadan da yaşayabilir, her zorluğun içinden daha güçlü bir şekilde çıkabilirdi, en azından o öyle düşünüyordu. Her düşmenin ardından ayağa ısrarla kalksa da düştüğü için kendinden nefret eden ama düşmemek için çabalamayan biri nasıl olurda kalktığı için güçlü olabilirdi ki? Kendi zihninde yaşadığı iki kişilik hayat çoğu zaman onu yanlış kararlar vermeye zorlayan bir şeytandan farksızdı, kaçmalıydı. Bütün düşmanlarından kaçmalıydı evet ama kaçması gereken en büyük düşman ta kendisiydi. Mahkûm edildiği sessizlik zihninde bitmek bilmeyen bir savaşa neden olmuştu. O sessizliği güç sanmış sessizleştikçe kendi kendine düşman olmuştu. Ve o artık farkındaydı, güçlü bir kız değildi Lâl, sadece hâlâ hayatta kalmayı başarıyord

Gizemli bir adam ve onun güzel kadını.

Hayatının en kötü gününü yaşadığını düşünen genç kadın, aynı günün gecesinde bir adamla tanışır ve zamanla o kötü günün aslında hayatının en güzel günü olduğunu düşünür. Fakat bu güzel günlerin kısa süreceğinden habersizdir. • "Sadece holding sahibinin değil," dedi yüzüme bakmaya devam ederken. "Bir mafyanın da kızısın." "Eski bir mafya," dedim. "Ben çocukken bıraktı o işleri." Gülümsedi. "Ama Aydın Karalar deyince insanların aklına hâlâ mafya geliyor."

❝Şeytana ikinci bir şans versen, seçer mi iyiliği yoksa yakmaya devam mı eder günahları ile beraber cehennemi?❞ ASLANLAR SERİSİ, KONRULUN KAFESİ ve DUZAH kitaplarından oluşan bir seridir. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın illa ki spoi yiyeceksinizdir. İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz.

...Düşmanların dostlara, dostların ise düşmanlara dönüştüğü bir dünyada büyüleyici bir aşkın hikayesi... "Yalan söylüyorsun." "Öyle mi?" Bunu bir meydan okuması olarak görmesini istemiyordum ama yine de yüzümü çevirmedim. "Sana ait olmayan şeyleri istememelisin." dedim düşünmeden. Bedenim zincire dolanmış olmasaydı eminim daha ikna edici olabilirdim. Susuzluk boğazımı yakmıştı. Onu eğlendirmiş olmalıyım. Kısa ve içten bir kahkaha attı. "Ve bunu küçük bir hırsız söylüyor?" Bana doğru eğilip çenemi kendisine doğru kaldırdı. Bana bu kadar kolay dokunabilmesinin şaşkınlığıyla donakaldım. Parmak uçları soğuk yanaklarımdan boynuma doğru inerken doğrudan gözlerimin içine baktı. Tüm tüylerimi diken diken etmişti. "Hala anlamadın mı? Sen zaten bana aitsin." Kesinlikle şaka yapmıyordu.

Sultan Hanım, büyük salonda elindeki tespihi çekerek oturuyordu. Gözleri kararlı, duruşu dimdikti. Hizmetçiler ayakta beklerken, Baran içeri girdi. Annesinin tavrından yine bir şeyler planladığını anladı. "Baran," dedi Sultan Hanım, gözlerini oğluna dikerek. "Ben kararımı verdim. O kızı alacağım." Baran kaşlarını çattı. "Anne, o kız benden çok küçük. Olmaz." Sultan Hanım tespihini masaya bıraktı. "Olmaz diye bir şey yok! Ben bu konağa o kızı gelin edeceğim. Eğer dediğimi yapmazsan, sana sütümü helal etmem!" Baran dişlerini sıkarak yumruklarını sıktı. Annesinin sözleri ağırdı, onu karşısına almak istemezdi. Derin bir nefes aldı, gözlerini kapatıp açtı. "Peki anne," dedi sonunda. "Ama bir şartım var. Eğer kız istemezse, onunla asla evlenmem!" O sırada, Dilan kendi konağının bahçesinde kuşları izliyor, hayatındaki büyük değişiklikten tamamen habersizdi...