"Şeytan olan senmişsin sakar." Hala ağlıyordu, suçluydu ona acıyordum. "Tek kelime et, tek kelime et ki seninle olmam için bir sebebim olsun." Konuşuyordu. Bittiğini farkındaydı. Beni kandırmak ona hiç bir şey kazandırmamıştı. "Konuş lanet olası" kolunu sıkıca tutup kafasını kendime çevirdiğimde ağzından bir kaç kelime döküldü. "Affet beni." "Siktir git şurdan, seninle işim olmaz." dedikten sonra arkamı dönüp gitmeseydim belki de her şey daha güzel olabilirdi. Belki de en büyük hatayı ben yapmıştım.

"Adın ne?" diye sordu kadın sert bir sesle. Kız bir süre düşündü hangi adını söylemeliydi. Gerçek adını mı? Yoksa okulda ona zorla koydurdukları o ad mı? Kız ismini unutmuş olamaz ya diye düşündü kadın. Acaba beni duymadı mı diye düşündü. Aslında İngilizlere de benzemiyordu. Yine de çok güzeldi. Derken titrek ve heyecanlı bir ses çıktı kızdan: -Blue Robyn

Birbirine bağlı 7 arkadaş ve onlarla gelişen olaylar...Komik anları ,kavgaları ve sevgilileri.Evet sevgilileri! Hepsinin birbirinden farklı değişik sevgilileri ... Aslında hayatları sade devam ederken araya Toygarın girmesiyle hayatları renklendi, heyecanlandı ve değişti. Ama bu arkadaşlıklar nasıl bir şekle girdi. 7 arkadaşın hayatı acaba bozulacak mı?

''Yoruldum.''dedim çatallaşan kısık sesimle. ''Kes sesini. Yerimizi belli edeceksin.'' Onu dinlemeden devam ettim. ''Kaçmaktan,kovalanmaktan... Yoruldum Giray. Bırakalım bulsunlar bizi. Neyimiz kaldı ki artık. Ailelerimiz bile bize sırtını dönmüşken ne kaldı elimizde?'' ''Kes sesini." dedi dişlerinin arasından kısık çıkardığı sesle.''Neyimiz kaldı öyle mi? Biz kaldık. Sen ve ben. İstemesekte bu Saklambaç'a sürüklendik Derin.Ve bizi yakalamak isteyen ne zaman sıkılırsa bu oyun öyle biter. Sakın unutma!'' Nefret dolu bakışlarını beni bulduğunda sessizce omuzlarını tutmaya devam ettim. Sen kazandın Giray. Yine beni susturmayı başardın.