Kitabımda yetişkin içerikli sahneler olacaktır. Argo ve küfür içermektedir.Bunu göz önünde bulundurarak okuyun, lütfen.(+18) ( bölümler düzenleniyor, kurguda değişiklik yapılacaktır.) Hayvan gibi dudaklarımı ısırıp, öpüyor emiyordu. Bir yandan bedenini bana yaslıyordu. O üst dudağımı çekip emerken bende onun alt dudağını emiyordum. İkimizde ağzımızı araladığımızda dişlerimiz birbirine çarpmıştı. Dili benim damağımda gezinmiş. Dilimle buluşmuştu. Dillerimizin temasıyla ikimiz de derince inledik. Soluklanmak için birbirimizden ayrıldığımızda boynuma yapışmış. Durmadan öpüp ısırıyor, kokluyordu. Elbisemin önündeki bağcıklara parmağını dolamış gözlerimin içine bakarak usulce çözdü. Elbisenin yakasının açılmasıyla ortaya çıkan göğüslerimi görünce alt dudağını ısırdı... *Kitap kapağı tasarımı şahsıma aittir. 27.12.2022 #ihtiras kategorisinde 1. Sırada Kurgu yeniden düzenlenecektir...

[ KÜFÜR VE YETİŞKİN UNSUR İÇERİR !! ] "Ji zilamê ku dê dojehê bide we hez nekin" bana cehennem olmanı hak etmedim diyemedim....yada seni sevecek kadar aklımı kaçırmam.... Sana cehennemi yaşatacak bir adamı sevme... İçimden tek bir şey söyledim ona "Tu ne stêrk î, tu roj î" duymadı....yanağından süzülen yaşı izlerken içimden tekrarladığım bu sözler bir çok anlam ifade ediyordu bende, güneşin karanlık geceyi aydınlatacağınıysa hiç düşünmemiştim..... Sen yıldız değilsin, güneşsin..... 🌼🌼🌼🌼 Yayınlanma tarihi: 20.04.2023 Wattpada LÂL SES isimli ilk kitaptır !!!

Tehlikeli bir mafyanın evinde hizmetçisin ve bilmemen gereken bir sırrı öğrendin.... Ya yaşamak için tehlikeli mafyanın teklifini kabul edeceksin ya da kabul etmeyip öleceksin. Sude Deniz Kumsal annesinin tedavisi için mafyanın evinde hizmetçi olarak işe başladı ama patronunun mafya olduğunu bilmiyordu. Sude Deniz Kumsal & Ömer Renat Barçın. °•° "Anlamadım?" Dedim gözlerine bakmaya devam ederken. Tanrım! Pozisyonumuz hiç hoş değildi! "Sadece benim ol, benimle yat, hayatında ve hayatımda ol." Kısaca fahişem ol diyor... "B-benden fahişeniz mi olmamı istiyorsunuz!" Sinirle konuşarak onu göğsünden itmeye çalıştım ama nafileydi. "Hayır. Senden benim kadınım olmanı, bana ait olmanı istiyorum" yutkunarak gözlerine bakmaya devam etdim. "Bu olmaz" gözlerimi ondan kaçırarak yaralı adama baktım. Sanırım artık ölmüştü. Ölmüş olma ihtimaline tüylerim diken diken olmuştu. "Niye? Bakire misin?" Duyduğum kelimeler ile gözlerim kocaman açıldı. Gözlerimi kaçırarak hızlı bir şekilde "H-hayır" dedim. Kitap kapağı: Damla_yazar Kitap şahsıma aitdir! Çalınma gibi olasılık olduğun da kanalınız şikayet etdirilecektir!

Zorla imzalanmış bir evlilik sözleşmesi... Sustukça kanayan bir kadın... Mahi. Ve bir anda çıkıp gelen, yasak bir adam... Ezel. Küçük kızı ile zorluklara göğüs geren genç bir kadın... İzel. Mahi'nin hayatı dört duvar arasında, nefesiyle birlikte her geçen gün tükeniyordu. Sevgi nedir bilmeyen, öfkesiyle hükmeden bir adamın karısı olarak, sesi kısılmış, rengi solmuş, varlığı unutulmuş bir kadın o. Ancak bir gece, bir davette karşısına çıkan o adam... Ezel. Mahi onun kim olduğunu bilmiyordu. Ezel ise onun kime ait olduğunu... Ama kader çoktan yazıldı. Bu, bir aşk hikâyesi değil. Aklın ve beynin savaşıdır.

