"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

"Her yıldızın, karanlığın içinde gizli bir anlamı vardır, tıpkı her dalganın altındaki derinlikte kaybolmuş bir sır gibi. Gökyüzüne bakarken, denizin rüzgârını hissetmeyi unutma; çünkü sadece bu denge seni o sonsuzluğa taşıyabilir. Aşk, hayaller ve gerçekler arasında bir köprü kurar; ona güvenerek her iki dünyanın da sırrına varabilirsin."

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Gerçeklerden hep kaçardık. Kendi haytımızı kurardık. Her şey yolunda olduğunu düşünürdük. Ama bir şeyi unuturduk. Gerçeklerden asla kaçamayız. Çünki bu bizim lanetimizdi.......