මාව මතක නැති උනාට මම එතන හිටියේ නෑ කියලනම් මතකයි නේද??? -දීක්ශන මන්දිර සේනාධීර- ඔයා නොදන්න මං විතරක් දන්න ලොකු කතාවක් කියන්න මම මග බලන් ඉන්නවා... -විනෝත් නයෝධර- Start - 11 Dec. 2024 End -?

"සමහරවිට නිදහස කියලා මම හොයපු එකම සැනසීම තියෙන්නෙ අර කලු වලාකුලක් තරම් තද කලු පාට ඇස් දෙක අයිතිකාරයගෙ උණුහුම් පපුව අස්සෙ වෙන්න ඇති..."

ඔහු, වචනයෙ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම පරණ පොත් එක්ක, තේ සුවද තැවරුණ මනුස්සයෙක්. මම, ඔහුට වෛර කරන්න උගන්නපු දේවල් වල සුවදින් පිරුණ මනුස්සයෙක්. 1987 - කඳු සහ අහස අතර තිබුන, විශ්වයෙ හිස් තැනක් හැදුන ස්ථානයක අහම්බෙයෙන් නගරයේ ඔහුට මීදුමෙන් පැමිණි ඔහුව මුණගැහුණෙ නොහිතපු නිමේෂයක "ඒ අවුරුද්දේ මෝසම් වැස්ස පාරිශුද්ධයි කියලා එයාලා කිව්වා." "පොලවෙ තැවරුණ ලේ , අහසෙ හිරවුන විලාප නැති කරන පාරිශුද්ධත්වයක් කියලා කිව්වා." "ඒත් ඒ වැස්ස, මඩ සහ මතකයට වඩා වැඩි දෙයක් මහ පොලවෙ වළලන්න සූදානම් කියලා කවුරුත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ..." "ඔයා විශ්වාස කරනවද ?" "ආදරයට පුළුවන් කුණාටුවකින් අපිව බේරෙන්න?" ඔහු මම ඔහුට ආදරෙයි කියපු ඊළග මොහොතෙම මගෙන් ඇහුවෙ මේ වචන ටික. මම උත්තර දුන්නේ නැහැ... --- *ගඟන වර්ෂා* - ලෝක දෙකක්, හදවත් දෙකක් සහ එක පාපයක් අතර ඇද හැලුණු දිවි පිදීමට තරම් සුන්දර වූ වර්ෂාව.

He was sunshine, I was midnight rain; ・・・・・・・・・・・・・・・ ▫️️SLOW UPDATES !! ▫️️231001‎ ▫️️? ‎

"ජීවිතේ කවදාවත් ආයේ උඹ වගේ කෙනෙක් මට හම්බෙන්න එපා. බිදෙන්න දෙයක් ඉතුරු වෙලා නැතුව තවත් බිදෙන්නෙ මට බෑ..."

මම හිතන්නේ, මං මට අයිති තාලය අන්තිමේ කොහොමහරි හොයාගත්තා..! - සස්දුල් රූසිහ - 🤍

කියවලම බලන්න A/ලෙවල් හිතන තරම් අමාරු නෑ.....ඊට වඩා අමාරුයි.... බයෝ පොත් තුළින් රිංගන.... අනුමාපන ප්ලාස්කු අතරින් දෝරෙ ගලන.... කැලරි මීටර් රත් කරපු.... අයාන්ගෙයි මිණිදුගෙයි ආදරේ .........❤ නිහඩවම ආදරේ කරන sunflower මල සිතුම්.... මල දැවෙයි කියන බයට ඒ මල ළගට ලං නොවෙන ඉර රශේන්....🌻 මිණිදු x අයාන් 🧬 රශේන් x සිතුම් 🌻 බයෝ පොත් අස්සේ රිංගගෙන සූරියකාන්ත මල් යායක් මැදින් හරි අපූරු ආදරේ විදගන්න ඔයත් එන්න....o_O (කතාව කලින් දාපු එක එඩිට් කරලයි දාලා තියෙන්නේ කියවන අය මුල ඉදන් කියවන්න ආයෙම ලස්සනට ප්ලොට් එක මැවෙන්න ) ✍️Shiliii Zephyr

