kalbimi ona emanet ettiğim an onun tutsaği olmuştum. kalbimi,ruhumu,bedenimi kendine tutsak eden mafya adamin tekiydi!!

"AĞLAMAYI KES DEDİM SANA!!" Hiddet lenmesi ile oturduğum koltuğa biraz daha gömüldüm. Zeynep'in Aklıma gelmesiyle daha çok ağlamaya başladım "Şu iğneyi yap da susun yoksa ben susturmasını iyi bilirim koza!!" Dişlerini sıkarak söylediği bu sözle hemen söze atladım "N-ne H-Hayir i-ğne olmaz hayır OLMAZZ!!" dememle karşımda oturan adam tarafından kucağına çekilip ağzımı kapatmasıyla korkudan tirtir titremeye başladım. Hareket edemiyordum çok sıkı tutuyordu. "Yapsana koza iğneyi !!" Demesiyle daha çok çırpınmaya başladım İğnenin koluma değmesi ile kapalı olan ağzımdan boğuk bir acı feryat etti Sonrası ise tanımadığım adamın kollarında 3. defa derin bir karanlık...

"Onu seviyor musun" Dedi yutkunarak sanki cevabımdan korkar gibiydi Cevap vermedim onu izliyordum Bı anda "öldürücem onu yaşatmam" dedi çok sinirlendiği her halinden belliydi.

Kolumdan tutduğu gibi beni arabanın içine zorla oturttu. -Bırak beni sen kimsin ya kim kendini ne zannediyosun diye bağırarak arabadan çıkmaya çalışıyordum koltuğa beni öyle bir bastırdı ki, üzerimdeki siyah beyaz çizgili eteğim debelenmemden kalçalarıma kadar sıyrıldı ikimizde aynı anda önce bacaklarıma, sonra bir birimize baktık çakır gözleri çok deli bakıyordu göz göze bir süre bakıştık arabadan çıkmak için hamle yaptığımda beni yan döndürüp kemerimi taktı. - Hayvan sen hayvansın diye bağırmaya başladım Bana eğilip burnumun dibine kadar girdi. - Eğer hemen bağırmayı kesmezsen o minik siyah kilodunu yırtar atar içine şuracıkta girerim gerisini sen düşün......

Gözleri boş, kaşları çatık, yorgun bir şekilde Rahel'e bakıyordu. Hiçbir şey söylemeden pencere kenarındaki eski koltuğa oturdu. Rahel korkudan vücudunun titrediğini hissediyordu. Ne yapacağını bilemez bir şekilde adama bakarak "Ne istiyorsunuz benden, kimsiniz siz?" diye titrek bir sesle fısıldadı."Azat Şeyhanlı benim adım. Sen de Rahel Yılmazsın""Beni neden buraya getirdiniz?" Diye korka korka sordu. Biraz daha yaklaştı ona doğru adam. Yavaşça, "Abin yüzünden buradasın," dedi. "O şerefsiz hayatının hatasını yaptı ve ben de seni almak zorunda kaldım." "Abim mi? Onun sizinle nasıl bir işi olabilir ki?" Bunu söylemesiyle karşısındaki adamın gözlerini karardığına şahit oldu."Önce o sesini kıs! Abin kardeşimi kaçırdı. Benim kardeşimi! Bir aşiret kızını kaçırmaya cüret etti , bunun bedelini bütün ailesi ödeyecek. En çok da sen ödeyeceksin." ----------------------------------------- Rahel Azat'ın ona doğru yaklaşmasıyla kafasını sağa doğru çevirdi. Böylece Azat'ın dudakları boynuna dokunmuş oldu. İkisi de derin bir nefes aldı. "Daha ne kadar kaçacaksın benden, benim olanı benden saklayamazsın."Uzaklaşmak isteyerek hareket etmeye çalıştı ama bu Azat'ın kollarını daha da sıkılaştırmasına neden oldu. Sonra bir cesaretle gözlerini Azat'a dikti."Senin olan bir şey yok burada. Ben senin falan de-"Sözünü kesen şey Azat'ın dudakları olmuştu. Hızlıca alt dudağını emerek düşünmesine fırsat vermeyen ateşli bir anın içinde buldu kendini Rahel. Bacaklarının okşanmasıyla onları Azat'a doğru sardı. Aynı sertlikle karşılık veriyordu. Azat onu kucaklayarak odadaki yatağa öpmeyi bırakmadan yatırdı. Dudakları boynundan aşağı doğru öpücüklerle devam etti ve göğüs arasında durdu. Derin bir nefes aldı Azat. "Bu kokudan beni kimse mahrum edemez yavrum, sen bile."

