Die keeping secrets or die telling them? [TAGLISH STORY] [COMPLETED] Warning: it's not edited seriously. So there are lots of grammatical errors, spellings and what nots. It is also written during my nagdadalaga days (pabebe) so words and way of writing is kinda weird. And also there's a lot of cussing and killing ××

NOTE: Bata pa lang po ako nang ginawa ko tong story na to kaya pagpasensiyahan na lang kung makokornihan kayo. Isang babae. Isang lalake. Magkaaway. Magsasama sa isang bubong for four months. Sa apat na buwan na puro pagbabangayan lamang ang ginagawa ay maraming magbabago. May dadagdag sa buhay nila. May aalis. May babalik. Sa apat na buwan na iyon, May mangyayari kayang isang bagay na hindi nila inaasahan? Notice: My work is original. If anyone found this story from another website, please report it to me right away. I repeat, This work is original. I am the one who wrote this story, no one else but me. Thank you and God bless! (c) Athena Lang (iheartsarcasm)

Siya si Valentine - ang babaeng ipinanganak para pilitin akong maging ka-Valentine's date niya. | A battle between love and death. Who do you think will win? In just 14 days, you'll know the answer. After the first 14 days of February. After Valentine's Day.

Is Love really sweeter the second time around?

A cliche story about a girl who fell in love with HER BEST FRIEND. Ano ang mas masakit at mas mahirap? Ang makita ang taong mahal mo na masaya sa piling ng iba...or ang makita ang taong mahal mo na naghihinagpis ng dahil sa pagkawala ng taong mahal niya? All Rights Reserved 2012 © foreverderp/wannabeangel [Genre: Short Story, Drama, Friendship, Tragedy and Romance]

Na-fall ka na ba sa BESTFRIEND mo?

Sa napakalawak na kalawakan, Sa mundong ginagalawan, May mga bagay pa ring 'di natutuklasan, Mga misteryong kailangang matagpuan. Kung sa lupang tinatapakan, Ay may mga katanungang kailangan ng kasagutan. Ano pa kaya ang kalaliman ng karagatan? Na karamihan ng bahagi ay hindi pa napupuntahan? Totoo nga bang may iba pang nilalang, Na nakikibahagi sa tinitirhan. At ang TAO ay isang parte lamang, Ng isang napakalaking larawan. Sa pagpatuloy niyang paglubog sa kailaliman ng karagatan, At sa mabilis na pagkawala ng kanyang hininga, Sa paghila sa kanya ng kadiliman --- batid na ang hahantungan, Mga huling katagang nabitawan sa sarili, "oras na". Hinayaan nalang na hilahin ng kadiliman, Sapagkat wala ng tuluyang maramdaman. Ngunit napukaw ang diwa ng mga kamay na tumulak paibabaw, Nasulyapan ulit ang liwanag na kanina'y hindi matanaw.