"İnsan öldürmek çok mu kolay?" Aramızda tavaf eden bu ürkütücü sessizliği bozan sorumla birlikte ambiyans daha gerici ve tuhaf bir hâl aldı. "Katil bir adama sorduğun bu soru fazla gülünç." Diye yanıtladı beni, sert aynı zamanda hissiz bir sesle. Israrla devam etmesini isteyen bakışlar attım. Boğazını temizledi önce, sonra; "öldürmenin beraberinde getirdiği cehennem ızdırabına dayanabilirsen evet, insan öldürmekten kolayı yok." Dedi, net bir ifadeyle. Gözlerine baktım. Siyah harelerinin benim yeşillerimde tanrıya tapar gibi bir edayla dolanışını seyrettim bir süre. Ardından, "birini öldürmek istiyorum." Diye mırıldandım. Tanrı şahidim olsun ki, bu buz gibi bakan siyah gözler; dudaklarımdan sıyrılan itirafla beraber adeta ateş püskürdü. Lakin çok kısa sürdü gözlerinde beliren ışıltı. Bana yetti ama. O ışıltıyı aradan asırlar geçse bile unutabileceğimi sanmıyordum. Çünkü gözleri kimi öldürmek istediğimi çok iyi biliyor gibi dokunuyordu gözlerime. Yine de sordu. "Kimi?" "Seni."

Bir kadının düşünün yıllarını kaçmak için planlar kuran bu uğurda herkesi harcayan. Bir gece vakti ardına bile bakmadan kocasından kahraman ailesinden kaçan Melek Kahraman! Bir adam düşünün intikam uğruna aşık olduğunu kadının üstüne kuma getiren acımasız İstanbul iş adamı Hazar Kahraman karısının kaçışına izin veren peşinden gidip geri kalan zalim bir iş adamı! Bir kadın düşünün kocasının elinde oyuncak olan Yazgı Selven eski sevgilisiyle kaçarken canından olan! Kapak Tasarım Writerladyy aittir.

Eroinle kurduğu bağımlı bağın içinde yavaş yavaş silinen genç bir kızın hikâyesi. Bedeni hayatta kalırken ruhu her gün biraz daha eksilen, utançla arzunun, kaçışla teslimiyetin arasında sıkışmış bir varoluşun yolculuğu. Kapılar, nefesler ve suskunluklar arasında ilerleyen bu kitap, bağımlılığı romantize etmeden, düşüşü yüceltmeden, insanın kendine nasıl yabancılaştığını çıplak bir dürüstlükle gözler önüne seriyor. Bu, kurtuluştan çok yüzleşmenin; umuttan çok gerçeğin hikâyesi. ••• Bu eser, bağımlılığı yüceltmeden anlatır. Uyuşturucu madde içerir. Okuru rahatsız edebilir. Yetişkin içerik. +18 17.11.2017 İlk yayınladığı tarih. 07.02.2026 Yeniden yayınlandığı tarih.

"Davulda sağlam ama tokmağın değmediği yer kalmamış ha Rozerin!"dedi üstünden gelinliği söküp alırken..., "Kulun olurum, kölen olurum, karın olurum ne olur Şivan abi canım çok yanıyor" dedi ağlayarak. "Abinin amına koyarım kızım ne abisi bak bakayım şu saatten sonra abilik mı kaldı." Diyerek bacağındaki kanı işaret etmişti. Tek bir hata ömür boyu bir ızdıraba mı neden olmuştu Rozerin Kandar Şivan Kandar. Hiçbir şey sonsuza kadar saklı kalmazdı. Hiçbir şey göründüğü gibi olmazdı. Perdenin Ardındakileri de görmek lazımdı. Bu bir kızın masumiyetini ispatlama çabasıydı.

"Bir dal sigara kadar ömrün var." dedi alaycı gözleriyle bana bakarken. "Ama öldürmeden süründürecek kadar etkim olduğunu kabul ediyorsun." dedim elimde tuttuğum bıçağı bilemeye devam ederken. "Sorun da bu ya..." dedi alaycılığının yanında düşünceli bir şekilde. "Senden kurtulmam gerek ve sen kendinden vazgeçmiyorsun." dediğinde adımlarının sesini duymayı bırakmıştım ve enseme vurmaya başlayan sıcacık nefesini hissedebiliyordum. "Ama bana ihtiyacın var." dedim ve bıçağı yavaşça tehdit oluşturmadığımı göstermek için masanın üzerine bıraktım. O da omuzuma dökülen saçlarını iri parmaklarıyla diğer omuzuma alıp boynuma, aklımı başımdan alan minik bir öpücük kondurdu. "Sensiz de yaparım. Unuttun mu, ben mafya babasıyım." Titreyen dudaklarımda belli belirsiz bir gülümseme belirdi. "Senin de unuttuğun bir şey var..." dedim ve gözlerim bıçağın üzerindeyken konuşmaya devam ettim. "Beni sen değil, seni ben seçtim." dediğimde otoritesine karşın hoşnutsuz mırıltısını hemen arkamdan duyabiliyordum. Ve bir anda saçlarımı okşayan elleri sıkılaşıp ensemden beni tuttuğu gibi önümdeki masaya canımı acıtacak kadar sert bir şekilde yüzümü bastırdı. Daha nefes bile alamadan eline az önce bilediğim bıçağı aldığını gördüğümde her şey için çok geçti. Her sinirlendiğinde bana yaptığı gibi vücudumda, hatırlamam için bir iz daha bırakmak adına bıçağın ucunu kulağımın hemen arkasına sabitledi. Yavaşça bastırdı ve ben etimin kesildiğini büyük bir acıyla fark ettim.

