❝ මට හිතුනොත් ඌව මරලා දාන්න... උඹලා එකෙක්ට උගේ මිනියවත් හොයා ගන්න බැරි වෙන්න මම ඌව මරලා දානවා... ඒ වගේ ම තමා මට හිතුනොත් ඌට ආදරේ කරන්න... මැරෙනකන් ම හරි මන් ඌට ආදරේ කරනවා... මගේ කොල්ලාට අත තියන්න කලියෙන් අදින් පස්සේවත් දෙපාරක් හිතන්න... මොකද ඌ දාන් හුරතල් කරන්නේ යකෙක් ❞ - සිද්ධාර්ථ් වෛශ්නවි - ❝ ආයේ මට බොරු කරන්න හදන්න එපා සිද්ධාර්ථ්... රිදෙනවා බන් ආදරයක් නැහැ නම් එක කෙලින් කියලා දැන් ම ඇතකට පලයන්... එහෙම නැතුව ආදරෙයි කියලා ආයේම බොරුවක් කලේ කිව්වොත් මරනවා උඹව... මගේ අත් දෙකෙන් ම ❞ - වීර් දිඝායු ඊශ්වරන් - තම විනාශය හා පෙමින් බැඳි ඔහු...! ✒️ Start - 2023-12-26 Story Update - 2025-01-30

❝ සම්මතය කියන වැට කඩුල්ල ඇතුලේ තියෙන හැම සිමා මායිමක් ම මන් බිදලා දැම්මා අයාන්... අද ඊයේ නෙමේ... මේ දෙවල් වෙන්න පටන් ගත්ත පලවෙනි දවසෙමයි... සංස්කෘතිය කියන රාමුව ඇතුලේ කොටු වෙලා ඉන්න මන් ආස නැහැ... පනින්න පුළුවන් මොන විදියට ද මන් ඒ හැම විදියකින් ම එලියට පනිනවා ❞ - මෙවුල් දශ්මිර ඉද්දමල්ගොඩ - ❝ අපේ ජිවිත ඇතුලේ අපි ගන්න සමහර ඉක්මන් තීරණ නිසා දවසක අපිට පසු තැවෙන්න වෙයි කියලා කිව්වාට... නුවර කියන ප්‍රේමණීය ම නගරයට එන්න තීරණය කරපු එක තමයි මන් හිතන්නේ මගේ අවුරුදු 24ට මන් ගත්තු හොදම තීරණය ❞ - අයාන් නෙලීෂ රන්නුළු - Start - 2024 . 04 . 04 🖋️ End - 2026 . 04 . 17

මන් පරක්කු වැඩියි... එකට මට සමාවෙයන් Start - 2024.06.24 End - 2024.07.25 Cover Credit - Yeshi_grul

සොහොන් කොතක අරලිය මල් හිට වු... සදා නොමියෙන... අවසන් පෙම... 18 + / 13+ Mature Start - 2024 - 01 - 16 End - 2024 - 02 - 18

එය අසුර හදක දළුලා වැඩුන ආදරයක් ❤️

❛❛ සංසාරගත ප්‍රේම චාරිකාවේ අවසානය සනිටුහනට... ❜❜ සැබැවින්ම අවසානයක්ද? නැතිනම් තවත් එක් ඇරඹුමක්ද? 2025/03/08

ලදු කැලෑව මැදින් වැටුනු අඩි පාර කෙළවර වුනේ මදක් ඉඩ කඩ සහිත භූමි භාගයකින්. තවමත් වල් පැලෑටි නොවැවුනු පොළවයි කෙලවරකට වෙන්න එක මත එක ගොඩ ගසා තිබූ මානා පදුරු වලිනුයි පෙනුනේ කවුරු හරි ළගදි එතන සුද්ධ පවිත්‍ර කර ඇති බවයි. පුදුමයෙන් අවට බැලූ මුතූගේ ඇස් දෙක කුඩා පස් කණ්ඩියක් උඩ මලානිකව දැල්වෙන පහන ලග නතර වුනා. බැලූ බැල්මට ඇදිනීමට අපහසු වුනත් විමසිල්ලෙන් බැලු විට එය සොහොන් කොතක් බව අදුන ගන්න එක අපහසු දෙයක් වුනේ නැහැ. පහන් ආලෝකය වැටී ආලෝකමත් වූ පරණ අබලන් කොන්ක්‍රීට් පුවරුව වෙත මුතූ ලංවුනේ කුතුහලයෙන්. කඩතොලු වුනු අකුරු වලින් පුවරුව මත ලියවී ඇති නම හරියට කියවගන්න බැරුව එයා දෙතුන් පාරක්ම ඇසිපිය සැලුවා. ටික ටික මද ආලෝකයට ඇස් හුරු වෙද්දී පලකය මත ලියලා තිබුනු නම දැක්ක මුතූ පොළව උඩට ඇදගෙන වැටුනේ ඇග අඩපන වුනු හැගීමකින් වෙව්ලුම් කද්දී...

දේවියන් මේ ලෝකෙට එයාලා විසින්ම තෝරලා සමහර අයව එවනවා යම් යම් හේතූන් මත ඒ එන අයටවත් හිතාගන්න බැරි වෙනස්ම ජීවිතයක් එක්ක.ඉතින් දේව දරුවෙක්ගෙ ධර්මය රකින එ ගමනත්, එයාගෙ ජිවිතෙ ඉරනම ලියන ආදරනීය උරුමක්කාරයගෙත් ආදර කතාව මෙසේ ලියමි ✍️විශ්ණු

මං ආසයි මං තමුසෙට ආදරෙයි කියනවට වඩා මං තමුසෙට ඇබ්බැහි වෙලා කියන්න ... ------ මිහේර් ශවිශ්ක ෆර්නෑන්ඩෝ -------

ඉරක් ඕනි මට..සදක් වෙලා.. පෑයූ..සෝණු!!