Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...

"Alt kirpik çizgisi hafif belirgindi, uykusuzluktan değil çok düşünmekten gibiydi..." Bu dünyada aşk; üzeri acılarla kapatılmış bir mezar taşıydı. Ve bu insanlar o mezarın etrafında el pençe divan durmuş yas tutanlar değil, mezarı kazanlardı. Aşk bir ölüm kalım oyunuydu. Onlarsa oyuncuları, baştan yazanları. Bu, sadece bir aşk hikayesi değildi. Bu, kalplerin seslerini susturamayan bir dünyanın en çarpıcı isyanıydı. "Sevmek mi haramdı yoksa sevdiğini göstermek mi? Biz mi günahkardık yoksa atan kalplerimiz mi? Vur ateşe bir kadeh daha sevgilim, Bir gece iki günün artık ne önemi vardı ki?" (Bahsi geçen şahıslar tamamen hayal ürünüdür, evren ise kör olmayanlar için fazla bilindiktir..)

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

'Wattys 2019 Fantastik kategorisi kazananı' (Baş Şeytan Serisi'nin ilk hikayesidir.) Şeytanlar, doğumlarından önce belki diğer tarafı seçerler diye içlerine erişmiş küçük iyilikle bazı zamanlar merhamet ederlerdi ama bu eylemleri ateşle sırtlarına kazınırdı. Onlar için merhamet en büyük günahtı; yine de her şeytanın teninde bir pişmanlığı bulunurdu. Alanzo Balaam'ın ise hiç izi yoktu. Kapak Tasarım: @Draculessa