Mahinev, yalnızlıkla arkadaş bir kızdı. Doğduğunda yalnızdı, acı çekerken yalnızdı, büyürken yalnızdı. Böyle öleceğini düşünüyordu ta ki bir ailesi olduğunu öğrenene kadar. Aynı şehrin içinde, kendisinden kilometrelerce uzakta; annesi, babası, abileri ve kardeşi vardı. "Artık yalnız olmayacağım diye düşünmüştüm. Beni sevseydiniz eğer, size bunu misliyle öderdim. Neden canımı acıttınız?" 🌠 "Bana ne istediğini söyle." "Seni." dedim. "Seni istiyorum." Pamir gülümsedi. "Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin zaten."

*TAMAMLANMIŞTIR* ~"Ben 'ağabey' olarak dayatılan çocukluk aşkımla nasıl birlikte olunur bilmiyorum."~ ... Pencerenin önünde ufacık bir saksıda büyümesine rağmen bütün ihtişamı ile açan rengarenk bir çiçektim ben. Bana dayatılan bir hayatı yaşama konusundaki direncim gün geçtikçe kırılmış kendimi, aşık olduğum ağabeyimin kollarında bulmuştum. Babam yüzünden. Kim bilir belki de "sayesinde". Yıllar sonra öğrendiğim gerçekler tüm acımı taze tutmama neden olurken mutluluğumuza göz diken herkesi bertaraf edecek güçte olduğumu asla unutmadım. Ne aşkımdan vazgeçtim ne de mahallemden. Ne Selim'den vazgeçtim ne de onu bana getiren bu arnavut kaldırımlarından, dar sokaklardan, ahşap kapılardan, pencere önü saksılarından... *Bu isimle yayınlanan ilk kitaptır. ⚠ Hikayemde eksikler ve hatalar olduğunun farkındayım. En kısa sürede düzenlemeye alacağım. Hatalarımı mazur gördüğünüz/göreceğiniz için teşekkürler. ❤♀

*yarı texting *!Dert Bebesi'nden tanıdığımız Tuna Özkan'ın -ve belki biraz da Demir Özkan'ın- hikâyesi, kurguya daha iyi adapte olabilmek için önce Dert Bebesi'ni okumanızı öneririm. ~ Aşka hem en yakın hem en uzaktım. Büyük bir aşkın en yakın tanığıydım, bu yüzden aşkın varlığına olan inancım dünyanın geri kalanından belki de çok daha fazlaydı. Ancak onların aşkı beni o kadar büyülemişti ki, bir aşkın içine düşeceksem daha azı asla kabulüm değildi. Son yıllarda pastamı üflerken dilediğim dilek aynıydı; Uras'ın Peri'sini sevdiği kadar sevebileceğim birini bulmak istiyorum. Kendi Peri'mi bulmak... 17'min yarısında, bahsettiğim aşkın kucağına düşeceğimi ise tahmin edebilmem mümkün değildi. Aşkın, benim dışarıdan izleyip özendiğim kadar tatlı bir duygu olmadığını ise yaşayarak öğrenecektim. ~ '120422

٭Tamamlandı٭ Siz:Yok ya duramıyorum sinirden Siz:Hani yani sen kimsin sığır!! Siz:Ay bi de geçmiş karşıma "Davayı da tweet sözleriyle mi kazancaksın" diyo Siz:Büroda olmasam ben bilidim ne yapacağımı amaa Siz:Hıh haspamm Siz:Ergenmişim biliyo musun Siz:Hani yani ne dediysem Siz:Sen söyle 'bize kazık atana biz çiçek atarız ama mezarına' ergen sözümü Asla!! Siz:Ayrıca kadın aldatmış adamı ne dememi bekliyo kii Siz:Ay bi de velayet davası var bunun Siz:Daha boşayamadım ama Siz:Acaba bilerek savunmasam mı bu şeroyu Siz:Ama benim ponçik kalbim dayanamaz savunur bunu 05**:Sen kimsin?

Bir bad boy erkek, bir de çalışkan kız. Başka açıklamaya gerek var mı? :)

"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."

Ateş aklına gelen isimle gülümsedi. Yıllarca beklemesinin ardından sonunda adını kanla kazıyacaktı Ateş. Kardeşinin intikamını alacaktı katilinden. Adil Ayvendi kardeşinin katili. Ateş bunu yıllardır bilmesine rağmen susup, beklemişti doğru zamanı. Daha doğrusu o düştüğü çukurdan ne yapabilirdi Adile bilmiyordu. İçeriden yeni çıkmışken, yeni bir olaya kalkışamazdı. O yüzden bir sene beklemişti. Tam bir senedir o intikam ateşi yanıyordu içinde. Çenesini sıvazladı. Öldürülecekler listesinin ilk baş sırasındaydı Adil Ayven. Sadece kardeşini de öldürmekle kalmamıştı. Ateşin hayatını karartan kişilerden birisiydi Adil Ayven. Ateş mavi Kapaklı dosyayı açtı. Karşısına kızıl saçlı bir kadının fotoğrafı çıkmıştı. Bu kadını tanıyordu. Adilin kardeşiydi. Ancak bir insanın saçları nasıl bu kadar koyu bir kırmızı olabilirdi ki? Doğuştan olması ise Ateşi en şaşırtan noktaydı. Gözleri tekrar kardeşinin resmine kaydı. Gülüşünü almışlardı İncisinin. Ancak bilmiyorlardı ki Ateş Karahan da onların her şeylerini alacaktı.

#anonim #lise #mizah #aşk

Her bölümde farklı kişilerin seks hayatını ele alıyoruz.

❕KİTAPTA ÇOK FAZLA +18 BÖLÜM BULUNMAKTADIR LÜTFEN RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN❕ "Tanrım.. Çok güzelsin" Elini kadınlığıma götürdükten sonra okşamaya başladı.. Kasıklarıma bir ağrı girmişti. Karnımda sanki kelebekler uçuşuyordu.. Yavaş yavaş okşayarak yuvarlak oluşturuyordu. Hızlanmaya başladığında kasıklarımda ki ağrı kadınlığıma inmişti... Parmağını ağzına götürüp yaladıktan sonra kadınlığıma yaklaştırdı ve kadınlığımı tek eliyle ayırdı. Parmağını kadınlığıma yavaşça girdirdi.. "Ahh.." Parmağını içimde titretiyordu.. "Ahh.. Kasıklarım acıyor.."