yakında RAFLARDA. PAPİLLON YAYIN. ZOR KADINLAR SERİSİ-1 ÜÇ KİTABIN KURGUSUNUN BİRBİRİ İLE İLGİSİ YOKTUR. KARAKTER VE KURGULAR FARKLIDIR. Çınar Çelebi düşündü ;"O bir bahar dalıydı. Gözlerinin yeşili ağaçları kıskandırırdı. O bir bahar dalı. Isıtırken, hasta ederdi. Gencecik, tazecik. Su gibi. Duru, sakin. O bir bahar dalı. Bir ömrün kışında; hiçbir yaz tadamayacağınız tadı vardı pembe dudaklarında. Yeşil gözleri severken, bakır rengi saçları saldırırdı. O bir bahar dalı. Akasya kokan, camdan bir bebek." Mavi Eker düşündü; "Adıyla müsemma. Çınar gibi sağlam. Net. Kesin. Güvenilir. Sığınacak liman. Geniş omuzlarında yılların yorgunluğu ve tecrübesi. Ben ise o omuzların gölgesinde nefesimi verebilirdim." Amerika'dan, İstanbul'a sürgün edilen bir mafya babasının kızı. On sekiz yılına büyük acılar sığdırmış. İstanbul'da yalnızlığıyla baş başa başarılı bir iş adamı. Otuz iki yılını boşa geçirmiş. Çınar, Bir ömrün kışında hiçbir yaz tadamayacağım acıların tadını aldım dudaklarından. Gün be gün zehir içtiğini bilmeyen küçük bir çocuktum ben. Senin benim ulaşamayacağım bir yerde olmanı ne çok isterdim…Ben bir hata ettim, kimse bana dur demedi. Bunun cezasını sensizlikle ödeyecek olmak acı veriyor. Ama dönüp bakıyorum da; sen beni sevmekten çok hırpaladın. Önünde ki sehpanın üzerinde duran kurumuş akasyalardan farkım var mıydı? Sen onları dalından kopardın, bana getirdin ve bırakıp gittin. Onlarda kurudu ve döküldü.Sana içimde büyüttüğüm bağlardan, bahçelerden kalan tek şey o kuru akasyalar. Biliyor musun? Sen kırdığın her dalla kendine bir sığınak yaptığını düşünürken; ben gün be gün eksildim. Kader onları bir araya getirmekle hata mı etti dersiniz? Tüm hakları saklıdır. Hiçbir bölümü kopyalanıp kullanılamaz.

Kapı aniden acilarak arkasindaki duvara siddetle carpti. Salonda bulunanlar kimin buna curet edebilecegini anlamak icin baslarini kapiya dogru cevirdiler. Sekreter ozur dilemek istercesine soze basladiginda genc adam hafif bir el hareketiyle cikmasini isaret etti. Genc kadin nefesini duzenledikten sonra bir panter edasiyla adama dogru ilerledi. Genc adam yuksek belli pantolonunun incecik belini sardigi, mercan renkli ipek gomleginin kollarini dirseklerine kadar siyirmis, bir kac acik dugmesinden gogus olugu enfes bir sekilde gorunen kadini begeniyle suzdu. Attigi her adimda oda da yankilanan topuk sesleri icinde birseyleri hareketlendiriyordu. Attigi her adimda hareketlenen karamel rengi saclarini keyifle izledi. Genc kadin iki elini adamin masasina dayayarak adama seyirlik bir manzara sunduğundan habersiz "Seni asagilik herif beni nasil kovarsin?" diye tisladi. Genc adam bu anı bekliyordu. Keyifle gulumsedi... Tüm hakları tarafıma ve İndigo Yayınevine aittir.

Sen Benim Kaderimsin seri olarak Müptela Yayınlarından çıkacak...

KÖLE Tarihi (historical) bir roman DeğilDİR...... Kudretli bir prensin bir köleye duyduğu tutku... Bir kölenin efendisine olan aşkı... Aslında Prens Edward'ın aklını kurcalayan sorunun yanıtı gayet basitti. İkisi de sadece bedenlerinde özgürdüler. Edward ne prensti, Jaymie ne bir köle. Dudakları, gözleri, elleri özgürce konuşuyordu. Birbirlerine haykıramadıkları, söylemek isteyip susmak zorunda kaldıkları cümlelerdi sevişmeleri. Veliaht prens Edward yatağını nice kadınlar süslerken tutkuyu kölesinin gözlerinde bulduğunda âşık olabileceğini hiç düşünmemişti. Her istediğini elde etmiş bencil Prens, Köle Jaymie'nin aşkıyla baş edebilecek mi? Aşkı için savaşırken onu sırtından kimler vuracak? Kaybedişi, intikamı ve pişmanlığı bulacağınız romanda iliklerinize kadar sevgiyi yaşarken, roman aşkın her halini size sunacak. Sizi şehvetin, masumiyetin ve acının derinliklerine çekecek... Gözyaşlarınız akarken tutku teninizi ısıtacak...

"Ben seni hiçbir bahar çiçeğine değişmem, Yaprak." Bir yanda sonbaharın hazanı olan, baştan aşağı hüzne bulanmış Kuzey; diğer yanda tüm olumsuzluklara rağmen hazana gönlünü kaptırmış, onun çekimine karşı koyamayan Yaprak... Kuzey'den gelen sert rüzgârın, umut dalına tutunan narin bir Yaprak'a etkisi ne kadar olur? *** Ben O'na sıkıntılı güz günleri içinde Yedi renkli yaz yağmurları dilemiştim. Şükrü Erbaş