"Kocan seni şurada sikmemek için kendini zor tutuyor, sen başka herifleri mi düşünüyorsun Hatun!" Sertliğini usulca kalçalarıma değdirdiğinde gözlerimi zevkten sıkıca yumdum. Bunu bile onunla yapmak güzel hissetiriyordu. Yaptığımız bir şey yoktu ama küçük dokunuşlarımız bile bizi fazlasıyla yıpratıyordu. Neydi bu yoğun hisler? Kulağıma fısıldadığı ahlaksız sözler beni neden daha da heyecanlandırıyordu bilmiyorum ama kalbim sıkışıyordu. Kendimi kaybetmiştim sanırım! Udara benzemeye mi başlıyordum yoksa! "Söyle! Kocan seni siksin mi?" ||•ARA VERİLMİŞTİR. TATİLDE DEVAM EDECEKTİR. |1970'lerde köyde geçen aşk hikayesi.| |+18| |Zoraki evlilik| ||• *Kitabın tüm hakları bana aittir, çalıntı veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır."

Siz: Görmemiş gibi yapar mısın Gerçekten yanlışlıkla oldu Tuğkan abi: Sorun yok yabancıya gitmedi . . . . . *Küfür, argo, cinsellik içerir!

Falcı Bacım: Kafana sıkmamı istemiyorsan o siktir boktan fincan fotoğraflarını bana atmayı kes. Gülce: Ay abla... Senin bu yazı dilin biraz fazla mı erkeksi ve kaba sanki? Bir de fal fiyatına tehdit dahil miydi, onu sormayı unuttum. İnternetteki eski bir siteden bulduğu numarayı Falcı sanan çatlak bir kız ve o hattın yeni sahibi olan acımasız bir mafya lideri: Sarp Atasoy. Yeraltı dünyasını birbirine katan bir adam, tek bir mesajla hayatını altüst eden bir fırlama... MAFYA SEVERİZ sizlerle!

Bilinmeyen numara: Emanet hazır mı? (14.05) Siz: Kaç santim lazımdı? (14.07) Bilinmeyen numara: 32 santim olması gerek siz beni nerenizle dinliyorsunuz siktiğimin herifleri. Siz: O kadar büyük emaneti nereden bulayım?

Yalanlarla örülmüş bir ağda nereye kadar debelenebilirsin? "Benden kurtulmak için tek bir şansın var." Kelimeleri ağzından sanki aklıma işliyormuş gibi dökülmüştü. Alnını alnıma yasladığında nefesimi tuttum. "Yoksa seni gerçekten mahvedeceğim." Son şansımdı bu. Titreyen parmaklarımı yüzüne çıkardım. Dokunuşumu hissettiğinde ağır ağır gözleri kapandı. Son bir güçle parmak ucuma yükseldim. Dudaklarım hareket ettiğinde dudaklarına sürtündü. Parmaklarım gibi titreyen bir nefesle fısıldadım. "Sensiz yapamayacağımı biliyorsun." "Aptalsın." Kurduğum hayalleri bile aklımı bulandırdığı için kendimden sakladığım o anı yaşıyordum. Pes etmişti, gerçekten pes etmişti. 🕸 Gazetecilik öğrencisi olan Ülkü, yaşadığı şehirdeki gizemli kayıpları çözebilmek uğruna akıl alınmayanı yapar, bir katil gibi düşünebilmek için bir katilden yardım ister. Ancak kendini o katilin ve akıl hocasının ağlarına kıskıvrak dolanmış halde bulur. Kitap ilerleyip ağlarını iyice ördüğünde geçmişi hatırlamak zorlaşacak. Notlar almanız tavsiye edilir. Geri dönüp baştan okumanız bile gerekebilir.

Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Kirli ve yaşanmaması gereken bir gerçeği... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir oyunun içindeydik. Satranç. Kimi piyonunu sona gizlerken kimi vezirini tereddüt etmeden ortaya atıyordu. Tek bir hamle bile yenilmene sebep olabilir, rakibin sıradan birisi değil. Bazıları piyonlarını sona sakladı, son ana kadar masum gibi duran taşlar. Lakin piyonlar sona ulaştığında ya taçlanırdı ya da uğruna her şey feda edilirdi. Bazılarıysa vezirini erkenden ortaya attı. Kaybetmeyi göze alacak kadar emin olanlar ya da kaybedecek bir şeyi kalmayanlar böyle oynardı. Hamleler azaldıkça sessizlik ağırlaştı. Tahtada boşalan her kare, geçmişte yapılan bir hatıranın izini taşıyordu. Geri dönüş yoktu artık. Her hamle bir öncekinden daha ölümcül, daha acımasızdı. En güvendiğin taş en önce düşerdi. Hamleler azalıyor, oyun bitmeye yakın Hanzira. Ve piyon her şeyi alaşağı ediyor, oyun tersine döndü şimdi. Kim kazanacak? Kim kalacak? [2025] 'Değiştirilmiş kapak'