Miraç Sarsılmaz. Şehrin sefiri, tüm illegal işleri bir roman mahallesi ve mahalle yerlileri üzerinden yürüten Yekta'nın gözbebeği ve silahı. Mahur Yılmaz. Sıradan bir roman kızıyken günün birinde Miraç'ın hayatındaki en değerli insan haline gelir. Onun insani duygularını uyandıran roman kızıdır ve hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktır. * Mahallenin ortasında vurulmuş yatan iki ceset. Biri abi ve tüm illegal işleri yöneten bir adam; diğeri şopar ve kızını satan bir baba. Mahur, etrafına bakındı. Gözünün birini açamıyordu. Gözyaşları yüzünde süzülürken kan sızan yaraları sızlatıyor ve canını yakıyordu. Yoğun kara ve gri duman göğe yükselirken mahalle kül olmak için tutuşuyordu. Herkes kaçışıyor, ağlıyor, etrafta koşturuyordu. Bir tek o hareket etmiyordu. Yanan mahallenin karşısına geçmiş, arabasına yaslanmış, kanlı elleriyle sigarasını yakıp yüzüne sıçramış kanı siliyordu. Miraç Sarsılmaz. Mahur, topallayarak ona doğru yaklaştı. Dengesini kaybettiğinde Miraç onu belinden tutup yakaladı ve gözlerinin içine baktı. "Bitti, Mahur. Bir daha kimse sana dokunamayacak. Bir daha kimse sana el kaldıramayacak. Bunu yapacak olan herkes, bu günü ve beni hatırlayacak. Hatırlatacağımdan emin olabilirsin." "Neden, Miraç?" Miraç ona baktı. "Çünkü sen benim hayatımdaki tek değerli insansın," deyip tebessüm etti. Mahur, gülemedi bile. Elleri, yüzü kan içindeydi. Gözleri kapanacak gibi olduğunda Miraç'a tutundu. "Bana tutun," dedi adam. "Sen beni bırakmadıkça, ben seni kimselere bırakmayacağım." Miraç Sarsılmaz, şehrin ve semtin en gözü kara adamı olarak bilindi. Değerlisi için İstanbul'un sefirini gözünü kırpmadan vahşice öldüren; o kız için elini kana bulamaktan çekinmeyen biriydi. Mahur Yılmaz; o vahşetin sebebi, ulaşılması güç ve Miraç Sarsılmaz'ın bilindik zaafıydı, değer verdiği tek insandı. 26.08.2022

Klâsik mahalle hikayesi değildir. Böyle düşünenler lütfen başlamasın. ONUR & NİL "Senin zayıf noktanda göğüslerim o hâlde?" Gerilen yüzünü keyifle izledim. Elini duvardan çekip önce çenemi kavradı. Gözlerimi çekmedim gözlerinden. Nefeslerim yine hızlandı. Elini kaydırıp boynuma sardı ve hafif baskı yaptı. Dudaklarım aralandı ve bacağımı bacağına yasladım. Ne içerdeki insanlar ne de başka bir şey umrumdaydı. İlk defa temas ediyorduk. Ve ilk temasın bu kadar etkili olacağını düşünmemiştim ben. Bütün vücudum buz gibiydi ama içim yanıyordu. "Kabul etmem için elinden geleni yapıyorsun." Yüzlerimiz arasında birkaç santim kala durdu ve öfkeyle soludu. "Madem ayrı ayrı yanıyoruz... Birlikte yanalım." Bir şey dememe fırsat vermeden beni öylece bırakıp odaya geçti. Elimi boğazıma atıp derin derin nefes aldım. Umarım kızarmamıştı tuttuğu yer. Yanalım diyip, beni yangınımla baş başa bırakıp gitmişti öküz! Az önce odada düşündüğüm sorunun cevabını almıştım. 'Acaba yatakta da böyle sert miydi?' Ah evet bu adam her yerde sertti.

