"ආග්‍ර,මොකක්ද මේ දැනෙන හැඟීම?" "මම දන්නෙ නැහැ කේත්.ඒත් මං හැඟීමට ගොඩක් ආදරෙයි".....

වරා මල හැමදාමත් අයිති හුළඟටම තමයි භවත්‍ර හාමු.. ආරණ්‍ය කියන්නෙ භවත්‍රගෙ වරා මල...

පූජනීය සෙංකඩගල අහස යටදී ක්‍රිකට් පිත්තක අහම්බෙන් ගැටුන රග්බි පන්දුවක් විසින් යළි පිබිදවූ සංසාරික උන්මාදනීය විසඹසරක අති ප්‍රේමණීය දිගහැරුම! Restart: July 15, 2025

🛑 " අල්ලන්න එපා. ඒක බිඳිලා." 🦁 " මං අතින්ම නම් බිඳුනෙ ? " 🛑 " විශ්වාස කරන්න අමාරුයි ඔබ අතින් බිඳුනා කියලා ? " 🦁 " ඒක ඇත්ත. බිඳුනා නෙවෙයි මං හිතා මතාම බින්ඳා ! " 🛑 " ඒක හදවතක් !" 🦁 " මං දන්නවා. මට සමාවෙන්න ." 🛑 " සමාව ගැන නම් මං දන්නෙ නෑ නමුත් අපි උත්සාහ කරමු. එහෙනම් පරිස්සමින් ඇතුළ් වෙන්න ළමයෝ.... මොකද බිඳුනු හදවත් ඇතුළෙ සුන්බුන් අපිළිවෙලයි , තියුණුයි , ඕනිම කෙනෙක්ව රිදවන සුළුයි "🥀 🦁 " නමුත් ඔහු කවදාවත් රිදුන බව කිව්වෙ නැහැ !" 🛑 " ඉතින් ඔබ හිතුවද ඔහුට වේදනාව දැනෙන්නෙ නෑ කියලා ?!" yizhan / non fic 🤍🖤 🥀 ඔහු බිඳුනු හදවත නැවත දිනාගනීවිද ? ☘ 🥀 ඒක බලන්න නම් ඔයාට එන්න වෙනවා..... එහෙනම් පරිස්සමින් එන්න ළමයෝ... සුන්බුන් වලට තුවාල වෙන්න පුලුවන්

ලේ වලින් ලියවුනු යුද්ධයක් මැද ආදරණීය ඛේදනීය ආදර යුද්ධයක වේදනා බර මතක මෙලෙස යුධගිනි දැල් මැද ලෙසින් ඔබ හමුවට අරන් එමි..🖤🥀 🚫කතුවරියගේ අනුදැනුමකින් තොරව උපුටා ගැනීම හෝ PDF කිරීම සපුරා තහනම්..

අහම්බෙන් හම්බුණු ඔය හදවතට මම නොසෑහෙන්නම ආදරෙයි ❤️🥀

ඉතින් එදා මන් අස්ටිල්බේ මල් ඉත්තක් දුන්නානම් ! අද මෙතැන මිනීමල් නොපිපෙන්න තිබුණා ! Start - 2024 / 06 / 27 End - 2025 / 12 / 27 (ක්‍රිස්කෝගෙන් ආදරයෙන් 💫❤️😍) [This book is a YIZHAN Fan Fiction and revolves around Sri Lankan culture. This book contains , Harsh language , Mature contents , sadness , revenge , lots of Angst , politics , death, violence , and this is a story about a homosexual relationship, so if you feel uncomfortable, don't read.] [All the incidents and characters here are not real and not related to real life. This is completely my creation , My ideas . No copying without permission.] × [All the images contained in this book are taken from the internet.. They are copyrighted by their respective owners]

"හාමු හිතං ඉන්නේ ගමේම ගෑනු ඔයාට කියලද ඈ....." "අනේ නෑ... ගමේම ගෑනු නෙවෙයී.... ගමේම ගෑනු පස්සෙන් එන මේ ඉස්කෝලේ මහත්තයා නම් මට කියලා.......ම්ම්ම්ම්ම්ම්....." "හ්... හ්... හාමු........." "ම්ම්ම්ම්ම්ම්....මක්කද කියන්නේ.... මට බහ දෙනවද...... නොදුන්නත් කාරි නෑ... මන් දන්නවා කැන්දන් යන හැටි......"

ලදු කැලෑව මැදින් වැටුනු අඩි පාර කෙළවර වුනේ මදක් ඉඩ කඩ සහිත භූමි භාගයකින්. තවමත් වල් පැලෑටි නොවැවුනු පොළවයි කෙලවරකට වෙන්න එක මත එක ගොඩ ගසා තිබූ මානා පදුරු වලිනුයි පෙනුනේ කවුරු හරි ළගදි එතන සුද්ධ පවිත්‍ර කර ඇති බවයි. පුදුමයෙන් අවට බැලූ මුතූගේ ඇස් දෙක කුඩා පස් කණ්ඩියක් උඩ මලානිකව දැල්වෙන පහන ලග නතර වුනා. බැලූ බැල්මට ඇදිනීමට අපහසු වුනත් විමසිල්ලෙන් බැලු විට එය සොහොන් කොතක් බව අදුන ගන්න එක අපහසු දෙයක් වුනේ නැහැ. පහන් ආලෝකය වැටී ආලෝකමත් වූ පරණ අබලන් කොන්ක්‍රීට් පුවරුව වෙත මුතූ ලංවුනේ කුතුහලයෙන්. කඩතොලු වුනු අකුරු වලින් පුවරුව මත ලියවී ඇති නම හරියට කියවගන්න බැරුව එයා දෙතුන් පාරක්ම ඇසිපිය සැලුවා. ටික ටික මද ආලෝකයට ඇස් හුරු වෙද්දී පලකය මත ලියලා තිබුනු නම දැක්ක මුතූ පොළව උඩට ඇදගෙන වැටුනේ ඇග අඩපන වුනු හැගීමකින් වෙව්ලුම් කද්දී...

මේක මාත් එක්ක කරන්න හොඳ සෙල්ලමක් නෙවේ මහත්තයෝ