Savcı ve asker hikayesidir aynı zamanda bir gerçek aile hikayesidir kitabıma bir şans verin lütfen

''her şey yalanmış. ailem, arkadaşlarım, tüm hayatım. ben ne yapacağım şimdi?'' ''eskiden hiç susmayan ben artık hiç konuşmuyordum.'' ''en büyük acı geçmişini hatırlayamamaktı.''

Hem klişe hemde klişelerden uzak bir abi kurgusu.

"Orda duracaksın Yavuz. Artık kaçmak yok. Her şeyi öğrenecek." "Kes sesini Taner!" Ortalık kızışacak gibi... "Yoook. Bu zamana kadar sustuk. Şimdi bülbül gibi şakıyacağım Yavuz. Melodiyi iyi dinle canınızı cayır cayır yakacak!" Ne saçmalıyordu bu adam? Kabus mu bu? Ne zaman uyanırım? "Seni öldürürüm!" Dayımın koluna bu sefer ben girdim. Sıkıca sardım kolunu. Gözlerini bana çevirdi. Neydi bu gözlerindeki hüzün? Ne oluyor benim kahramanıma? "Hiç bir şey yapamazsın. Evet sevgili kızım Tomris... Gerçek ailenle sarılabilrisin." Yan yana oturan kadın, adam ve çocuğu işaret edip pis pis sırıttı. Ne diyor bu adam? 23.03.23

Sıradan bir abi- kardeş ilişkisinden aşka ilerleyen bir tutku. En fazla ne olabilir ki? Sizi içeriye bekliyoruz. Alaz Kara: Giymişsin kısacık elbiseyi.(00:07) Baldırlar çırılçıplak meydanda.(00:08) Göğüsler açıkta(00:08) Sonra niye sinirlerin zıpladı diyorsun.(00:09) Al işte sana asıl nedenlerini yukarıda sıraladım.(00:10) Siz: Sen beni mi süzdün?(00:10) Alaz Kara: Ben seni niye süzeyim kızım?(00:11) Kendine gel.(00:11) Kendin çırılçıplak giyiniyorsun.(00:11) Sonra tüm suç Alazın oluyor.(00:12) Yok öyle yağma.(00:13) Böyle yaparak mahallelinin de ağzına laf verdiğinin farkında mısın?(00:14) İster istemez insanın gözü kayıyor yani.(00:15) Bilerek yaptığım bir durum değil.(00:16) Siz: Giydiğim kıyafet gayet zevkliydi bir kere.(00:17) Sen modadan ne anlarsın ki.(00:18) Ayrıca mahalle ne düşünürse düşünsün.(00:19) Alaz Kara: Dediğim dedik çaldığım düdük.(00:19) Kendi bildiğimi okumaya devam edeceğim diyorsun yani.(00:20)

(düzenlenecek) "Acaba hocam," dedim elimi kaldırıp "Sorunu farklı bir yolla mı halletsek?" dedim ve sıra arkadaşımın, Hüma'nın, kağıdıma baktığını gördüm. Hayır, dediğim sorun kesinlikle tahtadaki kimya sorusu değildi. "Nasıl çözeceğiz Duru?" arkama yasladım. Hüma fısıldayarak "Soruyu okumamışsın bile Duru," dediğinde gülümsedim. Ciddi bir şekilde beni dinliyordu. Göz ucuyla tahtadaki soruya baktım. Bir yanma tepkimesi vardı. "Deneme yanılmayla, belki tepkime sandığımızı değil de ummadığımızı gösterecek." Benden hoşlandığını abim bile anlamıştı, bir türlü itiraf etmemişti. nisan|23 yazar notu: kitabın düzenlenmesi gereken çok noktası var ancak içindeki her bir yorum benim için çok değerli, bu sebepten herhangi bir düzenleme ya da değişim yapmayı planlamıyorum. teşekkürler ve şimdiden keyifli okumalar ♡

||Tamamlandı Gül: Senden vazgeçiyorum artık Cihat, (00:00) Gül: Senden, seni hatırlatan her şeyden vazgeçiyorum artık. (00:00) Gül: Senin için geldiğim bu şehirden yine senin için gidiyorum. (00:01) Gül:Babam hep derdi ki "Kokun bu dünyadaki en güzel şey."(00:02) Gül: Sandım ki aynı şehirde olursak, aynı gökyüzünün altında kalırsak belki rüzgar kokumu sana getirir. Belki seversin beni. (00:02) Gül: Ama sen kör olmuşsun Cihat. Bana kör olmuşsun. (00:02) Gül: Senden vazgeçiyorum bugün.(00:03) Kapak: 15mel04

Ela: Barış Abi Ela: Benim elime bazı fotoğraflar geçti abi Ela: Bunlar sen olabilir misin? Ela: *fotoğraf* Ela: *fotoğraf* Barış: Siktir!

"Duyanlara, duymayanlara duyurulur: Mahallemizin yağız mı yağız, deli mi deli, ayarsız mı ayarsız, genç kızlara iç çektiren delikanlısı Fırat, mahallelinin kapısını aşındırdığı, anasının el bebek, gül bebek büyüttüğü, güzelliğiyle ayı ve güneşi kıskandıran Yıldız ile nişanlanmıştır!"