İş için Amerika'ya gidecekken kendimi bu 8 ucubenin evinde buldum. hyunhoxgurl

Bir yalanla başlayan hikâyede, en büyük ceza bazen kalbin attığı yerdedir. Geçmişin yüküyle kurulan bir gelecek, ya her şeyi yıkar ya da hiç beklenmedik bir yerden yeniden başlatır. Peki, intikam için kurulan bu oyunda kalp kuralları bozarsa ne olur? Minho, adalet arayışındaydı... ta ki duygular işin içine karışana dek. 10.06.2025 ©adoyyakli

Her şeyi geride bırakıp bir yaz kampına katılan yedi gence aynı anda TRM'dan bildirim gelir. Gerçekten mutlu son mu sandınız?

luo.brm_ : Sana yeminim olsun ki, bir gün seni yeneceğim. luo.brm_ : Kaybedişini büyük bir zevkle izleyeceğim. luo.brm_ : Var mısın iddiasına? ×××××× Yarı texting. (bxg) |Hwang Hyunjin Fanfic.| #3 kpop / 24.01.2023 #4 bxg / 24.01.2023 #2 kpop / 25.01.2023 #2 bxg / 25.01.2023 #1 bxg / 27.01.2023

Belki de onlarca resim yarışmasını kazanmıştı, Hwang. Stüdyo dairesi tuvaller, boyalar, fırçalarla doluydu. Her yerde onun sanat eserleri vardı. Lakin bir çizimi vardı ki; hepsinden farklı, özeldi. Belki de bu yüzden onu kendisine saklamıştı, kimsenin ulaşmasını istememişti. Ya da başkasına ait birini çizdiği için saklıyordu onu, en büyük sırrıymış gibi. "Onu herkes görüyor. Bense çiziyorum..." ©adoyyakli 12.08.2025

Tahtın varisi olan Prens ve kılıcı ile ünlü Binbaşı. Biri kendi hükmü ile yaşamak, diğeri de özgür olmak istiyordu..Kader ise, sadece onların yolunu kesiştiriyordu... ☆Kitabın kapak fotoğrafı: @Gizstaa 'ya ait. ☆Hikayeni veya konusunu izinsiz çalıp, yayınlamayınız‼️ ©MekoSTAY.

"İnsanları kalıplara sokmamalısın, onları dışarıdan gördüğün kadarıyla tanıyorsun."

"Burdayım güzelim, seninleyim." Hayatımın, oldum olası tuhaflıklardan ibaret olması sebebiyle, sen de tuhaf bir şekilde giriş yapmıştın hayatıma. Öyle ki, ilk karşılaşmamızda pembe bir tavşan kostümü ile neredeyse üzerine düşecek olmam bunu kanıtlamıştı. Yine de beni sevdin. Belki de tuhaf şeyleri severdin. 💚🍀 26.05.2020 ©Adoyyakli

| Vampire Hyunjin Fiction | Bir kasabanın yok oluşuna şahit oldum. Her şey kül oldu o zalim yangınlarda. Zavallı insanlar kaybetti sevdiklerini, evlerini, mallarını, hayvanlarını... Tüm bunlar; basit bir rüyadan ibaret değildi. Yazdığım romanın içine girdim. Kahretsin ki, aptal hayal gücüm yüzünden kıyametler koptu. Geçmiş geçmişte kalmamıştı benim için, peşimden gelmişti. Bundan sonra bir roman yazmaya başlamadan önce iki kere düşüneceğim. Hatta belki bir daha hiç yazmayacağım. Çünkü; yazarak öldürdüm onları. 12.07.2021 ©adoyyakli

"Korkuyorum."