သူ့ကိုမှချစ်မိသွားတဲ့ ကျွန်မနှလုံးသားလေးက သိပ်ကိုသနားဖို့ ကောင်းလွန်းတယ်... သူဟာ အစကတည်းက ပိုင်ရှင်ရှိနှင့်နေပြီးသားတဲ့လေ... သူ႕ကိုမွခ်စ္မိသြားတဲ့ ကြၽန္မႏွလုံးသားေလးက သိပ္ကိုသနားဖို႔ ေကာင္းလြန္းတယ္... သူဟာ အစကတည္းက ပိုင္႐ွင္႐ွိႏွင့္ေနၿပီးသားတဲ့ေလ...

" လှိုင်းထပ်မအိပ်နိုင်တော့ဘူး မမ့ မဟုတ်ရင် လှိုင်းအိပ်နေတုန်း မမ့ကထပ်ပီး လှိုင်းကိုထားသွားမှာ" - လှိုင်းမခ " နှောင်းနှလုံးသားကိုအပိုင်ရတဲ့သူက နှောင်းလိုပါပဲလား..." -လိပ်ပြာ

" အချစ်ဆိုတာ ဝဋ်ကြွေးမှ့မဟုတ်တာ" -နှင်းဆီနွယ် " ငါသာ ယောက်ျားတယောက်ဆို နွယ်ငါ့ဘက်ကိုယိမ်းမှာလား" -မြဟေမာန် (ဤဇာတ်လမ်းသည် ကျနော့စိတ်ကူးအရသာဖြစ်ပြီး မည်သည်ကိုမှ့ထိခိုက်လိုစိတ်မရှိသဖြင့် အမှားပါလျှင်တောင်းပန်ပါသည်။)

တိတ်ဆိတ်တဲ့ညတစ်တစ်ညမှာ ကောင်းကင်ယံ၌​ကြယ်တွေပျောက်လို့နေပြီ။ဒီချိန်ဆို တီချယ်မြင့်ရော သမီးလိုပဲအကြောင်းပြချက်မရှိကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်နေမှာလား။လွမ်းတယ်..တီချယ် ချစ်မိနေပြီလို့သိကတည်းက သမီးကတီချယ့်ကို အရှုံးပေးပြီးသားပါ။ချစ်တယ် တီချယ်မြင့်ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးကို...

မောင်ဟာ အန်တီဘယ်တော့မှ ထုတ်ဖော်ပြောပြမှာမဟုတ်တဲ့ တသတ်လုံးဖုံးကွယ်ထားမယ့် အန်တီ့ရင်ထဲက ပန်းကလေးတပွင့်လည်းဖြစ်တယ်။ ပြီး‌တော့..ချစ်တယ်။မိုးသားနီ ဆိုတဲ့မောင့်ကိုရော အန်တီ့ရင်ထဲကပန်းကလေးတပွင့်ကိုရော...။ ။

ရှင့်ကိုမုန်းဖို့ကြိုးစားလေပိုချစ်မိလေပဲ... ရှင့်မှာညှို့ဓာတ်များရှိနေသလားဒေါ်မျိုးမမမောင်

စိမ်းစိတ်ကောက်တိုင်း စာပေးပြီး ချော့တတ်တဲ့ ခန့်အကျင့်လေးကို စိမ်းဖြင့် သိပ်...သဘောကျတာဘဲ။ ခန့်ချော့သမျှ စာတိုင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးက 'သို့...ချစ်ရပါသော တီချယ်စိမ်း' ဆိုတဲ့ စာတန်းလေးက မြတ်နိုးစရာလေးပါရှင်...

ကွန်ဒိုအိမ်ရာလေးတစ်ခုထဲက သူတို့စုံတွဲ 3 တွဲ 💕💕💕

"အဟား ကိုယ်လား...ကိုယ့်နာမည်က နွေသျှားခက်မောင်လေ သူငယ်ချင်းတွေကတော့ သျှားလို့ခေါ်တယ် ဒါပေမဲ့ဆရာမကတော့ မောင်လို့ခေါ်မယ်စိုလည်းဖြစ်ပါတယ်" "ဘာပြောတယ်..မင်း!" "နိုးနိုး..မင်းမဟုတ်ဘူးလေ ဆရာမရဲ့ မောင်..တဲ့ခေါ်ကြည့်ပါအုံး" "မင်း!..မင်း အရိုင်းအစိုင်း" "အဲ့ဒါစို ကိုယ်လည်း ဥက္ကာခွန်းမောင်လိုပြောလိုက်မယ်လေ ကိုယ့်ကိုချစ်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ ယဉ်ကျေးပေးနိုင်ပါတယ်ဗျ" ..... ဒီficလေးက ကိုယ့်ရဲ့ ပထမဆုံး တီချယ် ficလေးပါ ရသစုံလေးသွားမှာမို့အားပေးကြပါအုံး Written by Hanna Phyoe🌻 #Phyoe

စချစ်ကတည်းက ပိုင်ဆိုင်ဖို့မဟုတ်တာ အဝေးကငေးကြည့်ရုံနဲ့တင်လုံလောက်ပါပြီ