İzmirli 19 yaşında bir genç kız... Babasının yüzünden daha doğru düzgün bir kez dışarı çıkamazken yine babası yüzünden bilmediği bir şehirde , bilmediği bir aileye gelin giden bu kızın sonu ne olucak? Daha mı üzülecek , daha mı mutlu olucak ? Gelin beraber görelim. ••• Watpadde konu, kurgu ve isim açısından ilk kitaptır, tamamen şahsıma ait❗

İnci: Merhaba Kartal Bey İnci: Ben İnci İnci: Lütfen annenize bizim aramızı yapmaktan vazgeçmesini söyler misiniz? İnci: Şimdiden teşekkürler ~~ Bilirsiniz mahallede günler çok yaygındır. Ve çöpçatan teyzelerle doludur. Fadime Hanım ise Pilot olan ve bu zamana kadar hayatına kimse girmemiş oğlunu evlendirmek istiyordu. Aday olarak ise Sınıf öğretmeni olan ve mahallelerine yeni gelen İnciyi seçer. ~~~~

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

alphancnrkrac: ordan bakınca mesaj kutum günlüğüne mi benziyor? yagmuryagsaa: bi tık belki alphancnrkrac: adresini yolla defter göndereyim de mesaj kutumu rahat bırak yagmuryagsaa: açıkçası mesaj kutun daha ilgi çekici küfür ve argo vardır. ... kurgu #1 hüzün #1 komutan #1 texting #1 harbiye #1 harpokulu #1 aşk #1 edebiyat #1 aksiyon #1 mizah #1

Sınıf öğretmenliği öğrencisi Ayperi; şehirler arası otobüs yolculuğunda sıkıldığı için önündeki koltuğun sırtında yazan numarayı kaydederek mesaj atar ve numaranın sahibi bir Kara Harp Okulu öğrencisi çıkar. Siz: Piç Hakan siz misiniz? (00.17) Siz: Yani piç derken benim tercih ettiğim bir sıfat değil. (00.17) Siz: Yazan öyle yazmış. O öyle yazınca ben de teyit etmek için sorayım dedim. (00.18) Siz: Aşırı derecede saçmalıyorum şu an... (00.19) Piç Hakan: Ne geveliyorsunuz? (05.47) NOT: BU KİTABIN GERÇEK KURUM VE KİŞİLERLE İLGİSİ YOKTUR, BENİM HAYAL DÜNYAMIN YANSIMASIDIR.

ali: seni bu kadar ağlatan o piç mi ali: ona zarar gelmiş olması mı seni üzüyor imge: seni ilgilendirmiyor ali: bal gibi de ilgilendiriyor ali: söyle ali: o yüzden mi ağlıyorsun böyle imge: normal agliyorum ali: içli içli ağlıyorsun imge ali: için çıkıyormuş gibi [9 Temmuz 2025] 05.09.2025, 1. #gizem

❆ İris Lina Doğan, üniversitenin ikinci sınıf öğrencisidir. Hayatında yeni bir sayfa açmak için yaptığı yatay geçişle İstanbul'a taşınır. Artık başkalarının beklentilerine göre değil, kendi istekleri ve hayalleri doğrultusunda bir hayat kurmak istiyordur. Bu yeni başlangıcının ilk adımı ise okulun dans kulübüne katılmasıyla olur. Ancak dans kulübünün basketbol takımıyla yaptığı iş birliği, İris'i hiç beklemediği bir dünyanın içine sürükler. Kendini bir anda amigo takımının içinde bulan İris, aynı zamanda basketbol takımının yıldız oyuncusunun dikkatini çektiğini fark eder. Belki de İstanbul'a gelişi sadece yeni bir başlangıç değil, hayatını tamamen değiştirecek bir hikâyenin ilk adımıdır. Çünkü bazen sahneye çıkmak için sadece dans pistine değil, kalbinin attığı yere de bakman gerekir. ❝Maç umrumda değil, kazanmak istediğim sadece sensin.❞ ♡⃕ Mielstya 07/12/2024

​"Tam bir aile kurgusu klasiği; ancak alışılmışın dışına çıkılarak yazılmış. Bir şans verin derim." İnstgram hesapımız var Hesabımın adı: karakurtkizi

Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."