İşin aslı, pek çok insan değişmezdi. Değişir gibi görünen her şey, kişinin bakış açısından ibaretti. Önden görünen, arkadaki gibi değildi. Bu da öyle bir hikayeydi, değişir gibi görünen ama pencerenin değiştiği bir hikaye. Bxb *Hikaye içerisinde küfür, cinsellik ve tetikleyici ögeler bulunabilir.

"Ben yüreğimdeki bu sızıya da, yüreğimdeki sana da bir isim bulamadım elma kurdum. O yüzden senin adın kavuşmak olsun." Kapak @Percexes <3

Zor olan sevmek değil, sevilmeye çalışmaktı.

Bu bir mafya hikayesidir. Silahların, ihanetin ve intikamın arasında aslında en ölümcül olanın duygular olduğunu öğrendiğimiz, karanlığın içinde kaybolan bir ruhun sessiz çığlıklarına ve geçmişin izlerini taşıyan yaralı bir kalbe şahitlik ettiğimiz, göz yaşı ve kanla yoğrulmuş bir hikaye.

Kafasını geri verip, rüzgarın onun tenini yalamasına izin verdi. İçi titreyecek kadar zevk almıştı. Kamyonetin kasası onun için akılda kalacak minik bir anıydı. Kim bilir, belki ileride bir dönüm noktasının başlangıcını temsil edecekti... Persika Çiftliği'nin bu yazını diğer yazlardan farklı kılan neydi? Bxb *Hikaye içerisinde küfür, cinsellik ve tetikleyici ögeler bulunabilir.

"Kalp midir insana sev diyen, yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? sahi nedir sevmek? bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?" Soviet soldier X Nazi soldier (bxb kurgusudur)

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

Sarp, çirkin olduğu yetmiyormuş gibi birde ibneydi. Bir gün çok sevdiği tiyatro kulübünde, sahne arkasında çalışmaktan uyuyakaldığında, kendisi hakkında konuşulmasını duyarak uyanmak beklentileri arasında değildi. Özellikle, Mühendisliğin göz bebeği Taylan Tunalı'nın onun hakkında konuşması hiç değildi. " Kendime aşık etmek mi? O çirkin ibneyi mi? Uğraşmama bile değmez diyeceğim ama uğraşmama gerek bile kalmaz. Adı ile seslensem, kendisi oturur kucağıma." • • b x b • • [Tamamlandı] 26.03.21 - 26.07.21

Kafamın içinde bin bir düşünce varken bile, sen sıyrılıp gelendin. Ben hep sana güvendim. 15.07.2021 *Hikaye içerisinde tetikleyici unsurlar, küfür ve cinsellik bulunabilir.

"bir araba korna çalıyor, sen annen sanıyorsun ağlıyorsun. hala kimse okşamıyor saçlarını, kıyamet kopuyor da sen ölmüyorsun." texting/düzyazı,gay kurgu