İki genç kız. Yedikleri haltlar yüzünden erkek lisesine gitmek zorunda kalırlarsa ne olur? Yeni aşklar? Yeni arkadaşlıklar? Ve gerçekler. Acıtan gerçekler. ARGO İÇERİR!!! TAMAMEN MİZAH AMAÇLIDIR!! OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMI İLE KURGUDUR!! TAMAMEN MİZAH AMAÇLIDIR arkadaşlar. Ona göre okuyun. Her yoruma tek tek açıklama yapmaktan çok sıkıldım. Açıklamada -yukarıda da gördüğünüz gibi- argo içerir yazıyor zaten. Saygısızlık olarak görüyorsanız lütfen okumayın. Yazdığım ilk kitap olduğu için ön yargılarınızı kırarak okursanız sevinirim değerli ve çok sevgili okurlarım..💖 İKİ KİTAPTAN OLUŞMAKTADIR.! İLK KİTAP VE İKİNCİ KİTAP TEK YERDE TOPLANMIŞTIR.!! İlk kitap 'Erkek Lisesi' İkinci kitap 'Erkek Lisesi - Alev Girdabı' İkinci kitap, birinci kitaptaki ana karakterlerimizin kızlarının ağzından anlatılmaktadır. Instagram hesabım; @thisisltdilos Hem Watpad hesabım, hem de priw olarak kullanıyorum. Bana oradan ulaşabilirsiniz. Kitaplarım ile ilgili bir soru sorduğunuzda oradan geri dönüş sağlıyorum. *BU KİTAP TAMAMEN ŞAHSIMA AİTTİR.! ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.!!* Bitiş : 10/03/2022 00.09

Babasının ölümüyle birlikte hayattan gelecek her şeyi boş vermiş genç kız, annesinin ve üvey babasının zoruyla tüm yazını çürütmek üzere, hiç tanımadığı bir şehre, tanımadığı bir eve, tanımadığı insanların arasına gönderilir. Buradaki hiçbir şeyin kendi karanlığına ışık tutamayacağından eminken tıpkı kendisi kadar aydınlıktan korkan bir adam tanır ve işte o zaman onun gecelerinin peşine düşer. Onların hikayesi bu siyahın mavisinde başlıyor. # Ne zifiri karanlık, siyah; ne apaydınlık, günü doğmuş bir beyaz. Gece şimdi sen gibi. Gece mavi. #1 FANTASTIK

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Hikaye iki aşığın olağan üstü bir güce sahip olup, aşklarını sonsuza kadar sürdürmek istemesiyle başlar. Ama işler istedikleri gibi gitmez. Sonsuz hayatlarının en büyük hatasını yaptıklarının farkında değildirler. Kainatın döngüsü artık onların elindedir. Bunu nasıl kullanacakları ise onlara kalmıştır. Akıp giden zaman ardında çok şey bırakır. Kaybolan hayatlar, doğan canlar ve yapılan seçimler çok şey değiştirir. Biri aleme kıyameti getirir. Diğeriyse kıyametin sebebi olur. Onlarca yıldır her yaşam alanı sırasıyla kaderlerine boyun eğip kıyameti yaşarken, sıra artık dünyadadır. Peki ana karakterlerimiz kainat hakkında bu kadar az şey bilirken hayatlarını nasıl, kimler sayesinde kurtardı? Hiç bilmedikleri bir hayata atılırken, karşılaştıkları insanlara güvenebilecekler miydi? Yoksa hayatlarını adayabilecek yeni insanlar, yeni bir gaye mi buldular?

Neden yapıyorsun bunu bana ? Canım istiyor Tamam , benim canım acımaz zaten her zamanki gibi...

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."