මාව මතක නැති උනාට මම එතන හිටියේ නෑ කියලනම් මතකයි නේද??? -දීක්ශන මන්දිර සේනාධීර- ඔයා නොදන්න මං විතරක් දන්න ලොකු කතාවක් කියන්න මම මග බලන් ඉන්නවා... -විනෝත් නයෝධර- Start - 11 Dec. 2024 End - 06 Sep. 2026

"සමහරවිට නිදහස කියලා මම හොයපු එකම සැනසීම තියෙන්නෙ අර කලු වලාකුලක් තරම් තද කලු පාට ඇස් දෙක අයිතිකාරයගෙ උණුහුම් පපුව අස්සෙ වෙන්න ඇති..."

ඔහු, වචනයෙ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම පරණ පොත් එක්ක, තේ සුවද තැවරුණ මනුස්සයෙක්. මම, ඔහුට වෛර කරන්න උගන්නපු දේවල් වල සුවදින් පිරුණ මනුස්සයෙක්. 1987 - කඳු සහ අහස අතර තිබුන, විශ්වයෙ හිස් තැනක් හැදුන ස්ථානයක අහම්බෙයෙන් නගරයේ ඔහුට මීදුමෙන් පැමිණි ඔහුව මුණගැහුණෙ නොහිතපු නිමේෂයක "ඒ අවුරුද්දේ මෝසම් වැස්ස පාරිශුද්ධයි කියලා එයාලා කිව්වා." "පොලවෙ තැවරුණ ලේ , අහසෙ හිරවුන විලාප නැති කරන පාරිශුද්ධත්වයක් කියලා කිව්වා." "ඒත් ඒ වැස්ස, මඩ සහ මතකයට වඩා වැඩි දෙයක් මහ පොලවෙ වළලන්න සූදානම් කියලා කවුරුත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ..." "ඔයා විශ්වාස කරනවද ?" "ආදරයට පුළුවන් කුණාටුවකින් අපිව බේරෙන්න?" ඔහු මම ඔහුට ආදරෙයි කියපු ඊළග මොහොතෙම මගෙන් ඇහුවෙ මේ වචන ටික. මම උත්තර දුන්නේ නැහැ... --- *ගඟන වර්ෂා* - ලෝක දෙකක්, හදවත් දෙකක් සහ එක පාපයක් අතර ඇද හැලුණු දිවි පිදීමට තරම් සුන්දර වූ වර්ෂාව.

He was sunshine, I was midnight rain; ・・・・・・・・・・・・・・・ ▫️️SLOW UPDATES !! ▫️️231001‎ ▫️️? ‎

"ජීවිතේ කවදාවත් ආයේ උඹ වගේ කෙනෙක් මට හම්බෙන්න එපා. බිදෙන්න දෙයක් ඉතුරු වෙලා නැතුව තවත් බිදෙන්නෙ මට බෑ..."

𝕾𝖈𝖍𝖔𝖔𝖑 𝕽𝖔𝖒𝖆𝖓𝖈𝖊 | ᴮᴸ මුලු රෑම කඩාහැලුණු ශාපලත් ගල්වැස්ස මහ පාන්දරක දකුණු දිශාව බලා හෙමි හෙමින් පල්ලම් බැස්සෙ.. මනමේඝවංශ වලව්වෙ පිපීගෙන එන හැම සුදු මලක් ම තලලා දානකල් ප්‍රහාරය දියත් කරලා. මහ පාන්දර.. පොහොට්ටු තැලිලා තැලුනු කහටින් ලේ පාට වුණ වතුසුද්ද.. ඉද්ද.. පිච්ච පදුරු උඩ.. ඒ තැන අල්ලන් වැතිරෙන්න බලාගෙන අයිස් කුට්ටි කුණාටුව පසුපසම දරුණු හිම කුණාටුව හිස තවරන් ආව හිම පියලි වැතිරුණේ.. ස්වභාදහම් නීතියටත්... විද්‍යාවටත් මැද ඇගිල්ල පෙන්නලා. මුලින් ඇදහැලුනු හිම පියලි.. තැලුණු මල්වල කහට රත උරාගෙන ලේ පැහැ ගත්තත්.. ඒ උඩට අලුත්.. පිවිතුරු හිම පියලි ඇදහැලිලා.. ලෙයින් උරච්චි වුණු අපරාදය වසන් කරගෙන නිස්කලංක සීතලක වලව් වත්ත ගිල්වුවා. 𓂃 ࣪˖ ִֶָ⋅යශෝමුහුර්තᡣ𐭩 ་°࿐

රංසිළුටනම් රඛිත මහත්තයාව පෙනුනේම ගමේ පන්සලේ විහාර ගෙයි උන්නු අඹාපු දේවරූපයක් වාගේමයි.කිරිගරුඬ වාගේ අතපය..ඝන කලු ඇස්....හීන් හුලං රැල්ලටත් එහෙ මෙහෙ යන කෙහෙරැලි රංසිළුට මතක් කොරන්නේ හුලඟට පැද්දෙන වැවේ දිය පාර..... "ඕයි තමුසෙට කන් ඇහෙන්නැද්ද....බලපන් උබ එක වැඩක් හරියට කරනවද මං කියන..වටපිට බල බල..ඒ මදිවට තනියෙන් කියෝ කියෝ...මොනාද උබ කන්න වගේ බලන් ඉන්නේ...." "ඕයි රංසිළු !!" හප්පටසිරි....දෙයියෝ උදහස් වෙලා නේද!!

' මට ඌව ඇස් පේන් නැති එකෙක් විදිහට පේන්නෙම නෑ. අනික.... අනික උගෙ ඇස්... ඒවා හරි අමුතුයි! ඒවා දුඹුරු පාටයි! නෑ... කොළ පාටයි! නෑ... ඒ ඇස්වල තිබුණේ දුඹුරු පාටයි කොළ පාටයි මිශ්‍ර වෙච්චි පාටක්. ඇස් වටේට කොළ, මැද දුඹුරු. ඒ ඇස් ඇත්තටම... ඇත්තටම... ඒවා... - -ඒවාපට්ටකැතයි! ' °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° ඉතින් ඔයාලත් කැමතිද කොලපාට ඇස් දෙකකුයි තද දුඹුරු ඇස් දෙකකුයි කතාකරන පුංචි කතාවක් අහන්න? නපුරු පෙනුමක් මැවිලා තිබුණු සෙල්ලක්කාර, මුරණ්ඩු ඇස් දෙකක් , පාට පිරුණු ලෝකයක් මැද තනිවෙච්ච පාට හොයන ලස්සන ඇස් දෙකක් ළග අතරමන් වෙලාලු. හැබැයි ප්‍රශ්නයක්! සෙල්ලක්කාර ඇස් වලට ආයෙත් පාර හොයාගන්න කිසිම උවමනාවක් නැල්ලු! - THE EYES - -by Krishh-