"Yeter bu suskunluk! Yeter bu utangaçlık! Bu gece... bu gece karı-koca olacaksınız. Yoksa..." "Yoksa bu berdeli bozarım. Bozarsam da... abinin kanı yerde kalmaz. Anladın mı?!" Dicle'nin gözleri büyüdü. Kalbi tekledi sanki. Boğazı kurudu. Nefes alamadı bir an. Kendini yere çökmek üzere hissetti. Kadın konuşmaya devam etti: "Bu köyde bir söz iki edilmez. Bir gece geçti, eyvallah dedik. Ama bir daha olmaz. Ya Baran'la bu evliliği tamamlayacaksın... ya da abin bu dünyada fazla kalmaz." Sonra dolabın kapağını açtı. İçinden saten bir gecelik çıkardı. Krem rengiydi, işlemeli. Kadının gözlerinde acıma yoktu. Sadece beklenti ve tehdit vardı. "Gece bu üzerinizde olacak. Gelinliğin kadar kutsal say bu. O yatakta eşinle karı koca olmazsan... bu evde nefes bile alamazsın." Geceliği Dicle'nin kucağına bıraktı. Başını kaldırmadan, çıkarken arkasına bile bakmadı. Kapı kapandı. Sessizlik kaldı geriye.

Acımasız Töre... Sana ölürüm dediğin gün geber demeliydim bilemedim. HER KIZIN GÖNLÜNDE BİR AĞA VARDIR. TELİF HAKLARI ŞAHSIMA AİT OLUP ÇALINTI DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER YAPILACAKTIR.