ŞEHADET SERİSİ! Gerçek karakterler ve hayat hikayelerinden oluşan, diğer askeri kitaplara benzemeyen bir askeri kitap arıyorsan; Şehadet Serisi tam sana göre...

"Siz onu hiç tanımadınız tabii. Bilmezsiniz kollarının arasında olmanın verdiği güveni. Öyle bir sarardı ki o kolları, o zamanlar kumral olan şu bembayaz saçlarımdan bir koku çekerdi içine, sonra yeşil gözlerime iki buse kondururdu... Ben babamın evinde, annemin dizinin dibinde küçük bir kız çocuğuyken dahi öyle huzurlu, korkusuz, güvende hissetmemiştim. Ev onun olduğu her yerdi, kollarının arasıydı, sıcak sinesiydi. Huzur, o varsa vardı. Beni öyle severdi ki hayatında hiç sevilmemişsin sen Süheyla derdim kendime. Derdim de bilmezdim işte o sevginin kıymetini. Kör, cahil, aklını kaybetmiş biriydim. Şeyda Bülbüldüm. Size hikâyeyi anlatacağım ancak bilmelisiniz ki bu hikâye benim hikayem değil. Size bir adamın hikayesinden bahsedeceğim." 🍁 "Seni Süheyla... Sadece seni... Bir seni Süheyla, bir seni. Bir seni her şeye rağmen, bir seni hâlâ... " 🦋

Yıllarca ilmek ilmek işlemiş kendini bana. Balkona çıktığında söylediği türkülerin içime işlemesinin nedeni bana söylemesiymiş bilseydim bekletir miydim yıllarca onu kapımda... ''Derin yıllarımın sabrını imtihanım etme.'' dedi bana. Dönmüştü yüzüm avuçlarının içindeydi aşkını tam olarak şuan da itiraf ediyordu, aklım durmuş, kelimeleri toparlamayacak halde yüzüne bakıyordum. Zira şu an sesim bile çıkmazdı konuşmaya çalışsam da ben bu kadar mı kördüm, ben bu kadar mı yok saymıştım içimdeki hisleri... ''Yıllardır bu anı bekledim, bak bana 30 yaşındayım sen bu yüreğe düştüğünde 7 yaşındaydım. Derin ben yedi yaşında ne isem yetmişimde de o olacağım belli. Gel tut elimi yaşayalım sevgimizi göğsümüzü gere gere şükür sebebimken, imtihanım olmana izin vermem! Bana gelmeden benden gitmene izin vermem!'' Alnını alnıma yaslamış, benimle değil de kendi kendine konuşuyor gibiydi. Bana bunları söylemek için o kadar uzun zaman beklemek zorunda kalmıştı ki şimdi söylemezse ölecek gibi hissediyordu. Her kelimesi yemin gibiydi her kelimesini içime nakış gibi işliyordu. Hiçbir zaman abi kardeş gibi olamamıştık doğru ama duyduklarım karşısında da titreyen ellerimi saklamıyordum oda fark etmiş olacak ki alnıma yaslı duran alnını çekti. Kocaman ellerini yüzümden ellerime indirip kocaman avucunun içine aldı, ellerimi avuç içlerimi dudaklarına götürdü içim titredi karşımda gözbebekleri titredi. Dudaklarını yasladı öpmedi öpemedi... Yasladı bekledi nefeslendi bekledi soluklarını verdi bekledi soluk aldı bekledi... "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek].

