st1rzzs
"Yedi yıllık bir dostluk, tek bir gecede kaç parçaya bölünebilirdi?"
Her şey aynı çatı katında, aynı gökyüzünün altında başladı. Minho ve Felix, birbirlerinin gölgesi gibiydi. Aynı nefesi paylaşıyor, aynı hayallere yürüyorlardı. Seul'ün kalabalık sokaklarında birbirlerinin sığınağı olmuşlardı.
Ama aşk, en güvendiğin limana çarpan sessiz bir fırtınaydı.Minho, Felix'in çillerine vuran ay ışığına her baktığında, içindeki o görünmez çizgiyi çoktan geçtiğini biliyordu. Kaybetme korkusu bir yanda, göğsünü sıkıştıran o yoğun his diğer yanda... Duvarlar her geçen gün biraz daha daralıyordu.
Bir prova odasındaki ani bir dokunuş, yağmurlu bir gecede dökülen itiraflar ve geri dönüşü olmayan o keskin viraj.Dost kalıp acı çekmek mi, yoksa her şeyi riske atıp o dudaklara teslim olmak mı?
"Söz veriyorum," diye fısıldadı Minho, parmakları Felix'in yanağındaki çilleri turlarken. "Hiçbir şey bozulmayacak. Sadece... daha güzel olacağız."
Gençliğin, korkunun ve her şeyden güçlü bir aşkın hikayesi.Çünkü bazen en büyük fırtına, en yakın arkadaşının gözlerinde saklıdır.
(Kısa Hikaye)