Beni yatağa yatırdığı zaman ona arkamı dönerek yan bir şekilde yattım. Derin sesli bir nefes aldığında yatağın diğer ucunun çöktüğünü hissettim. Yatağa uzanıp kolunu belime sardığında bu sefer titrek bir nefes aldım. "Benden korkuyormusun?" Sanki bu soruyu bekliyormuşum gibi başımı aşağı yukarı doğru sallayıp kısık bir sesle "hıhı" diye mırıldandığımda dudaklarını morarttığı kolumda hissettim. Az önce kriz geçirerek sıktığı kollarımı bu sefer dudakları ile öpüp derman olmaya çalışıyordu fakat benim asıl yaramın kalbimde olduğundan habersizdi. Dudakları tek tek tüm parmak izlerinde gezdi. Bu sefer dudaklarını saçlarıma bastırıp derince koklayarak öptü. °•° Abisinin yaptığı hata yüzünden çocukluktan beri aşık olduğu adama berdelli gelin olan Zühre Şahmaran ve çocukken aşık olduğu kadına cehennemi yaşatacağına yemin eden Şervan Hanzade. Kitap kapağı: DAMLA_YAZAR kitapta kadına şiddet, hakaret, kuma, aldatma vs. yoktur.

Bebeği lösemi olan Arslan ile kardeşinin beyninde tümör olan Ayşegül, çaresizlik dolu bir dönemde kaderin ağlarını örmesiyle karşılaşır. Onların çaresizlikten başlayan zoraki evlilikleri, acaba güçlü bir aşka yuva olabilecek miydi? "Sakin misin?" diye sorduğunda, iyice yaklaştı. "Sakinim." Onun sözlerinden cesaret alarak, dudaklarıyla dudaklarına dokundu ama ansızın yüzüne yediği tokatla, şaşkına döndü. Ayşegül'ün tedirgin bakan ela gözleri, kırpışan kirpiklerinin altında fazlasıyla masum duruyordu. "Özür dilerim." "Önemli değil... Şimdi ben seni tekrar öpeceğim ve sen bana tokat atmayacaksın." "Sen öpeceksin, ben tokat atmayacağım." "Aynen öyle..." "Tamam." "Öpüyorum." "Öp..." "Tokat yok?" "Tokat yok." Arslan, dudaklarını hafifçe onun dudaklarına değdirdiğinde, Ayşegül istemsizce geri çekildi. Onun gerilemesiyle, Arslan ona doğru yaklaştı. "Kaçarsan olmaz." "Kaçmamam lazım, evet!" "Ayşegül, sakin kal..." "Sakinim. Gayet sakinim!" Karısının titreyen ellerini tuttu ve dudaklarına götürüp öptü. Onu yatıştıracak başka bir çare bulamamıştı. Onun derin bir şekilde nefes almasıyla, rahatlamaya çalıştığını gördü ve tekrar denedi. Dudaklarını onun dudaklarına yakınlaştırdı ve ansızın Ayşegül'ün onu öpmesiyle şaşkınlığa uğradı. Geri çekilen Ayşegül, telaşla söylendi. "Çok pardon! Sen öpecektin, ben tokat atmayacaktım! Ben yanlışlıkla öptüm!" Arslan, kıza şaşkınca baktı. Bu kız gerçek miydi? "Biz öpüşmeye bu kadar zaman harcadıysak, gerisi..." diyen Arslan, geri çekilip önüne döndü. Ne yapsaydılar acaba? Sakin yaklaşınca, becerememişlerdi. Bir anda mı olsaydı? Bir de onu denemek isteyerek tekrar karısına döndü ve ansızın dudaklarına yapıştı. Uzun öpücüğü, nefes almak adına sonlandığında, tekrar yanağına yediği tokatla şaşkınlığa uğradı. "Ayşegül, tokat yok demi