16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Kurt Sürüsü Hayat, geçmişin karanlık gölgelerinden kaçarken, kendini bir çete içinde bulur. Ama sürüye katılmak, sadece hayatta kalmayı değil, aynı zamanda kalbinin derinliklerinde gizlediği acıları da kabullenmeyi gerektirir. Sevgisizlik ve ihanetin izlerini taşıyan bir dünyada, Hayat gerçek dostlukları ve düşmanlıkları keşfeder. Ama bir soru hep ona takip eder: Gerçekten ait olduğu yer burada mı, yoksa geçmişiyle yüzleşmek mi zorundaydı?

Adı Rüya. Kimliği sahte. İnancı gerçek. Orionix'in kalbinde, zincirli bir geçmişi çözmeye çalışıyor. Ama her cevap, yeni bir kapana dönüşüyor. Rüya Kapanı başlıyor.