bilinmmeyenbiri
- Reads 1,271,466
- Votes 32,049
- Parts 50
PEŞİMDEKİ İNTİKAM
Bir çığlık daha özgürlüğüne kavuşmuştu o gece.
Duvarlara çarpıp yankılanan haykırışlar, karanlığın içinde ikisini de esir almıştı.
Bugün geri dönüş yoktu.
Acı iliklerine kadar işlerken,
pişmanlık gün yüzüne çıkacaktı.
Acı, ikisini de yok etmek için emir almış gibiydi.
Toprak ise gökyüzünden iki can daha istiyordu...
...
"Ben istersem nefes alır, ben istersem yaşayabilirsin güzelim. Sen diye bir şey yok, İlya. Sen ve sana ait olan her şey bana ait, küçüğüm."
Acı oydu.
Acı, adamın duygusuzluğuydu.
Acı, daha o doğmadan ellerine emanet edilmişti.
"En acı ölüm, ruhunun öldürülmesidir."
Onun da ruhu ölmüştü.
Ardından bedeni esir düşmüş, gücünü yavaş yavaş kaybetmişti.
İLYA SOYKIR
Ateşin küçük kurbanı...
Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmişti.
Bu koca dünyada, onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir kalmıştı.
Ölümü tatabilmek için çırpınıyordu İlya.
Her gece gözlerini yakan damlalar akmak için emir alırken, ölüm çoktan kara kalemle kalın bir kitaba not edilmişti.
Şimdi ise yalnızca gerçekleşeceği günü bekliyordu.
ATEŞ KARAHANLI
Acının, duygusuzluğun ve ölümün beden bulmuş hâliydi.
O, acıdan yaratılmıştı.
İntikam ateşiyle büyümüş, içindeki acımasızlığa tutunarak bu yaşına kadar gelebilmişti.
İçindeki intikam ateşini bu küçük bedenden çıkarmaya çalışırcasına üzerine acımasızca yüklenirken, güçsüz çığlıklar duvarlara çarpıp yankılanıyor, isyan edercesine kaçacak bir yer arıyordu.
Fakat küçük bedeni artık daha fazla direnememişti.
Kaderle iş birliği yapan ölüm emri, küçük kızı bu hayattan silmek için adamın emirlerine itaat ediyor, onun gölgesine boyun eğiyordu.
Tam anlamıyla...
⚠ +18 bölümler bulunmaktadır. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.