Liva, hayatını sessizce kurduğunu sanırken, annesinin ölümüyle gölgelenmiş bir geçmiş yeniden kapısını çalar. Karanlık dosyalar, saklanan belgeler, yıllarca susturulmuş gerçekler... Hepsi tek bir anahtarla gün yüzüne çıkmaya başlar. Ama asıl kilitli olan şey, belgeler değil; insanların kalpleridir. Uraz, kendi ailesinin karanlığıyla büyümüş bir adamdır. Annesinin ölümü, babasının kirli ilişkileri ve susturulmuş gerçekler onun omuzlarına erken yaşta çöken bir yüktür. Liva'yla yolları kesiştiğinde, bu yükten kaçabileceğini sanır. Oysa kader, onları aynı karanlığın iki ucuna yerleştirmiştir. Bir annenin ardında bıraktığı defter, bir anahtarın açtığı sırlar, on üç yıl sonra ortaya çıkan yüzler, ve susmanın bedelini ödemiş bir çocukluk... Bu hikâye; adaletin, sadece mahkeme salonlarında değil, insanların iç dünyasında da kazanılması gerektiğini anlatır. Aşkın, en karanlık gerçeklerin ortasında bile insanı ayakta tutabildiğini... Ve bazen bir "ev"in, dört duvardan değil, birinin yanında güvende hissetmekten ibaret olduğunu gösterir. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, küllerin içinden çıkan bir hayat, suskunlukla savaşan bir gerçek, ve "ne olursa olsun birbirini karanlıkta bırakmama" sözüyle örülmüş bir kaderdir. Sayfalar ilerledikçe şunu fark edeceksiniz: Bazı sırlar açıldığında can yakar... Ama kapanık kaldıklarında insanı yok eder.

Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

O sırtımı dayadığım bir ağaç değildi sadece. Güven veren bakışları benim yarınlarımdı. Sıcacık eli hayatımdaki en güzel şeydi. Ve varlığı...ruhuma güç veriyordu.

rastgele çevrilen bir numara

"Bade Karahanlı." Duyduğum tok sesle eş zamanlı olarak derin bir nefes aldım, ağır hareketlerle sesin geldiği yöne döndüm. Kapıyı yavaşça kapattı, gözleri beni buldu. "İsmimi bile öğrenmişsin." Dudakları yana kıvrıldı, bana doğru geldi. "Öğrenmek zorunda kaldım diyelim." Gülümsedim, biraz daha yaklaştı, birkaç adım geri gittim ama sırtım soğuk duvara temas edince durmak zorunda kaldım. Fakat o durmadan üzerime gelmeye devam etti. Kaçmak için sağ tarafa doğru geçecekken kolunu önüme kalkan etti. Boş bir anında sol taraftan kacayım dedim ama bu sefer de diğer koluyla önümü kapattı. Tamamen onunla duvar arasında kalmıştım, kaçmama izin vermiyordu. Sırtımı duvara yasladım, yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Ne yapıyorsun?" "Konuşmamız gereken şeyler var." "Evet var ama bunu aramızda mesafe varken de yapabiliriz." "Yapamayız, böyle konuşmak istiyorum." Cevap verecekken gördüğüm şeyle sol gözünün altına düşen kirpiğini nazik bir şekilde aldım. "Kirpiklerin dökülüyor." Dudaklarındaki tebessüm büyüdü, sessiz kaldı. Sağ yanağında küçük bir gamzesi vardı, yakın olduğumuz için fark edebilmiştim. Kirpiğe usulca üfleyerek gözlerimi yeşillerine çevirdim. "Badem yağı sürebilirsin, çok iyi geliyor." Tek kaşı kalktı, söylediğim şeye şaşırmış gibiydi. Fakat bu şaşkınlığı üzerinden çabucak atıp kaçmamı engellemek için önüme kalkan ettiği elini duvardan çekti, cebine attı. Merakla ona bakarken elini cebinden çıkardı, badem şekerlerini uzattı. "Yer misin?" Elinden bademleri alarak birini ağzıma attım. "Çok severim." Biraz daha yaklaştı, derin bir nefes aldı. "Badem şekeri gibi kokuyorsun." Badem şekeri mi demişti o? Şaşkınca bakarak elimdeki bademleri kokladım. "Güzel kokuyorlar yalnız." Başını salladı. "Biliyorum." Gülümsedim, kendisi de bir şeker yedi ve ekledi. "O yüzden söyledim zaten."

BXB

Fantastik dünyadan habersiz kendi halinde üniversitede tarih asistanı Kate Mary Olsen ile asırları devirmiş bir kurt adam soylusu Darıus Mcfield 'ın mühürlenmesiyle başlayan yepyeni bir leydi serisi.

Yoksulluktan öğrenimine devam edemeyen üniversite öğrencisi Raskolnikov, toplumun yararı için kuralların ve kanunların yok sayılabileceği düşüncesiyle, toplum içinde bir parazit, bir "bit" olarak saydığı tefeci kadını öldürür. Toplumu bir parazitten kurtarmak adına böyle bir olaya cesaret ettiğine kendisini inandırmaya çalışsa da vicdanının rahatsız edici sesinden bir türlü kurtulamaz. Bu cinayet ve kahramanın yaşadığı vicdan azabı çevresinde "suç" ve "ceza" kavramlarının derinlemesine tartışıldığı bu romanda; Raskolnikov'un ikilemleri ve iç çatışmalarından yola çıkarak insanoğlunun toplumsal, ahlaki ve dini değerleri de sorgulanır. Aynı sorgulamayı kendi içerisinde de farkında olmadan yapmaya başlayan okur, Raskolnikov üzerinden yaşamını, düşüncelerini ve sahip olduğu değerleri irdelemeye başlar. Suç ve Ceza Dostoyevski'nin Sibirya'daki cezaevinden döndükten sonra yazdığı, olgunluk döneminin ilk büyük romanıdır. "Suç ve Ceza'yı okuduktan sonra ilk kez yeteneğim hakkında bir kuşku duydum. Ciddi olarak bu işten vazgeçme ihtimali ölçüp tarttım." -Albert Camus- Yazar: Dostoyevski Çevirmen: Mazlum BEYHAN Yayınevi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları İlk baskı yılı: 2011

Tom Riddle ona en sadık olan iki hizmetkarının kızına aşık olur ve peşini bırakmaz....