"Birbirimize bi'kaç aşk kadar geç kalmış olmasaydık..." 🥀🤍 Yetişkin okurlar içindir.

Ağabeyi onu masallardaki bir prensese benzettiği için lakabını bir isim gibi üzerinde taşıyan Güzel, abisi ile birlikte küçük bir lojman dairesinde yaşayan, üniversite son sınıf öğrencisidir. Ağabeyi Harun, işi yüzünden sık sık göreve gider ve son gidişinin ardından, geri dönemez. Ölümü Güzel'in hayatına ve ruhuna bir yıldırım gibi düşer. Harun son nefesini vermeden onu en yakın arkadaşına, Cesur Yakut'a emanet eder. Ağabeyinin emaneti, lojmanda bir sivil olarak tek başına kalamayacak olması ve hayatı ile ilgili aldığı tehdit mektupları, Güzel'in kendini aniden abisinin en yakın arkadaşı ile anlaşmalı bir evliliğin içinde bulmasına sebep olur. Güzel, ismi ile değil, duygusuzluğu ve hislerinin yoksunluğu ile lanetlendiği için Çirkin olan bir adamın, camdan çiçek bahçesinin içine hapsolur. Sonra o cam kubbenin içine, adamın lanetinin üzerine, hislerini bir gül fideleri gibi ekmeye başlar. Fidelerin çiçek açacağından umutludur. Ancak ne derler bilirsiniz, Çiçek açsa da her gül, solmaya mahkûmdur. "Bileklerime kadar dikenlerle yaratmış beni Tanrı," dedi, sesinin iğne deliği kadar küçük bir boşluğundan bile bir his alamıyor, göremiyordum. "Güller için elimi tutsan bile, yara içinde kalacaksın Güzel." Dudaklarını ıslattı. "İşte bu yüzden, işte bunun için." ❧ Kurgunun temeli 2015 yılına dayanmaktadır.

Ada Yaksan, Radyo, Televizyon ve Sinema bölümü üçüncü sınıf öğrencisi ve sosyal medya içerik üreticisidir. Ünü gittikçe çoğalan basketbolcu Ardıç Altun'la bir röportaj yapmak ister ancak yanlış bir anlaşılmadan dolayı Ardıç onu terslediğinde aralarında oluşan gerginlikler ikisinin de kariyerine zarar vermeye başlar. 26.08.2024.

Alabildiğine havayla doldurdu ciğerini. Sonra önünde uzanan topraklara baktı, masal diyarlarından çıkmış gibi güzel topraklarına. "Söyle bana Çamlıkaya!" diye bağırdı. Sesi kayalığı, meşe ağacını, çayırlığı, küçük dereyi tuttu. Arkasındaki çalılıktan saksağanlar havalandı. Sert bir rüzgar esti. Saçındaki karahindiba tohumlarını aldı götürdü. Biraz gersinde duran kızlar kıkır kıkır gülüştü. Ne kadar da şenlerdi. Ne kadar da tasasız. Tek dertleri annelerinin onlara fazla ev işi yaptırıyor olmasıydı ya da derslerinin gitgide zorlaşması, veya gezip tozmaya vakit bulamayacakları kadar yorulacakları hasat zamanının yaklaşması. Bir zamanlar o da onlar gibiydi. Ve yaşı da öyle çok büyük değildi onlardan. Gözlerini yumdu. Yumruklarını sıktı. Sonra o uçurumun kenarında esen rüzgara geçmişte kalan tüm dertlerini bıraktı. Kendine ahdetti oracıkta. Bu, eller uğruna son ağlayışı olacaktı. Gözlerini tekrar açtı, bir kez daha baktı köyünün topraklarına. Ve Güldeniz savaşmaya işte o zaman başladı. "Bir kadının yüreğinden büyük müsün?" diyerek. "Söyle bana Çamlıkaya. Söyle! Bir Güldeniz'in yüreğinden büyük müsün sen?"

❝Yel essin kokusu gelsin, derler. Yel esse, seni bana getirse olmaz mı, Akasya?❞ Akasya Altun, abisinin en yakın arkadaşı Aral Asrıner ile bir anda yakınlaşmaya başladığında kalbine karşı koyamaz olur. • Beyaz Işık Kırıntısı serisi yedi kitaptan oluşuyor, her bir kitabın alt başlığı gökkuşağı renkleri. Beyaz ışık kırılınca ortaya yedi rengin çıkmasını simgeliyor. Sarı, serinin üçüncü kitabıdır. Her kitap birbirinden bağımsızdır; yedi ayrı kurgu, yedi ayrı evren, yedi ayrı çift. Keyifli okumalar dilerim! 06.04.2024.

