"Bazen en ağır yük; bildiğin ama söyleyemediğin gerçeklerdir." On yedi yıl boyunca başkalarının kurguladığı bir hayatı yaşayan Lavin için sessizlik, bir tercihten çok sevdiklerini korumak için girdiği bir hapishaneydi. Ancak saklanan sırlar bir kez gün yüzüne çıktığında, ne o sırlar gizli kalacaktı ne de Lavin bir daha eski Lavin olabilecekti. 🎵 Twenty One Pilots - Doubt "Don't forget about me, even when I doubt you..." Gerçek ailem kurgusudur.

*Tamamlandı* Duru İstanbul'da bir devlet hastanesinde görev yapan bir doktordur. Yıllar sonra bir ailesi olduğunu öğrenir. Ailesiyle mutlu olacağını düşünen Duru için işler hiç de öyle olmaz. Onun hiçbir aile tablosunda yeri yoktur. Çünkü bazı insanların tek yeri mezardır. Duru Soykan ya da Duru Akay değil, sadece Duru. Kısa bir hikaye olacak, okumanızı isterim.

Abi kurgusu işte girin bakın

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir 'Ahu', diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir 'Gölge'... Hakkari'nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

ASENA: SAVAŞÇI ​"Ben babamın kızı değil, vatanın evladıyım." ​18 yıl boyunca bir gölge gibi yaşadı. Sustu, itaat etti, ezildi. Sonra bir gün, 'evlen' dediler. O gün, Asena öldü. ​O odadan çıkan kız, artık Asena değildi. O, bir aday numarasıydı, bir hırstı, bir isyandı. Elinde çay bardağıyla değil, nizamiyenin kapısında Türk Silahlı Kuvvetleri'nin amblemiyle duruyordu. ​Şimdi o evdeki sesler ona ulaşamaz. Şimdi sadece komutanının emri ve silah arkadaşının canı var. Kendi kaderini mermilerle yazan bir kadının, en baştan başlama hikayesi.

Ben Nazlı. Denilenlere göre beni 12 günlükken çöp konteynırının kenarına bir kış gününde sadece bir zıbınla bırakıp terk eden anayla babanın kızı Nazlı. 22 yıllık hayatında özgürlüğün tadını hiç tatmamış, hayatı boyunca oradan oraya savrulmuş, hor görülmüş eziyet edilmiş Nazlı. Şimdi bu taşlı yollardan geçerken başımı cama yaslamış sakince yolu izliyordum. Bunca yıllık hayatımda hiç gün yüzü görmememe rağmen öğretmen olmayı başarmış, şimdi ise bir köy okuluna, küçücük kalplere dokunmaya gidiyordum. Teröristlerin yoğun olduğu bir bölgeymiş burası, öyle diyorlar. Çokta tehlikeliymiş. Bunların hiç biri benim umrumda değildi. Telefon rehberimde bile kayıtlı kimse yokken, çokta canımdan endişe ettiğim söylenemezdi, mezarımın bile kimsesizler mezarlığında olacağını biliyordum. Yanılmıştım. Tek bir adamın hayatım,kalbim olacağını, ailesinin ailem olacağını bende tahmin edememiştim.

Bazı hayatlar yanlış başlar. Yanlış bir evde açılır gözler, yanlış seslere alışır kulaklar, yanlış insanlara "aile" denir. İnsan, doğduğu yeri seçemez derler; ama bazen insan, doğduğu yeri bile gerçekten yaşamamış olur. Bu hikâye bir kayboluşun değil, aslında hiç bulunamamış bir hayatın hikâyesi. Yaman'ın hikâyesi. Onun yaşadıkları sadece bir kimlik karmaşası değil. Bu, ait olamamanın, sevilmemeyi kabullenmenin ve bir gün gerçeğin yüzüne çarpmasının hikâyesi. İnsan en çok nerede kırılır biliyor musunuz? Hiç ait olmadığı bir yerde, ait olmaya çalışırken. "Yerime Yaşayan", sadece karıştırılmış hayatların değil, duyguların da yer değiştirdiği bir hikâye. Sevginin yanlış kişiye verildiği, nefretin yanlış kişiye yöneldiği ve gerçeğin her şeyi altüst ettiği bir dünya... Bu kitapta bir çocuğun sessiz çöküşünü, içten içe parçalanışını ve yeniden kendini bulma ihtimalini okuyacaksınız. Ama bu yolculuk kolay değil. Çünkü bazı gerçekler insanı iyileştirmez, önce paramparça eder. Belki de en zor soru şudur: Bir gün gerçeği öğrendiğinizde, gerçekten ait olduğunuz yere mi gidersiniz... yoksa alıştığınız acıya mı geri dönersiniz? Bu hikâyeyi okurken kendinize şu soruyu sormanız dileğiyle: Ya sizin yerinize yaşayan biri olsaydı? - Beyazlotus Kitap bxb'dir okumak istemeyen olursa sessizce gitmesini diliyorum. Kimse kimseyi kırıp dökmesin

Hastanede yapılan hata yüzünden... Asya'nın hayatı yerle bir olmuştu peki bundan sonra her şey geçecek mi...

Henüz 17 yaşına yeni giren İnci, babasına gelen telefon ile hastanede başka bir bebek ile karıştırıldığını öğrenir. Tüm hayatı zenginlik, maddi güç içinde geçerken asıl sevgiden çok uzaktı. Yeni hayatı ile eski hayatındaki farklara alışabilecek miydi, beraber görelim...

Hipofosfatazya hastalığı olan Maya, gerçek ailesine alışmakta zorlanacak mıydı? Ön yargılı olan kendisi mi olacaktı yoksa yeni tanıştığı aşiret ailesi mi?