"Aramıza girip seni benden, bizden alıp götüren okyanusun kıyıma hırçın dalgalarla vuracağını bilseydim buna engel olur, gitmekten kork diye o suda boğulurdum. Bilmiyordum."

üzemedi hiçbir şey beni, senin sırtın gibi, hadi ben özlemedim ama kedi özledi. -texting

Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.

aynadaki çiçek, sudaki ay.

Jisung, başıma gelmiş edebi bir felaketsin, ebediyen. Ve öyle çok güzelsin ki, ah, tanrım, ne sana ne O'na konuşamıyor, anlatamıyorum, dilime yankı yankı çarpan acı keskin kelimeler anlatma çabamda ağzımı yaralıyor. Şiddetle susuyorum, bir gün dilleneceğime inanıyorsun. Öyleyse iyileştir, yaralanmışlığımı iyileştir çünkü ağzımdaki yara sensin, Jisung.

Gurur mu? Gurur, kalbin kapısından aşk girdiğinde pencereden kaçıp giden bir misafirdir. Beni uçurumun kenarına iten ellerin, bu sefer beni oradan çekip almak için uzanmıştı.

''Havai Fişekler'' sol ellerinin serçe parmağında yeşil ojeyle gezen yıkıkların grubuydu. Bu one-shot @ficstation için yazılmıştır.

"İşte bu kadar şiddetli, bu kadar ağır; Beyazlar içerisinde simsiyah duygular." text, düz.

"Bu can içimde kuştur, kunâla. Seni görünce titrer."