Ben İnci Mavi Herkül. Ablamın ve eniştemin evine aldığı, evlerinin ilk çocuğu saydığı, soyadlarını verdiği çocuklarıyım. Ben İnci Mavi Karduman. Biyolojik ailemin 17 yıldır ölü bilinen kızıyım. Ben İnci Mavi Günay yıllar boyunca annesinin ölümünden kendini suçlamış olan kızım. Ben İnci. Sadece İnci. Hayatının baştan sona yalan olduğunu öğrenen o zavallı kızım.

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Gökyüzü kadar yalnız, yıldızlar kadar umut dolu bir kızın hikâyesi bu. Alin, küçük yaşlardan beri içine gizlenmiş bir yarayla büyüdü: gerçek ailesinin sıcaklığını hiç tanımamıştı. Hayatın ona sunduğu boş sokaklarda yürürken, yıldızlara bakıp sessiz dualar ederdi. Onu duyan tek şey gökyüzünün kendisiydi.

-TAMAMLANDI- Dalga geçmek dışında hiçbir işe yaramayan arkadaş grubumla birlikte Hakkâri'de olmayan bir şey yaptık. Korku Evi açtık. İlk randevu oluşturanlar Hakkari'nin en bilinen timi. Kanca Timi. Doğum günü olduğu için timi tarafından zorla korku evine gelen komutana yapacağım minnacık bir şaka en fazla neye sebebiyet verir ki? Diğer asker veya asker-texting kurguları gibi ana kızımız okumuş doktor ve öğretmen değil. Çünkü bu hayatın bazı gerçekleri var ve herkes okuyacak diye bir kural yok? Bence bir şansa değer. ∞ Çıtır çerez bir şey. Hikaye'nin kurgusu tamamen şahsıma aittir ve kopyalanması halinde tüm haklar kullanılır. Hikayede geçen, kişiler, olay örgüsü vb. her şey hayal ürünüm olmakla birlikte gerçek dışıdır. Fazla dikkate almamak lazım. #1 - Polis [ 28.10.25 ] #1 - Love [ 07.09.25 ] #1 - Aşk [ 21. 01. 26] #2 - Mizah [ 24.09.25 ] #4 - Edebiyat [ 19.11.25 ]

Açelya Demir ve Gökhan Duman röportajları esnasında farkında olmadan aynı bilekliği takarlar. Magazin dünyası ikilinin haberleri ile çalkalanırken ünlü Galatasaray futbolcusu Gökhan ünlü Beşiktaş voleybolcusu Açelya'ya bir mesaj atar ve olaylar başlar. gokhanduman: Bileklik haberlerini gördün mü? gokhanduman: Çok saçma değil mi? Tamamlandı. 💞

"İnsanlar... Ne garip canlılardır. Sever gibi yaparlar. Ama aslında çıkarlarını düşünürler. Güvenir gibi bakarlar. Ama hep sırtında bir bıçak gizlidir. Gülümserler... Ama yüzlerinde maskeler vardır. Ağızlarından dökülen her kelime ya eksiktir ya yalandır, ya da başka bir amacı saklar içinde. Bir olay olsa gemiyi terk eden fareler gibidirler. O yüzden öyle insanlara 'Firavun Faresi' adını veriyorum..." Güneş Eflah Sarca -5 yaşında yetimhaneye verilen ardında'da evlat edinilen Güneş'in hikâyesi. -Sonradan gelen kardeş var. -Eğlenceli bir kurgu. (Finalden sonra düzenlenecek) Tiktok hesabı: Kitapdunyasi04

İlk yayım tarihi: 17. Nisan. 2021

Karen Riyan, sevgilisi Fred Stuffer tarafından dolandırılır. Elindeki avucundaki her şeyi kaybeden Karen, sevgilisinin arkadaşı olan Vincent Moarlo Klein'den yardım ister. Aralarında anlaşma yaptıklarında, Vincent sonunda yardım talebini geri çevirmez. Karen, dolandırıcı sevgilisinin peşine düşmeyi seçim sanır, kendi isteği ile gerçekleştirdiği bir ihtimal ama bir gün telefonuna gelen aramayla seçimleri zorundalıklara dönüşür. 'Benimle oyun oynamak ister misin?'

'Ben çocukluğumu bir gece yarısında bıraktım.'

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©