O anda bir şey oldu. Türkan'ın hiç tahmin etmediği bir şey. Ama ruhumun prangalarının canhiraş ettiği. Göğsümün orta yerine bırakılmış izin sahibi o kuş geri döndü. Bunu hep tekrar edeceğimi bilemeden usulca fısıldadım. Göğsümde bir kuş izi var- dı. Türkan, ömrünün yıllarını bir sızı ile geçirirken kaybolmuş bir kuştu. Veda edemeyişlere, yeniden başlamalara kapalı ruhunun kapısının önünde biri vardı. İzinsizce kapısına vuruyorlardı. Üstelik kapıyı çalan dizlerinin üzerindeydi. İnsan hiç alacaklı gibi geldi kapıda kul olur muydu? Aşk olurdu.