Topuklu ayakkabılarımın çıkardığı ses onun duvara yaslanmasıyla durdu. Bedenlerimiz birbirine yakın olduğundan, aldığı hızlı nefes alış-verişlerini görebiliyordum. "Sen, böyle işlere ne zaman başladın?" diye sordu, gülümsedim. Kulağına doğru uzanarak fısıldadım. "Kadınlığım birden fazla erkeğe sızladığından beri." Bu fısıltım onun göğsünün daha da kabarmasına neden olmuştu. Alt tarafa bakınca kabaran tek şeyin göğsü olmadığını görebiliyordum. Sırıttım. "Birileri benim için sertleşmiş," dedim edepsizce. Çağatay ne olduğunu anlamadan elimi sertliğinin üstüne koydum. "Eğer beni becerirsen, Hülya otel odalarında kadınlarla buluştuğunu bilmez." ~ "Sen, içime mi boşaldın?!" dedim sinirle. Sırıtarak bana baktı. "Korkma, eczaneden ertesi gün hapı alırsın." dedi ukala bir şekilde. Gözlerimi devirdim. "Ya da, hamile kalırım ve bu birliktelikten Hülya'nın haberi olur," dedim sırıtarak. Korku dolu gözlerini bana çevirdiğinde tekrar konuştum. "Bir daha böyle bir hata istemiyorum, Çağatay." dedim tehditvari bir şekilde. Yattığı yerden doğrularak bana baktı. "Ne saçmalıyorsun sen Azra?" dedi şaşkınlıkla. "Bir daha bu olmayacak," dedi ciddi bir ses tonuyla. Tebessüm ederek yerdeki kıyafetlerimi toplamaya başladım ve ona baktım. "Sana kuralları benim koyduğumu söylemiştim, deniz gözlü çocuk." diyerek ona yaklaştım. "Ve koyduğum yeni kurala göre, her hafta çarşamba günü beni burada becereceksin." diyip dudağına bir öpücük kondurdum. "Yoksa Hülya bugün olan her şeyi öğrenir." ~ Yetişkin # 1 | 06.03.22 Romantik # 1 | 13.03.22

• 2021 Watty Ödülleri Kazananı • • Tamamlandı • • İmperium - I • Not: Kitap olduğu için bölümler yayından kaldırılmıştır. Tanıtım için ilk altı bölüm yayındadır. Elismera, kadim bir türün kanını taşıdığını öğrendiğinde tüm dünyası alt üst olur. Her türlü habis yaratıkla aynı dünyayı paylaştığını, bayılarak okuduğu kitaplardaki her efsanenin gerçekliğe dayandığını fark etmesi ise çok uzun sürmeyecektir. Geçirdiği dönüşüm ona büyük güçler ve bir çift kanat bahşederken Elismera, ona asırlardır bağlı ruh eşiyle birleşme ritüelini gerçekleştirip kehanetin başlamasını sağlamaktan kaçınabilecek mi? Yoksa daha önce tatmadığı kadar büyük bir istek ve arzu duyduğu ruh eşi onun için bir şölenden farksız mı? Tehlikelerin ardı arkası kesilmezken dünyayı kasıp kavuran bir yıkımla baş başa kaldığında gökyüzüne yükselmeli ve güçlerini serbest bırakmalı. Ancak işin ucunda ruhunun karanlığa teslim olup güçlerinin dünyayı yok etme ihtimali varken Elismera hem akli dengesini korumalı, hem de türü için temel besin kaynağı olan kan açlığıyla baş etmeli. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 16 Yaşından büyük okuyucuların okumasını tavsiye ederim. Hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır.

...Gecenin sessizliğini yarıp geçen, bir yabancının ayak sesleriydi. Yardım çığlığı atmak istiyordum, ancak ağzımı açacak gücü kendimde bulamıyordum. Vücudumu ağır ağır terk eden kan gittikçe çoğaldığında, göz kapaklarım direncini yitiriyordu. Ölecektim... Ayak sesleri gittikçe yaklaşıp birkaç adım ötemde durduğunda, başımı kaldırıp üzerimdeki yabancı gözlere baktım. Gecenin karanlığını delip geçen gözleri üzerimde oyalandıktan sonra arkasına döndü ve aynı ağır tempoda uzaklaşmaya başladı. "Yardım et." Kelimeler ağzımdan bir fısıltı gibi döküldüğünde, adım sesleri sustu. Fakat adam arkasına dönmemişti. Öylece bekliyordu. "Lütfen..." Çaresizlik kelime kelime dudaklarımdan dökülürken, eğilip hayal kırıklıklarımı yerden topladım. Yardım etmeyecekti... Gözlerim kapandığında, direncimi tamamen kaybetmiştim. Son duyduğum şey ise, yabancı ayak seslerinin benden gittikçe uzaklaştığıydı... - Özlem Kuzu/RUHSUZ 12 Nisan 2018'

Siz hiç bir ruha aşık oldunuz mu? Gülüşünden bihaberken ya da öfkelendiginde nasıl baktığı bilemeden sonsuz bir melankoninin içine düştünüz mü? Hare düştü.. Ruh onu parmak boğumlarına hapsetti, ve oraya sakladı.. 'Aklın almadığı, mantığın devredışı kaldığı Ruhlar Şehri'ne hoşgeldin Hare' Başlangıç tarihi- 27-09- 2017