𓇚𓇚𓇚 "Kaçma!" dedi Ezra yakarır gibi. " Bir kere de beni yakma, iki gözüm." Firuze kolunu kurtarmaya çalıştı. İzin vermedi Ezra. "Gitmem lazım." dedi Firuze titreyen bir sesle. Oysa sert çıkarmaya çalışmıştı sesini ama artık olmuyordu. Yıkılmıştı tüm duvarları, tutamıyordu bu enkazı. Bir kez daha gitmeye çalışınca Ezra'daki bütün ipler koptu. Şu Midyat hep sessizliğine mahkumdu ya! Sevdasını haykırınca göğe şimşekler çaktı sanki yer yüzünde. "Kahrolmayasıca! "dedi onu kollarına alarak. Bir kolu Firuze'nin ince belini sardı. Boşta kalan ise güzel gözlerini kaçırmasın diye Firuze'nin yüzünü kavradı. Bir kere daha isyanını haykırdı ona. "Kahrolmayasıca! Ben daha sana nasıl anlatayım seni sevdiğimi! " Firuze onun kollarında sarsıla sarsıla ağlamaya başladı ama Ezra bunu bile görmüyordu. "Senin sevdanı demire söyledim, boynunu büktü. Taşa fısıldadım, yükümden dağıldı. Şu dağa bağırsam yıkılır ama bir sen anlamadın Firuze!" Bir kere daha sarstı onu. Dudakları arasında sadece Firuze'nin göz yaşları, Ezra'nın ise haykırışları kadar bir mesafe vardı. Aşılsaydı bu uçurum, sönerdi belki bu hasret ama bir nefeslik bu mesafe kaybolmuş yıllar kadar uzundu işte. "Keşke kör kalsaydım!" dedi ona doğru." Keşke kör kalsaydım da senle kör olmasaydı şu gönlüm!" Firuze'nin gözlerine değdi gözleri. Ağladığını fark etti. O da yıkıldı karşısında. Saman alevi yandı sarı renginde. Söndü Firuze'nin kara gözlerinde. "Neden?" dedi yıllardır dilinin ucunda tuttuğu, boğazına düğüm ettiği soruyu sonunda sorarak. "Neden kaçıyorsun benden?" 𓇚𓇚𓇚 19.09

Massachusetts'in orman yolunda gece vakti benzinliğe giren Alâ hayatı boyunca unutamayacağı bir cinayete tanık olur. Bir genç kızın çığlıklarına yetişen Alâ Serelina, Harvard Üniversitesinin profesörü ile katil avlamak zorunda kalırlar. Yaktıkları cesedin kalıntıları ise onları hiçbir zaman rahat bırakmayacak bir gelecek vadeder.

"Dayan," dedi yalnızca. Enise'nin kalbi bin yerinden çatladı. "Her şey bittiğinde, benden kurtulacaksın Enise Temren. İpsiz bir çıtalı gibi, göklere salacağım seni. Yapman gereken tek şeyi biliyor musun? Yapman gereken tek şey dayanmak. Dayan. Ben bu kafesin kilidini senin için de benim için de açmak üzere geleceğim. O zamana kadar sadece dayan, Enise Temren. Sadece dayan."

"Geceyle yarışır cinsten siyah gözleri vardı. O siyah gözlerde kaç kez kendimi gördüm. Kaç kez sevgiden öldüm..." 25.05.2021🥀

Yaralı bir ceylanın peşinden kadere koşulur mu? Annesinin köyüne hasta dedesini ziyarete gelen genç doktor Narin, ormanda ot toplarken yaralı bir ceylanla rastlaşır. Ceylanı tedavi ettikten sonra çıkan fırtınada yolunu kaybeder ve bu defa da tesadüfen avcısıyla karşılaşır. Olaylar karışıp içinden çıkılmaz bir hâl alır ve Narin Hekimoğlu'nu kurtarmaya çalışırken kendini köyün geçmişten gelen kanlı hesaplaşmalarının tam da ortasında bulur. Kader hem kendi hem de Hekimoğlu için ağlarını çoktan örmüştür. ❝Evleniyorsun Narin Hanım, hem de hemen yarın. Ya kan ya da kan...❞ Olaylar 70 - 80'li yıllar arasında geçer. ▪︎Yetişkin içerik bulundurur. Rahatsız olunduğu takdirde okunmamalıdır. ▪︎Kaba saba yorumlar yapıldığı takdirde okur direkt olarak engellenecektir.

Ben Leyla. Hüzün kokan Leyla. Hiçkimse Leyla.

Mardin'in taş duvarları arasında, töreyle çevrili bir evlilikte iki insan. Kaderle mi birbiriyle mi mücadele edecekler? Bu hikayede aşk bir mucize değil, direniş olacak. 07.02.2026 Tüm hakları saklıdır.