My first Story 💜 (Own Creation)

ကျွန်တော်လေ...သည်အဓိပတိလမ်းမကြီးကို သိပ်သဘောကျတယ်။အထူးသဖြင့် မောင့်ခြေဖမိုးလေးနဲ့တွဲမြင်ရတာကို ပိုသဘောကျတယ်။ စောနရီ... {ကၽြန္ေတာ္ေလ...သည္အဓိပတိလမ္းမႀကီးကို သိပ္သေဘာက်တယ္။အထူးသျဖင့္ ေမာင့္ေျခဖမိုးေလးနဲ႔တဲြျမင္ရတာကို ပိုသေဘာက်တယ္။ ေစာနရီ...} Start-30.1. 2021 End - 3.10.2021

[Own Creation] BL/Male pregnancy Uke weak and look like girl 💟

သောင်းဆင့်ဆက်နိုင် နှင်းဆီဘွဲ့ဆူး

အနာဂတ်စီမံကိန်းများစွာ ရေးခြစ်ရင်း ကျွန်တော်ဟာ အဖြူ ရောင်မေတ္တာတွေနဲ့ သူ့ဘေးနားမှာ တသက်လုံးနေဖို့ ရည်စူးခဲ့သတဲ့... အဝါရောင် နှင်းဆီပန်းကလေးဟာ မသိလိုက်တဲ့ ခဏအတွင်း မျက်လှည့်ပြလိုက်သလို အနီရောင်ကို ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ...ရွေးချယ်စရာမလိုပဲ သူဟာ ကျွန်တော့်ဘဝဖြစ်ခဲ့သလို ကျွန်တော်ဟာလည်း သူ့အနာဂတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်.. အနာဂတ္စီမံကိန္းမ်ားစြာ ေရးျခစ္ရင္း ကြၽန္ေတာ္ဟာ အျဖဴ ေရာင္ေမတၲာေတြနဲ ့သူ႔ေဘးနားမွာ တသက္လံုးေနဖို ႔ ရည္စူးခဲ့သတဲ့... အဝါေရာင္ နွင္းဆီပန္းကေလးဟာ မသိလိုက္တဲ့ ခဏအတြင္း မ်က္လွည့္ျပလိုက္သလို အနီေရာင္ကို ေျပာင္းသြားခဲ့ၿပီ ...ေ႐ြးခ်ယ္စရာမလိုပဲ သူဟာ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝျဖစ္ခဲ့သလို ကြၽန္ေတာ္ဟာလည္း သူ႔အနာဂတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္..

Written By ~Jinn Jar

လောကကြီးတစ်ခုလုံး ငါ့ကိုဟားတိုက်ပြီးလှောင်နေပါစေ... မင်းသာငါ့အနားရှိရင် ငါဘယ်အရာကိုမှဂရုမစိုက်ဘူး... ~~~~~ 2020.12.11 2021.6.9

၁၉၃၀ ဝန်းကျင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မဖြစ်မီကာလ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ကြီးမှာ ပညတ်ချက်တွေကိုဆန့်ကျင်ရုန်းထွက်ပြီး ချစ်ခြင်းတရားတစ်ခုပေါက်ဖွားလာခဲ့တယ်... တွန့်ဆုတ်ခြင်းကင်းစွာနဲ့ ထိုချစ်ခြင်းတရားကို ဖော်ဆောင်ခဲ့သူက ရဲခေါင် ဆိုသည့်အမျိုးသားတစ်ယောက်... ရဲခေါင်ရဲ့ ချစ်ခြင်းတရားဟာ သူမြတ်နိုးရတဲ့ စတီဗင်သက်လူ ဆိုသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်အပေါ်မှာ ဘယ်လောက်ထိ စိတ်လုံခြုံမှုတွေ ပေးစွမ်းနိုင်ပါမလဲ... သူတို့နဲ့တူတူ ခေတ်ဟောင်းက တက္ကသိုလ်မြေကို ခြေချကြည့်ကြမယ်...

အေဒီ ၇၉ ခုနှစ် .. ပုံပေမြို့.. ရောမအင်ပါယာ ဒဏ္ဏာရီမဟုတ်တဲ့ ရာဇဝင်ထဲက အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ်.. ရာဇဝင်တွင်မကျန်ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဏာရီဇာတ်လမ်းလေးပဲလား... ........ ေအဒီ ၇၉ ခုႏွစ္ .. ပံုေပျမိဳ႕.. ေရာမအင္ပါယာ ဒဏၰာရီမဟုတ္တဲ့ ရာဇ၀င္ထဲက အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုလား ဒါမွမဟုတ္.. ရာဇ၀င္တြင္မက်န္ခဲ့တဲ့ ဒဏၰာရီဇာတ္လမ္းေလးပဲလား...

"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"