Lâle Gürkanlı, başarılı bir inşaat mühendisi ve vârisi olduğu şirkette hırslı bir yöneticidir. Hayatının tüm gündemi işinden ibaretken kardeşine özel ders veren matematik öğretmeni dikkatini biraz dağıtır. Gündüz bir kursta öğretmenlik, akşam da inşaatlarda işçilik yaparak ailesine destek olmaya çalışan Sinan Devrimoğlu, özel ders vermeye gittiği evde bir devrim yaşayacağından habersizdir. Zira meraklı bir sarı lâle, gönül penceresinden içeri sızmakta kararlıdır. Tüm hakları saklıdır.

Ümit vâdeden bir keşif, çığır açan bir deha, bilime adanmış hayatlar ve bu yolda yeşeren sımsıcak, yumuşacık bir gönül bağı... Güçlü olanın hayatta kalabildiği kurtlar sofrasında pasta giderek küçülüyordu. Tam da bu endişenin içine bir ışık gibi doğmuştu luksoryum elementinin keşfi. Günden güne kaynakları tükenen ve nükleer rekabet yarışına giren dünyada luksoryumu işleyebilen ülkeler kartları yeniden dağıtacaktı. Genç ve dâhi Profesör Mehmet Alp Tunalı, bu iş için kollarını sıvadığında istihbaratın radarına gireceğini ve onu korumakla görevli Leyla Mahur'a abayı yakacağını öngörememişti. Tüm hakları saklıdır.

"Ünlü oyuncu Ada Göktan'ın yeni dizisinde partnerinin Özgür Ozan Özaltan olacağı konuşuluyor. Bir buçuk sene önce ilişkilerini noktalayan ikiliyi yoksa yeni bir başlangıç mı bekliyor?" Kırık kalpler, yarım kalmış hikâyeler ve eskimiş bir defter. Plakçalarda dönüp duran o şarkı. Geri gelmeyen anılar, üzeri kapatılamayan yaralar, acı kahkahalar, kavgalar ve didişmeler... Ada Göktan, yürüdüğü her yolu kendi sahnesine çevirmiş bir kadındı. Işıklar onun üzerinde durur, ayağını bastığı yer daima zirve olurdu. Özgür Ozan Özaltan ise en dipten gelen, içindeki oyunculuk ateşine sarılarak yolunu aydınlatmış bir adamdı. Ada'nın doğuştan sahip olduğu ışığı kazanabilmek için türlü mücadelelerden geçmişti fakat dişiyle tırnağıyla kazıyarak ulaştığı noktada yaptığı bir hata, kariyerini düşüşe geçirmişti. Daha önce aynı projede rol alıp birbirlerine aşık olan ikili, ayrılıklarının ardından hiç yan yana gelmemişti. Fakat onlar için yazılmış bir senaryo, işleri epey değiştirecekti.

"Vatan toprağında açan her bir çiçek, bu vatana aittir. Asi bile olsa..." 1910 senesinin sonbaharında, Balkanlarda farklı hayatlar sürmekte olan iki genci bir araya getiren şey, vatanın parçalanmak üzere oluşudur. Mahru Malika Behzatova, her şeyini kaybetmemek için bir risk alır ve bu, bütün yaşamını değiştirir. Öte yandan hikâyenin diğer yüzü olan Hekimoğlu Aziz'in de hayatı, o sonbaharda değişmiştir fakat ikisinin de haberi yoktur. Evden ayrılanların, nereye ait olduğunu bilemeyenlerin, yurdunu kaybedenlerin ve cumhuriyetle beraber yeniden doğanların hikâyesi.

Bir sabah uyandım, baktım otel odasındayım. Yanımda bir adam. Darmadağın olmuşuz. Akşam çok içmiştim, adam kim bilmiyorum. Hatırladığım son şey barda tek başıma dans ettiğim. Neyse, böyle hızlı gecelere de sabahlarına da alışkınım zaten. Adam uyurken odadan sıvışıyorum. Restorana inip bir şeyler atıştırıyorum. Hesabı ödeyecekken çantada eksik bir şeyler var. Bi bakıyorum senelerdir yanımda tehlike anlarına karşı taşıdığım enjektör yok. Sonra düşünüyorum, odanın dağınıklığı geliyor gözümün önüne. Biraz daha düşünüyorum, adam nefes alıyor muydu hatırlamıyorum. İlk yayım: 08.11.2022 Düzenleme ve yeni yayım: 01.09.2025