•ANLAŞMALI EVLİLİK •ABİMİN ARKADAŞI •SMUT •ROMANTİK •YAŞ FARKI (7) •ÇOCUKLUK AŞKI MAİT'in infazcı ajanı Zehir, Ailesi trajik bir şekilde katledildiğinde henüz yedi yaşındaydı. Travmatik geçmişiyle birlikte, tadını almak için sabırsızlandığı intikamı en sadık dostlarıydı artık. Ettiği bozulmaz yeminle Zehir olarak yeniden doğmuş, sırlarıyla yüreğine bir kale inşa etmişti. Kan dökmez, ardında hiç iz bırakmadağı zehirleriyle imzasını atardı. Onu gerçek adıyla, Damian King olarak tanıyan insanlar, bir gün zehrinin hedefi olmamak için yalnızca dualara ve onun merhametine sığınabilirdi. Etrafına dev bir kale inşa ettiği kalbinin kapıları ise bir zamanlar yalnızca tek bir isim için açılmıştı. En yakın arkadaşının kız kardeşiydi o... Yasaktı. Fakat yıllar sonra Küçük Gölge'si hayatına tekrar girdiğinde, hiçbir şey planladığı gibi gitmeyecekti. Kapılarına dayanan anlaşmalı bir evlilik küle dönmüş ateşi harlamak için yeterli bir kıvılcımdı. Üstelik kâğıda atılan imzalar, Zehir için yalnızca bir anlaşma olmaktan çok, bozulması imkânsız bir başka yemindi. April (Nisan) Jones. Neşeli bir ruhun, çarpıcı bir güzellikle harmanlandığı kıvrak zekâsıyla kusursuz bir genç kadındı. Bir gördüğünü asla unutmayan fotografik hafızası, onun hem laneti hem de lütfuydu. MAİT başkanının kızı olmak ona ayrıcalıklı bir hayatın kapılarını açmış olsa da tüm yaşamı boyunca hissettiği eksik parçalar ona bir türlü huzur vermiyordu. Sadece tek bir isim ona kendini tamamlanmış hissettirme gücüne sahipti... Hayranlık duyarak büyüdüğü, umutsuzca âşık olduğu Zehir... Onu tanıdığında henüz çok küçüktü. Teşkilatın göz bebeği, abisi Steve'in en yakın arkadaşı ve sağ koluydu o... Fakat Nisan, Zehir için daima küçük bir gölgeydi. Yasaktı. Kırılan kalbiyle ülkeyi terk edip altı sene sonra tekr

Türkiye'nin yeraltı dünyasını diz çöktüren devasa bir imparatorluk: Kartel. Ve bu imparatorluğun sarsılmaz tahtında oturan tek isim: Kuzgun Karahan. Onun için adalet, namlunun ucundaki son mermidir; sadakat ise sadece ölülerin sahip olduğu bir erdemdir. Ancak bir gece, kurduğu o karanlık krallık istihbaratın soğuk duvarları arasında sarsılır. Kuzgun'un karşısına çıkan Efsun Hazen, sadece bir devlet görevlisi değildir. O, Kuzgun'un geçmişine ait, mezara gömüldüğü sanılan en büyük günahın anahtarını elinde tutan kadındır. "Sana bir seçenek sunmuyorum Karahan," dedi Efsun, sesi buzdan bir bıçak kadar keskindi. "Ya benim gölgem olup Kartel'i içeriden yıkarsın, ya da elindeki o büyük sırrın altında ezilirsin." Bir tarafta Türkiye'nin en tehlikeli adamı, diğer tarafta onun ipini tutan gizemli bir kadın... Teslimiyetle başlayan bu zorunlu ortaklık, sırlar çözüldükçe yerini kanlı bir hesaplaşmaya bırakacaktır. Çünkü asıl düşman henüz maskesini düşürmemiştir ve gerçekler, göründüğünden çok daha karanlıktır.

❧Bir şeytanla aynı duyguları besleyemezdim ama ona duygular besleyebilirdim. ❧ Araf Adası'nda insanlar ikiye ayrılırdı bir yanda melek masumiyetini taşıyanlar, kalplerinde ışığı saklayanlar, diğer yanda ise şeytanın acımasızlığını ruhuna işlemiş, karanlığı nefesi gibi taşıyanlar. Aynı gökyüzünün altında yaşasalar da, aynı dünyaya ait değillerdi sanki. Ve bu keskin ayrımın ortasında, görünmeyen bir çizgide, sessiz bir soru yankılanırdı insanın içinde. Bir melek bir şeytana aşık olabilir miydi?