ilzemhanedan0
- Reads 1,277
- Votes 39
- Parts 5
Dikkat kitapta +18 yerler bulunmakta!!!!
"Elfin çık lan" dedi.
Barlas bana bakıyordu ve yanındaki adamlar da. Alphan'ı duymazdan geldim
"ben artık seninle çalışmayacağım, polisi arayacağım sen katilsin" dediğim anda Alphan yanıma geldi ve iki eliyle yüzümü avuçları arasına aldı. Göz pınarlarımdaki yaşların akmasına engel olamıyordum. Alphan'ın az önceki sinirinden eser kalmamıştı. Çocuk ikna edercesine naif bir ses ile
"Elfin her şeyi bileceksin, tüm hayatımı. Çünkü hayatım artık sensin, anla beni... Bana güven. Seni sevdiğimi yıllardır anlayamadın mı hala. Bak gözlerime yıllardır yolunu gözledim. Seni yeni kazandım bırakamam. Benden gidemezsin. Siktir et işi, sırf yanımda ol diye dedim. Sırf varlığını yakınım da hissedeyim diye. Seni sadece sabah ve akşam iş çıkışların da bir saniyecik görmek için Çeşme'den işim olsa da geldim. Sırf bir saniye için. Bunları sana burada söylemek istemezdim. Ama benden gidemezsin Elfin. Sesine, varlığına açım ben. Gidersen ölürüm, ölürsün. Biz yaşayalım Elfin... Yaşayalım" dedi. Duyduğum sözlerin etkisiyle ayaklarım yere çivilendi, tüm vücudum taş kesildi. Kıpırdayamadım, tepki veremedim, ağzım açık kaldı. Alphan yüzümün her karışını inceliyordu. başımı iki yana salladım olumsuzca, fısıltılı bir ses tonuyla "sen hastasın" dedim. Ellerini tutup yüzümden çektim ve ittirdim. Az önceki naif ifadesinden eser kalmamıştı, gözleri derin karanlığına geri dönmüştü. Bana döndü ve "geri dönüşü yok" dedi.
Son dediği sözler beynimin içinde yankılanıyordu 'ölürüm, ölürsün-geri dönüşü yok'. Bu adam akıl hastasıydı ve katildi. Dediğini yapardı...