Ruhu ölmüş bir kız çocuğu. Yanlızlığı kendine arkadaş edinip susmayı öğrenmiş. Sessizce uzaklaşmanın bazen ona daha az zarar verdiğini anlamış. Peki bir hiç uğruna ruhu ölmüşse. Gerçekleri öğrenince arkasına bile bakmadan gidip kendi hayatını kuracak. O sessiz kız çok güçlü olacak

Bu hikaye Alin Özker ve Gökan Şahin'in hikayesi. Onlar için önemsiz bir detayken aslında yaş farkları tek sorunlarıydı. "Yaş farkı, hala sorun mu?" fısıltı şeklinde çıkan sesi içimi ürpertmişti. Söylediği şeyi anlamam ise uzun sürmüştü. Dediklerimi bu kadar takacağını düşünmemiştim. Gözlerim ilk dudaklarını sonra gözlerini bulduğundaysa, aptal sayıların önemi olmadığını anladım. "Söylediklerim, birer saçmalıktı." Sesimi zar zor bulup konuştuğumda söylediklerim tatmin etmişti. Bana cevaben dudaklarını yaladığında lezzetli bir şey yiyormuş gibi mırıldandı. "Mmm, çileği hiç bu kadar leziz bulmamıştım." Bakışları dudaklarıma değdiğinde devam etti. "Dudaklarından tadana kadar." .................................................... Yetişkin içerik! Fazla yaş farkı!

Bazı cezalar için teşekkür etmeli... Sayfayı çevir, yüklerini sırtından indir. Seni yakalamak için gelene teslim ol. ( Mavi Arılar kurgusundan Levent'e özel yazılmıştır.)

Herkes ikinci bir şansı hakeder mi yoksa bazı evlilikler daha ilk darbede bitmeye mi mahkumdur? Derin, kocasına hâlâ ilk günkü gibi aşıktı. Murat, karısını hâlâ çok seven bir kocaydı. Ama malesef ki, onların da yolu mahkemeye düşmüştü. İki genç eş de bu durumdan hiç hoşnut olmasa da, akıllarını kurcalayan bir soru vardı o mahkeme salonunda, dava saatini beklerken... Her evlilik, ikinci bir şansı hakeder miydi? *** 20.05.2024

Diyabet hastası bir kızın gerçek ailesi...

"Ne oldu, abin de mi seni terk etti?" dedi, o iğrenç sırıtışıyla. "Yoksa oldü mu? Owww, çok üzüldüm." Sinirden gülmeye başladım. Öyle bir yumruk attım ki suratına acıyla geriye savruldu ve yere düştü. Herkes şok içinde bir bana, bir de yerdeki Batı'ya bakıyordu. Üstüne oturdum ve yüzüne birkaç kez daha vurdum. Sonunda, burnundan akan kan ve birinin beni üstünden çekmesiyle kendime geldim. Baktığımda, Poyraz'dı. Beni kucağına almış, Batı'dan uzaklaştırmaya çalışıyordu. "İndir beni!" dedim, sinirden titreyerek. Ama beni dinlemedi, ellerimi ve kollarımı tutarak sıkıca kavradı. Tam beklemediği anda, malum yerine dizimle vurdum. Acıyla sendeledi, beni bırakıp geri çekildi. "Bana dokunma! Beni bırak diyorsam,bırakacaksın! DUYDUN MU BENİ?! diye bağırdım. Gözlerimi hepsine dikerek ekledim : "Kimsiniz lan siz?! Baba parasıyla adam olduğunu sanan züppelerden başka nesiniz?! Soyadınızdan başka neyiniz var ha?! Parayla insan mı olunur zannediyorsunuz?! Sizin evinizi de, paranızı da, ailenizi de sikerim lan! Hangi hakla benimle böyle konuşma cüretini buluyorsunuz?! Ben sizin gibilerini çok gördüm!" Batı'ya doğru yürümek üzereydim ki, bu sefer Deniz Hanım beni durdurdu. Ona sertçe baktım ve elimi hızla çekerek kurtuldum. Gözleri dolu dolu "Kızım, bu kadarı da fazla..." dedi. "Fazla mı?! Fazla mı?!" dedim, acı bir kahkaha atarak. "Oğullarınız, buraya geldiğim günden beri demediklerini bırakmadılar lan! Siz istiyorsunuz diye birkaç günlüğüne kaldım. Ağladınız, 'Annedir, günah' dedim, geldim. Ama bu iki hafta içinde bir kere bile oğullarınızı uyarmadınız. Şimdi bana 'kızım' deme cüretinde mi bulunuyorsunuz?!"

"Ben kimim?" İnsan en çok sormaya korktuğu soru budur bazen. Ama ben kim olmam istenirse o olurum. Ben bazen sokakta mendil satan mendilci, bazende bi ofisin yönetim başkanı olurum. Bazen kimsenin fark etmediği o yabancı bazense herkesin güvendiği o asker. Ben devlet ne olmamı isterse oyum.

"Daha önce yaptığım hiçbir hırsızlık bu kadar ağır gelmemişti." 🕸 Sadem, kimsesizliğin onu düşürdüğü pis işlerin bir gün ondan sahip olduğu tek kişiyi, birlikte ailesini aradıkları en yakın arkadaşını da alacağını bilmiyordu. Ağlayıp sızlanmaya bile vakti yoktu, hayatta kalmak istiyorsa önünde yalnızca bir yol vardı. Ölen arkadaşının ailesini bulacak, onun yerine geçecekti. Aksi takdirde arkadaşının canını alan adamlardan kaçamaz, kendi de son nefesini günler sonra tesadüfen bulunmak üzere bir ara sokakta ve yahut bir binanın bodrumunda, geriye cesedinden başka hiçbir şey bırakamayarak verirdi. Her zaman kendisini düşünmeyi küçük yaşta öğrenmiş, duygularını uzun zaman önce ardında bırakmıştı. Oysa yıllarca arkadaşının ona hasretle anlattığı ailenin arasına, kızları olduğu yalanıyla girdiğinde vicdanının sesi her saniye daha çok yükseliyordu. Hayatında ilk kez böylesi bir sevgiyi tatmak, ona pişmanlığı da öğretecekti çünkü bu insanları kandırmaktansa ölmeyi yeğlerdi. Peki... Ya sandığının aksine hikayenin asıl yalancısı kendisi değilse?

Pilot olmak Sevgi'nin çocukluk hayaliydi. Gökyüzünde yüzlerce yolcunun sorumluluğunu taşırken, yerdeki hayatının bu kadar karmaşık olacağını hiç düşünmemişti. Bir gece, yakın arkadaşının evine sadece kaybolan kedisini bulmak için girdi. Ama kapıyı açtığında karşısında onu hırsız sanan kibirli bir futbolcu vardı. O günden sonra yolları kesişmeye başladı. Fakat Sevgi'nin bilmediği bir şey vardı... Geceleri saatlerce yayinlarinda sohbet ettiği o anonim kullanıcı, Gerçek hayatta en son konuşmak isteyeceği kişiydi. Bazen en büyük sır, hiç tanımadığını sandığı kişinin ta kendisidir. Gerçek kimliğini gizlemeye çalışırken yaptığı hatalar, İkisini birbirine yakınlaştırırken aynı zamanda sırrını da Tehlikeye atacak.

" İsmim Alina... ve ben deli değilim!" ▪︎Alina Atalar Küfür ve argo bulundurur* Yazım hataları olabilir* Yazılmaya başlama tarihi; 17.02.23 Yayınlanma tarihi; 08.04.23 Bitiş tarihi; -