- Θα σου αλλάξω την ζωή, πίστεψέ με! είπε με απόλυτη σιγουριά. - Ναι. Κάπου εδώ πρέπει να σε ενημερώσω για το ότι δεν μου αρέσουν οι αλλαγές. Καθόλου! τον ενημέρωσε το ίδιο σίγουρη με εκείνον. - Στην ζωή πρέπει να ρισκάρουμε, Granger! την 'κορόιδεψε'. Η Ιφιγένεια φοράει γυαλιά μυωπίας και λατρεύει τις γαλλικές πλεξούδες και τα βιβλία. Απεχθάνεται να βγαίνει εκτός προγράμματος όσο απεχθάνεται και τις αλλαγές. Είναι από τα κορίτσια που ο Φάνης δεν θα γυρνούσε να κοιτάξει ούτε για πλάκα. Εκείνος πάλι απίστευτα γοητευτικός και έξυπνος, μονίμως μέσα στην ροή της στιγμής, καταφέρνει να την κάνει να νιώσει πράγματα που δεν είχε αισθανθεί ποτέ άλλοτε στην ζωή της και η ιστορία τους ξετυλίγεται στο τοπίο του Βερολίνου μαζί με το πέρας του χειμώνα και τον ερχομό της άνοιξης.

▪️Girl's pov▪🔞💦 _ «Σε θέλω» Το βλέμμα μου τον κοιτάει έντονα πριν χυμήξει πάνω μου και μου δώσει ένα παθιασμένο φιλί στα χείλη. «Και γω μικρή μου πριγκίπισσα» Ψιθυρίζει στο αυτί μου με την καυτή ανάσα του. Το χέρι του αμέσως αγγίζει το λάστιχο του εσώρουχου μου και το στομάχι μου σφίγγεται από ανυπομονησία. ♢This story is about a girl and her relationship with her professor♢ ➡ Be original! I know you can!✔️✔️✔️ ©2017 # 1 in Styles 2022 ■WIN4GR■ people's choice winner 2017 Αυτή η ιστορία περιέχει ακατάλληλες σκηνές, ναρκωτικά και απόπειρες αυτοκτονίας...Διαβάζετε με δικό σας ρίσκο😍❤️🔞

Μάρω και Φίλιππος Κεφάλαιο 5 - Τι κάνεις; - Χτίζω το γιοφύρι. Εσύ τι βλέπεις να κάνω; - Βλέπω να μου σπας τα νεύρα πολύ σύντομα. Έκανε να βγάλει τη πετσέτα μου και ούρλιαξα. - ΑΑΑΑ - Τι; - Τι πας να κάνεις; - Τι, δεν έχεις ξαναδεί πούτσο; Κεφάλαιο 28 - ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΟΣ ΡΕ; - Στο είπα. Πάντα παίρνω αυτό που θέλω... - Ρε πας καλά τον άνθρωπο τον τρόμαξες και - Κι αυτό που θέλω... - Και τώρα θα πάει στο νοσοκομείο και - Είσαι... - Και θα ψάχνει και δε θα βρει κάτι και θα ανησυχήσει. - Εσύ. - Συγγνώμη τι έλεγες; Με μια απότομη κίνηση σφράγισε τα χείλη του με τα δικά μου. Το χέρι του βρήκε τον λαιμό μου και με έφερνε ολοένα και πιο κοντά του. Τα σώματά μας ήταν σε απόσταση αναπνοής μπορούσα να τον νιώσω να με ακουμπάει. Το φιλί του ήταν παθιασμένο και άγριο λες και περίμενε αιώνες να με ξαναφιλήσει.