"Μα εγώ εσένα ερωτεύτηκα!" ... H Sal πάντα άκουγε πως ο έρωτας σε βρίσκει εκεί που δεν τον περιμένεις . Και εκεί που έχανε την πίστη της στην αγάπη... Εμφανίστηκε αυτός. Και ήταν έτοιμος να φέρει τον κόσμο της πάνω κάτω. Τέχνη Εξωφύλλου: Azamat Khairov

Δεν είναι όλα όπως φαίνονται. Μερικές φορές, το πιο δύσκολο δεν είναι να πλησιάσεις κάποιον... αλλά να ξεπεράσεις την απόσταση που έχεις χτίσει μέσα σου.

Απρίλιος 1967 Ήταν Άνοιξη, ξημέρωνε μέρα Παρασκευή και ξάφνου όλα έγιναν ζοφερά. Ήταν Άνοιξη, η τελευταία. Ξημέρωσε Παρασκευή και έκτοτε μας τύλιξε σκοτάδι. Και απελπίστηκα, ώσπου διάβασα, ότι μετά το σκοτάδι, έρχεται πάντα το φως. Πράξη πρώτη: Θα ονειρευτώ τις μέρες του φωτός και ξάφνου θα είναι πάλι Άνοιξη. Φεβρουάριος 1973 Κι όταν σε είδα για πρώτη φορά, χαμογέλασα και σκέφτηκα ότι μέσα στο καταχείμωνο με βρήκε η Άνοιξη. Ξάφνου ευτυχία με πλημμύρισε και ευχήθηκα αυτό που ένιωθα ποτέ να μην τελειώσει. Πράξη δεύτερη: όλη η ελπίδα του κόσμου γεννήθηκε στα μάτια σου. Νοέμβρης 1973 Βράδυ Παρασκευής, ξημέρωνε Σάββατο, και εσύ βρισκόσουν απέναντι μου. Με κοίταζες με όλο το φως και το σκοτάδι που είχες μέσα σου, και ξάφνου σκέφτηκα ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα. Ώσπου το χέρι σου σηκώθηκε, τα συνθήματα έπαυσαν, το βλέμμα σου με απαρνήθηκε. Η τελευταία πράξη είχε ήδη γραφτεί: η ελπίδα πεθαίνει πάντα πρώτη, τη σκότωσες εσύ, μαζί με εμένα. Φαίδρα - Πέτρος All Rights Reserved 2025 ©

Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται για να ακούγονται. Άλλοι, για να κοιτούν σιωπηλά. Η Ίριδα δεν είχε ποτέ τη φωνή που γεμίζει δωμάτια. Είχε όμως μάτια που έβλεπαν πράγματα που οι άλλοι προσπερνούσαν. Και καρδιά γεμάτη ιστορίες που κανείς δεν είχε διαβάσει ακόμα. Ο Δημήτρης δεν ήταν ένας απλός συμμαθητής. Ήταν θόρυβος, φως, φήμη και βλέμματα. Κανείς δεν φανταζόταν τι μπορεί να κουβαλάει μέσα του. Ούτε εκείνος. Μια τυχαία στιγμή. Ένα χαμένο αντικείμενο. Δύο κόσμοι τόσο διαφορετικοί κι όμως επικίνδυνα κοντά. Μια ιστορία για το αόρατο που παλεύει να ακουστεί , και για τους ανθρώπους που ανακαλύπτονται στις πιο ήσυχες στιγμές.

«Εγώ γαμώτο σε εμπιστεύτηκα! Ρίσκαρα μαζί σου. Μ'ακούς; ΡΊΣΚΑΡΑ! Είπα ή όλα ή τίποτα... Νομίζεις το είχα ξανά κάνει; Όχι μωρό μου. Ούτε εγώ είχα ερωτευτεί τόσο ολοκληρωτικά, τόσο σαρωτικά, τόσο απόλυτα! Κι όμως... το προσπάθησα. Γιατί σε ήθελα για αυτό που ήσουν, για την ψυχή όχι για το απέξω. Μα εσύ τα διέλυσες όλα μάτια μου.» ©𝟐𝟎𝟏𝟗-𝟐𝟏 𝐃𝐨𝐧'𝐭 𝐜𝐨𝐩𝐲 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐭𝐨𝐫𝐲

Προηγούμενος τίτλος: Can you trust me? Ο καθένας θα μπορούσε να το κάνει... Ένα πάρτυ αποφοίτησης. Μια παρέα. Μια δολοφονία. Ο δολοφονος κρύβεται ανάμεσα τους... Άραγε, ποιον μπορείς να εμπιστευτείς;

Μη θεωρείς τους ανθρώπους δεδομένους. #5 in poems - 16/11/24 #10 in ποίηση - 18/11/24

Οι καλλιτέχνες δεν κοιμούνται τα βράδια. #1 στην ποίηση (09/05/25) #1 in poems (15/05/25) ποιητική συλλογή neraidoskonhh

Υπάρχουν φήμες για την τελευταία γενιά χορευτών. Δεν υπάρχουν καταγραφές, ονόματα, φωτογραφίες. Πρόκειται για τα φαντάσματα τέχνης που άφησαν τους πάντες να ρωτάνε για μια αυτοκρατορία. Η Noelani διεκδικεί τον ξεχασμένο τίτλο με θάρρος και απίστευτη αφέλεια, πριν καταλάβει πως πίσω από κάθε μεγάλο σκάνδαλο δεν κρύβονται πάντοτε όνειρα. ©2022-2023 All rights reserved |Γκαμπριέλα Α.| medicina-