05**:Seni bırkamak benim için intiharla eş değer. Bu ihtimali kafandan sil. 05**:Sen benim yaşam kaynağımsın ve seni kazanmak için nelerden vazgeçebileceğimi neleri feda edebileceğimi tahmin dahi edemezsin. ••••• Ç(Alıntı) durumunda adli işlem başlayacaktır. 22.12.25 Takıntı #1 22.12.25 Cesur #1 25.12.25 Texting #1 28.12.25 Mafya #1 29.12.25 Kadın #1 03.01.26 İş Adamı #1 08.01.26 Adam #1 12.01.26 Rastgele #1 15.01.26 Güç #1 28.02.26 Mafyatik #1 10.03.26 İş #1 18.03.26 Aşık #1 21.03.26 Koruma #1

"Zorla evlendik farkındasın değil mi?" dedim dehşetle. Umursamadı ve gözlerimin en derine bakıp, belimde olan eli belimi okşamaya başladı. "Evet karıcım. Gayet farkındayım." dedi.

Sert acımasız herkesin korktuğu bir adam saf güzel nazik bir kız yolları kesişir aşk olup üstüne birde evlenip çoçuk yaparlarsa ve bunu ailelerinden saklarlarsa ne mi olur gelin görelim Mirzanın ezelin hikayesi 10. Bölümden sonra geçmişe dönecek ve tanışmaları evleneleri konu alınacak Küfür ve +18 içerik mevcuttur Herhangi izinsiz kopyalamada yasal işlem başlatacağım...

"Seni ona verdim, Didem. Borcum karşılığında..." "Ne...?" diye fısıldadı, kelimeler ağzından zorla çıkıyordu. Babası başını kaldırıp ona baktı. "Yarın gelip seni alacak." Didem'in gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı. "Bunu bana nasıl yaparsın?" diye bağırdı, sesi öfke ve çaresizlikle doluydu. Ama babası sessizdi. Çünkü o da biliyordu, artık dönüş yoktu. O BAŞKA BİRİNE AİTDİ ARTIK.

Ağlamamak için kendimi ne kadar zorladıysam, gözyaşlarım o kadar inatla yanaklarımdan süzüldü. Sanki içimde yıllardır biriken her şey, o gece kendine bir çıkış yolu bulmuştu. Annemin eksikliği, babamın sevgisizliği, hiç kimseye güvenemeyişim... hepsi bir anda üzerime çökmüştü. Odamın loş ışığında, yastığıma kapanıp sessizce hıçkırdım. Kimse duymasın diye ağzımı kapattım ama içimdeki acının sesi duvarlara çarpıp geri dönüyordu sanki. Her nefes alışımda boğazımda bir düğüm, her gözyaşımda içimde bir kırık parça daha... "Ben bunu hak etmedim," dedim kendi kendime, titreyen bir sesle. Ama sesim o kadar kısıktı ki, sanki kimse duymasın diye değil... kimse duymayacağına emin olduğum için öyle söylüyordum. Annem yaşasaydı, beni böyle birine verir miydi? Babam... neden bu kadar nefret ediyordu benden? Ben sadece sevilmek istemiştim. Bir babanın kızına "gurur duyuyorum" deyişini duymayı, bir annenin "ağlama, ben buradayım" demesini... Ama şimdi, o cümlelerin yerinde sadece sessizlik ve bir yabancının sesi vardı: "Yarın benimle geliyorsun." Yorganı yüzüme kadar çektim, nefesimle ıslanan yastığın kokusu içimi yaktı. O an anladım... bazı geceler vardır, insan o gecelerde büyür. Ben o gece büyüdüm. İçimdeki çocuk, son kez ağladı ve sustu.

"Yeter bu suskunluk! Yeter bu utangaçlık! Bu gece... bu gece karı-koca olacaksınız. Yoksa..." "Yoksa bu berdeli bozarım. Bozarsam da... abinin kanı yerde kalmaz. Anladın mı?!" Dicle'nin gözleri büyüdü. Kalbi tekledi sanki. Boğazı kurudu. Nefes alamadı bir an. Kendini yere çökmek üzere hissetti. Kadın konuşmaya devam etti: "Bu köyde bir söz iki edilmez. Bir gece geçti, eyvallah dedik. Ama bir daha olmaz. Ya Baran'la bu evliliği tamamlayacaksın... ya da abin bu dünyada fazla kalmaz." Sonra dolabın kapağını açtı. İçinden saten bir gecelik çıkardı. Krem rengiydi, işlemeli. Kadının gözlerinde acıma yoktu. Sadece beklenti ve tehdit vardı. "Gece bu üzerinizde olacak. Gelinliğin kadar kutsal say bu. O yatakta eşinle karı koca olmazsan... bu evde nefes bile alamazsın." Geceliği Dicle'nin kucağına bıraktı. Başını kaldırmadan, çıkarken arkasına bile bakmadı. Kapı kapandı. Sessizlik kaldı geriye.

Acımasız Töre... Sana ölürüm dediğin gün geber demeliydim bilemedim. HER KIZIN GÖNLÜNDE BİR AĞA VARDIR. TELİF HAKLARI ŞAHSIMA AİT OLUP ÇALINTI DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER YAPILACAKTIR.