Fazlaca argo kelime bulunur. +18 olaylar vardır! Kitap şahsıma aittir! Lütfen kitap karakterlerine hakaret etmeyiniz🙏🏻 (...) Bipolar bozukluk tanısı koyulan bir varis ve hayatını babasının övgüsünü almaya adamış bir kadın aile dinamiğini kuvvetlendirmek için bir araya getirilirse ne mi olur?

Can ve Zehir Bir gece, babasının karanlık planlarından kaçmaya çalışan Cansu Karaca, yeraltı dünyasının en tehlikeli isimlerinden, "Zehir" diye anılan Miran Veleno Alakan'la çarpışır. O an bunun sıradan bir tesadüf olduğunu düşünür... ta ki onu gittiği her yerde görmeye başlayana kadar. Abisinin düzenlediği baloda Miran Veleno tarafından kaçırıldığında ise, tüm perde aralanır. Bu adam, yıllardır ona aşıktır... ve aynı zamanda abisinin en tehlikeli düşmanıdır. Artık Cansu'nun önünde iki yol vardır: Kaçmak... ya da Zehir'e teslim olmak. Can ile Zehir'in yollarının kesiştiği bu hikâyede, ölüm ile nefes intikam ile arzu birbirine karışıyor ve onlara unutulmaz bir son yaratıyor. Bazı aşklar, kaybettikçe daha da derinleşir; ve derinleştikçe bu aşkın içinde savrulan bu iki ruhlar ölümün sunduğu acımasız bir dansa tutuşur. İşte bu aşkın adı Canzehir. ❌BU HİKEYEDR OKUDUĞUNUZ HER ŞEY HAYAL ÜRÜNÜDÜR.❌ Bu isme sahip olan tek kitaptır ve kendi şahsıma aittir.

Bir gonca tanesi kadar güzel ve bir o kadar da masumdu Lamia, daha on dokuz yaşında olmasına rağmen cehennem mi yaşamıştı. O beyaz güvercin , yer yüzüne korku salmış bir adamın saplantılı aşkıydı. Tabi aşk denilirse, özgür bir güvercin nereye kadar kafeste tutulacaktı? Bir ay, üç ay veya bir ömür. Bırakmıyacaktı, ne olursa olsun genç kızı bırakmayacaktı. Onla dolmuştu, lavanta kokusuyla nefes almıştı,ilkkez doğduğu zaman değil, ilk kez lavanta kokusunu solarak nefes almayı öğrendi. Kendiside çok iyi biliyordu ,kızın ondan ölesiye korkuyor ölesiye nefret ediyordu. Biliyordu. Ama elinde olsa o kafesin kapısını kendisi açardı ama olmuyordu. Bencildi hemde çok ama kimin umrunda . Sonuşta yer yüzüne namı ile tüyleri diken diken eden adam küçük bir kızın duygularınımı önemsiyecekti? Sanmam. Onun aşkı ikisine yeterdi. Bu ne kadar doğru ? "Y,yalvarırım b,bırak beni ,lütfen i,istemiyorum seni . B,ben b,başkasını sevi-" " SUS LAN" Yine ağlamaktan herak olan bir kız. Yine yalvarmıştı onu bırakması için ,ama nafile o siyah deri koltuğunda oturmuş içkisini zevkle yudumluyordu.ama o kelime, canını yakmıştı. Ama bilmediği bir şey vardı, o ne kadar yanarsa genç kız o kadar küle dönecekti. İçkisini duvara fırlatıp ,yerde diz çöken kızın kolunu tutarak kollarının arasına aldı. Sinirle soluklanıyordu. Kız ne kadar çırpınsada, vurulduğu iğneler yüzünden oldukça güçsüzleşmişti. " Birdaha,birdaha ağzından o itin adı veya az önce dediğin boktan cünleler kurarsan ; elleri yüzünde gezdirdi: çok can yanar ve bunun tek sebebi ise sen olursun" " B,beni b,bırak lütfen evime gitmeme izin v,ver. Ablam h,heryerde beni arıyordur ,l,lütfen. " O kanlı elleriyle göz yaşlarımı sildim. " Seni ilk gördüğümde vurulmuştum sana, o gün yemin etmiştim eğer bir daha karşıma çıkarsan , ölüm bile seni benden kurtaramaz. "

" koskoca iki yıl firuze benden hala kaçıyorsun farkındamısın bizim bir çocuğumuz var" dedi " boşanmak istiyorum kuvars nesini anlamıyorsun seni sevmeyen bir kadınla daha ne kadar sürdürebilirsin bu evliliği " dedim. " madem boşanmak istiyorsun kızımız bende kalıyor sende ne yapmak istiyorsan onu yap özgürsün " deyip çıkıp gitmişti evden. 🔗 Kitap klasik mafya bunu bilerek okuyun Saygı çerçevesinde yorum yapın yapmayanları engeliyorum... Başka kitapların reklamlarını yapmayın