𓂃 ࣪˖ ִֶָ⋅ 𝕾𝖈𝖍𝖔𝖔𝖑 𝕽𝖔𝖒𝖆𝖓𝖈𝖊 | ᴮᴸ ' 05:45 ට ගේට් එක ලඟ ඉන්නවා ' - R රන්දුල් හිනා වුණේ ඇදේ ඉදන්ම... ඇදෙන් බැහැලා ලෑස්ති වෙලා පහළට එද්දි සීයා කිරි එකක් හදලා තිබුණා.. එක උගුරක් දෙකක් බොහොම අමාරුවෙන් උගුරෙන් පහළට තල්ලු කරගත්ත රන්දුල් වෙලාව බැලුවා.. ' 05:40 AM ' " ඉන්න චූටි පුතා.. මම කා' කීස් සමහර විට රූම් එකේ තියලා වෙන්න ඕන. " " නෑ සීයා.. රු-- මේ... යුවාන්.... බයික් එකේනෙ ක්ලාස් යන්නෙ. එන ගමන් මාව දාන් යන්නම් කිව්වා..." " ආහ්... රුද්විට කියන්න මම කිව්වයි කියලා.. මගෙ මුණුබුරාව පරිස්සමට ආපහු ගෙනත් ගේට් එක ලඟින් ඩ්‍රොප් නොකළොත්.. සීයා එනවයි කිව්වා කියලා විසිට් එකක් දාන්න. " 𓂃 ࣪˖ ִֶָ⋅ᡣ𐭩 ་°࿐

රංසිළුටනම් රඛිත මහත්තයාව පෙනුනේම ගමේ පන්සලේ විහාර ගෙයි උන්නු අඹාපු දේවරූපයක් වාගේමයි.කිරිගරුඬ වාගේ අතපය..ඝන කලු ඇස්....හීන් හුලං රැල්ලටත් එහෙ මෙහෙ යන කෙහෙරැලි රංසිළුට මතක් කොරන්නේ හුලඟට පැද්දෙන වැවේ දිය පාර..... "ඕයි තමුසෙට කන් ඇහෙන්නැද්ද....බලපන් උබ එක වැඩක් හරියට කරනවද මං කියන..වටපිට බල බල..ඒ මදිවට තනියෙන් කියෝ කියෝ...මොනාද උබ කන්න වගේ බලන් ඉන්නේ...." "ඕයි රංසිළු !!" හප්පටසිරි....දෙයියෝ උදහස් වෙලා නේද!!

' මට ඌව ඇස් පේන් නැති එකෙක් විදිහට පේන්නෙම නෑ. අනික.... අනික උගෙ ඇස්... ඒවා හරි අමුතුයි! ඒවා දුඹුරු පාටයි! නෑ... කොළ පාටයි! නෑ... ඒ ඇස්වල තිබුණේ දුඹුරු පාටයි කොළ පාටයි මිශ්‍ර වෙච්චි පාටක්. ඇස් වටේට කොළ, මැද දුඹුරු. ඒ ඇස් ඇත්තටම... ඇත්තටම... ඒවා... - -ඒවාපට්ටකැතයි! ' °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° ඉතින් ඔයාලත් කැමතිද කොලපාට ඇස් දෙකකුයි තද දුඹුරු ඇස් දෙකකුයි කතාකරන පුංචි කතාවක් අහන්න? නපුරු පෙනුමක් මැවිලා තිබුණු සෙල්ලක්කාර, මුරණ්ඩු ඇස් දෙකක් , පාට පිරුණු ලෝකයක් මැද තනිවෙච්ච පාට හොයන ලස්සන ඇස් දෙකක් ළග අතරමන් වෙලාලු. හැබැයි ප්‍රශ්නයක්! සෙල්ලක්කාර ඇස් වලට ආයෙත් පාර හොයාගන්න කිසිම උවමනාවක් නැල්ලු! - THE EYES - -by Krishh-