(TAMAMLANDI) Yıkılan bir dünya... Ve vampirlerin hüküm sürdüğü bir yeraltı ülkesi... Sepulcrum... Kurt adamların işgalleri başlamışken artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. İki vampir savaşçı büyük bir görev üstlenirken yeraltı tünellerinde onları ummadıkları tehlikeli bir yolculuk bekliyordu. Avcılar... Kurt adamlar... Gri şeytanlar... Yeryüzü Koruyucuları... Cadılar... Ve kendi ırkları, belki de tehlike en yakınlarıydı. Tüm bunların üstesinden gelip görevi başarıyla tamamlayabilecekler miydi? Ya da gerçekten ortada bir görev var mıydı? ♧ °Şimdilik sizin kurallarınıza göre oynayalım. Sıra benim oyunuma da gelecek. O zaman benim oyunculuğum gözlerini kamaştıracak ve siz kurtlar dolunayda bile bu ışığı bulamayacaksınız.° ♧ Post Apokaliptik sonrası distopik bir toplumun hikayesidir. !!! Tüm hakları tarafıma aittir.

Lavinia, ölüm çiçeği demek. Roma imparatorluğunun baş komutanı olan Titus'un güzeller güzeli kızıdır Lavinia. Ölünce şehrin uzağında bir tepeye gömülür Lavinia. Aylar sonra mezarının üzerinde bir çiçek çıkar. O çiçeğe de bölgede yaşayanlar lavinia ismini verirler. Ölümün soğuk yüzünü bir parça da olsa güzel kılan bir durum doğrusu. Arven Crow, arkeoloji bölümü son sınıfa geçmiş başarılı ve zeki bir kızdır. Okulundaki profesörler onunla yakından ilgilenmektedir. Eski diller hakkında verilen özel dersler ve ödevlerle okulda baş tacıdır adeta. Okul hayatının dışında aşk hayatı da oldukça güzel gitmektedir. Yakın zamanda nişanlanan Arven'e nişanlısı Lavinia diyordur, çünkü tam nişanlısı intihar edecekken tanışmışlardır. Ölümü düşünürken hayatıma çiçek gibi açtın demiştir ona. Bir gün Arven'in hayatı beklemediği şekilde değişir. Okulda en sevdiği profesörleri görmeye gittiğinde profesörler onu bir tür bilim merkezine götürürler. Yapmasını istedikleri üç görev vardır. Bu üç görev için zamanda yolculuk yapıp üç farklı ülkeye gitmesi gerekmektedir. Arven, duyduklarına inanmak istemese de her şey gerçektir. Üstelik görevi yapmazsa kardeşinin öldürülmesiyle tehdit edilir. Okulda verilen özel dersler bu planın bir parçasıdır. Zamanda yolculuğa zorlanan Arven, görevleri başarabilecek midir?

"İmkansızlık nedir Lena ?" Dedi.Sonra yavaşça soludu.Konuştu: "Benim doğama göre en büyük hakaret... Ve ben bu hakareti yudum yudum içmekten zevk alıyorum." Kanımın donduğunu hissettim.Kolları arasında bulunduğum adam bir canavardı.Fakat söylediği sözler hem sadist hem de mozaşistçe zevk vericiydi.Tutku onun dünyasında korkudan ve acıdan ibaretti.Peki acıyan ve korku duyanlar kimdi ? "Acı veren bir korku ve bir o kadar da korku veren bir acı... Mantık bunun neresinde ? Ben bunun neresindeyim ?" Dedi.Bana soru soruyor gibiydi ama kendi kendine edilen bir tartışmanın diyalogları gibiydi sözleri.Şimdi ona ne demeliydim ? "Belki de nerde olduğunu bilmediğin sen değilsindir." Dedim. "Belki de benim nerde olduğumdan emin değilsindir." Diye devam ettim. Adem elması aşağı yukarı hareket etti. Bu görüntü her zaman mükemmeldi. Ancak onun mükemmelliği fazlasıyla tehlikeliydi. "Sen söyle o zaman bana." Dedi. Dudaklarıma baktı.Dudaklarını birbirine bastırıp yeniden yutkundu.Sonra güneşin doğumunun resmedildiği pahabiçilmez tabloyu yeniden gözlerimin önüne serdi. "Nerdesin ?" Dedi.Tonlamasına karışan sinsi bilinmezlik ve caydırıcı merakını hissettim.Yutkundum.Nefes almakta zorlanıyordum.Ellerinin baskısı artıyor ve ben sanki boğuluyordum. "Bir süredir sende." Dedim.

Sisin kenarındaki kalede büyüyen Mira, herkesin aksine karanlıkta onu yutmayı bekleyen canavarlardan korkmuyordu çünkü asıl canavarlar kalenin içinde yaşıyordu. Ruh emici insanları öldürüyordu, çocukların korunmaya ihtiyacı vardı. Fakat Mira'nın asıl felaketi evinde başlıyordu. Sisin içinde yem olmayı kaleye tercih edeceği sırada gardiyanıyla tanıştı. "Ne istediğine dikkat et, Mara Camira. Sis her şeyi duyar." Bu kitapta şiddet ve cinsellik içeren sahneler vardır.

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.