Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. "Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: "Alo, merhabalar. Mara Hanım'la mı görüşüyorum?" Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" "Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" "Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Yıllar... yıllar önceydi. Kaderin bir kitap misali yazdığı bir hayat ve yağmurlu bir sonbahar gecesiydi. Ömrünü bir şükür gibi devletine ve vatana adayan bir hayat. O gece iki bağ kopacaktı. Birbirlerine deli olan iki insanoğlu o gece bir mum gibi sönüp bir daha yakılmamak için , o hayat hiç yaşanmamış gibi kapanıp gidecekti kaderin kitabı. Lakin öyle olmamıştı. Yıllar...yıllar sonra kopan bağ tekrar tutuşmuşken, kapanan kitap açılmıştı. İşte şimdi tüm kozlar dökülecekti. Hiç ummadığın bir anda kader onları öyle bi karşı karşıya getirecek ki bazen ölmeyi bile dileyeceklerdi.

İlk (17.06.2023)✨ Tanıtım bölümünde kitabın konusunu spoilersız bir şekilde bulabilirsiniz. ____________________________________________________ "Uçurtmanı kırdığımız günden söz ediyorum, elbet hatırlıyorsundur. O gün ne dediğin aklında değilse ben hatırlatayım. Uçurtman kırıldı, yere düştü ve sen dedin ki: ' Keşke uçurtmamı gökte aradığım kadar yerde de arasaydım...' Hatırladın, değil mi? Yine unutuyorsun Evren. Sana söyleyeceğim tek şey bu. Yine yeryüzüne bakmayı unutuyorsun. Gözünün önünde yaşananları görmeyecek kadar kör ve beni böyle ağır bir şekilde cezalandıracak kadar gaddarsın çünkü. Buraya cevaplar almaya gelmiştin, değil mi? Sana verebileceğim tek cevabı da duy öyleyse. Yeryüzüne bakmayı unutma Evren. Çünkü aksini gerçekleştirirken hem kendi canını acıtmaktan hem de çocukluğumuzun ruhunu daha fazla kanatmaktan başka hiçbir şey elde etmiyorsun."

(Yetişkin içerik bulunmaktadır.) Hayatı, umutları ve yaşama sevinci tükenmiş bir kadının bebeği ile yeniden doğuşu... Açelya Belloni. Hayatı rutine binmiş, yaşamdan zevk almayan bir ayakkabı tasarımcısının hayata dönme yolculuğu... Yiğit Demir Uraslı. Bu iki insanın hayatı bir şekilde birbirine bağlanırsa neler olur? Gururlu bir kadın ve önyargılı bir adamın hikayesine hoş geldiniz... Gençkızedebiyatı #1 19.01.2026 Sevgi #1 08.02.2025 Wattpad #8 02.03.2026 İntikam #1 11.01.2026 Romantik #2 04.04.2025 İlkaşk #1 10.02.2026 Acı #2 03.12.2024 Tesadüf #1 21.04.2026 Gizem #4 22.01.2026 Ayrılık #5 02.01.2025 Açelya #1 19.12.2024 Lina #1 02.01.2025 Yiğit #1 25.01.2025 Yenidendoğuş #2 05.01.2025 Tutku #25 06.02.2025 Romantizm #26 08.02.2025 Tasarımcı #1 11.03.2025 Aşk #167 04.04.2025

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...

Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra'yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra'nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor.

Bir üsteğmen ve aşık olduğu komşu kızının hikayesi... Aşkından habersiz olduğu adam için kalbi atmaya başladığında 20 yaşındaydı Gülce. Çocukluğunu geçirdiği Bozcaadada beraber büyüdüğü adamla aynı kişiydi bu: Sancak Erkuran. Sonra bir gün karşısına geçmişti Sancak ve gözlerinin içine baka baka "Bana artık abi deme," demişti. Tek bir cümleyle kalbini altüst etmeyi başarmış ve bildiği her şeyi değiştirmişti. Aynı günün gecesinde ise gitmişti Sancak Erkuran. Çünkü işi ve aşkı arasında bir tercih yapmak zorunda kalmış ve hayatını, vatanı uğruna feda etmişti. Yıllardır içinde büyüttüğü sevdasının küllerini kalbine hapsedip öylece gitmişti.

Çocuk yaşta birbirlerini tanıyan, tüm hayatları boyunca birbirlerinden asla kopamayan ama kavuşmaları da bir o kadar imkansız olan Burçak ve Baran'ın hikayesi. Baran, soğuktan donmak üzereyken Burçak'ın babası, Oğuz bulmuştu onu. Beş yaşındaydı. Oğuz, onu evine almış, beslemiş, okutmuş ve büyütmüştü. Kendi oğlu ve kızından ayırmamıştı Baran'ı. Fakat hesaba katamadığı bir gerçek vardı. Baran ve Burçak asla birer dost olamamıştı. Onların kaderinde, imkansız aşkın şarabından içmek vardı. 🌊 Burçak'ın babasına bir vefa borcu olan Baran, Burçak ile asla beraber olamayacağına dair kendince yeminler ederken, Burçak da onun bu inadını kırabilmek için bir savaş verir. Bu savaş, senelerce devam eder ve bir kazananı olmaz. Peki, her şeyi geride bırakıp giden adam, seneler sonra geri dönerse en fazla ne yaşanabilir? İmkansıza imkan kılan bir aşk hikayesi. Dalgalarla savrulan, yolun sonunda el ele kayalıklara vuran eksik kalplerin mücadelesi. Burçak ve Baran'ın hikayesi.

Üniversite'de başlayıp , yanlışlarla sonlanan, tutkulu bir aşk, altı yıl sonra tekrar alevlenir mi? Ya ortada bir çocuk varsa... . Leyla Karaman; kendi halinde bir tıp fakültesi öğrencisi. Beklenmedik bir zamanda hayatına giren adamla hayatının aşkını yaşarken gözlerinin içi gülüyordu. Oğuz Kağan Demirel; Yıllarca sevdiği kadına açılmak için heyecandan yerinde duramayan delikanlı. Bu,bir aşk hikayesi değil. Bu, herkesin ikinci şansı.