Evlilik vaadiyle kurulan kusursuz tuzaklar... Ancak bu kez, kendi oyununda tutsak kalan bir kadının ve onu tuzaklarında boğan adamın hikayesi.

Bir genelev hikâyesi... "Bugün bedeninin her yerine, bana dair izler bırakacağım." Gözlerimi çevirdim. Kendimi korumak istedim. Hiçbir şey yapamadım. "Şimdi yine benim oluyorsun. Kimse seni böyle bilmeyecek. Kimse seni bu kadar tanıyamayacak." Ve o an birleşme gerçekleşti. Sertti, acımasızdı. Hiç acele etmeden, ama tek an bile şefkat göstermeden. Bedenimde kaybolmadı. Aksine beni kendisine ait bir mülk gibi işaretliyordu. Her hareketi, tıpkı dediği gibi bir iz bırakmak içindi. Nefesim daraldı. Gözlerimi kapattığımda bile karanlık değişmiyordu. Bir ara ellerim yatağın kenarlarına tutunup çarşafı sıkmak istedi. Ama hâlâ bağlı olduğum için yapamadım. İçimdeki çığlıklar bile artık dışarı çıkmıyordu. Bağırmak, ağlamak, yalvarmak... Hiçbirini yapamıyordum. "Lütfen..." diye fısıldayabildim, acı içinde. Beni yüz üstü çevirip arkamdaki varlığını her şekilde hissettirmek için üzerime abandı. "Lütfen mi? Senin ne istediğin değil, benim ne hissettirmek istediğim önemli." Hareketlerinde zevk aldığına dair bir belirti yoktu. Sadece mutlak bir sahiplenme, mutlak bir egemenlik vardı. Saatler geçiyordu, O doymak bilmiyordu. Terlemişti, ama hâlâ güçlüydü. Bu durum yaklaşık on beş dakika daha sürdü. Gözlerim bayılacakmışım gibi kapanıp açılırken sesini çok uzaklardan duydum. "Biraz dinlen, bu hâlin gereğinden fazla dramatik." dinlenmem için kısa bir mola vermişti, ama yine devam edeceğini biliyordum. "Birazdan aynada kendine baktığında benim eserimle karşılaşacaksın." En sonunda beni odada bırakıp gittiğinde, günlerce uyumak istedim. MELCE : Sığınılacak yer. Bu kitap, açık ve yoğun cinsel içerik barındırır. İçerikler rahatsız edici ve sınırları zorlayıcı olabilir. Bunu bilerek okumaya başlayın! 17.09.2025

Gözler yalan söylerdi en çok da onun gözleri söylerdi. Oyunlar oynar en afilli numaralarını kullanır ve bir kukla gibi sana hükmederdi. Hükmedemediği kim kaldı ise de onu yok edene kadar durmazdı. Paramparça halimi görmüş ona bir kırık da o atmak istemişti. "Hoşgeldin Petrov!" Yüzündeki o nefret ifadesi kaybolmadı. "Asıl sen krallığıma hoşgeldin Akrep."

"Kaderin altın kafesi mi, yoksa isyanın kıvılcımı mı daha güçlü? Mahru, doğduğu andan itibaren hayatının çizgileri çoktan çizilmiş bir dünyada, güçlü bir ailenin tek kızı olarak gözlerini açar. İtaatkar bir eş olması için yetiştirilse de, kalbinin derinliklerinde özgürlüğe susamış bir ruh taşır. Kendi kararlarını alma hayali bile yasaktır. Karun, kudretli Karahanlı ailesinin varisi. Sert kuralları ve çelik gibi iradesiyle, gelecekteki eşi üzerinde mutlak bir hakimiyet kurmaya hazırdır. Onun için sahiplenmek ve korumak, sevginin tek dilidir. Ancak bu distopik evrende, fısıltılar yükseliyor ve kurallar çatlıyor. Mahru'nun içindeki isyan alevi, Karun'un katı duvarlarını sarsmaya başladığında, kaderin yazdığı son yeniden yazılabilir mi? UYARI: Bu kitap, farklı bir evrende geçen distopik bir kurgudur. Yetişkin okuyucular için uygun içerik bulunmaktadır." Neden bu info işe yarar?

❝Sırlar kancadır, atılır ve seni çenenden yakalar. Mecbur kalırsın o sırrı yaşamaya da, saklamaya da.❞ 𓃹𓃥 Kral'lar serisinin Çakal'lar kitabıdır. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın hikaye işleyişi farklıdır, kitaplarda sıra yoktur gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. Ancak spoiler yiyeceksiniz.