Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Eğlence amaçlı yazılmıştır. Eğlence #2 Mizah #3 Genç Kurgu #20 ______________________________________________ Normalin aksine oldukça başarılı bir okul olan Endüstri Meslek Lisesi'nde yine normalin aksine, erkeklerin kızlardan neredeyse nefret ettiği bir ortam hakimdi. Aralarındaki saçma husumet günden güne şiddetini artırırken, kimin ne zaman ne yapacağı belli olmadığı gibi, erkeklerin kızları sinir eden hareket ve yaklaşımları aralarında bariz şekilde ortada olan olumsuz elektriğinde misliyle artmasını sağlamaktan başka bir işe yaramıyordu. Peki aralarında yaşanan tüm bu anlaşmazlıklara rağmen, birlikte bir şeylerin peşine düşmek zorunda kalsalar en kötü ne olabilirdi? ©Tüm hakları saklıdır. 19.02.2017 ______________________________________________