Hem bir anne hemde evli bir asker.. Vatan uğruna verilen bir mücadele,gizlenen bir geçmişle birleşir. Bir asker,bir anne,bir evlat...Küllerinden doğan bir destan. Bayrağın gölgesinde bir savaş,kalbin derinliklerinde bir sır. Vatan için savaşırken kendi geçmişiyle yüzleşen asker Yüzbaşı Aybike Aslı Ayyıldız ve geleceği ile geçmişi.

KADERİN SANCILI AĞI🩶 Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan'la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini... Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada da bekleyen tek şey hayal kırıklığıdır. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Babasının annesine aldırmasını söylediği bebeğin aslında doğduğundan, yani kendisinden habersizdir. Zaten babasının sevdiği kadından olan çocukları vardır ve kendi varlığını sadece fazlalık olarak görür. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım." Bir cümle... Ve Yazgı'nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara'dan İstanbul'a uzanan bu yeni yolculukta; annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri, ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır... Yazgı, henüz başına geleceklerden habersizdir. "Wattpad'de, Kaderin Sancılı Ağı adı ile yazılmış ilk kurgudur." Hikaye kapağı; @nisannnur 🩶

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır.

Solita 17 yılını bir evde tutsak olarak geçirmiştir. Yeni yıla girerken telefonda konuştuğu rastgele bir adam bütün hayatını değiştirecektir. 17 yıl sonra esir olduğu evden çıkıp gerçek ailesinin yanına döndüğünde her şeyin geride kaldığını düşünür ancak asıl hayatı yeni başlıyordur. Geçmişin kirli oyunları ve kilitli kutularda saklanan sırlar bir bir ortaya çıkacaktır.

Larisa, 15 yaşında annesini kaybeder. Babası yeni bir hayat kurarken, Larisa o evde yavaş yavaş unutulur. 18'inde evi terk edip Kıbrıs'a kaçar ama geçmişi peşini bırakmaz. Üvey ablasının kini ölümcül bir oyuna dönüşür. Larisa'yı yok etmek için tutulan adam ise planı bozar. Çünkü bazı kaçışlar karanlıktan değil, küllerden olur.

Genç ressam Neva Alanka, yıllardır kalbinde ve aklında üzerini örttüğü kişiyi sır gibi saklıyordu. Aslında her şey açıktı, görmek isteyen görüyor, duymak isteyen duyuyordu. Ama Roman Oflaz... O sevgiyi yıllarca görmedi, o sevgiyi dile getiren kelimeleri duymadı. O sevginin üzerini örten katran karası renkteki nefreti ise anlayamadı. Neva Alanka, tüm tablolarında tek bir kişiyi ve o kişinin ona bıraktığı acıyı yansıttı. Fırça darbeleri, kalbini dinleyerek kağıtların üzerinde ağır ağır gezindi, anılar, acılar, görünmeyen yaralar çizdi. Sevdiği adam için sesini kaybetmişti, özünü, ruhunu unutmuştu. Kimse anlamadı. Roman Oflaz ise, onun adını haykıran küçük kızı duymadığı gibi onun kalbine bıraktığı acıyı da, ruhuna açtığı derin yaraları da bilmedi, görmezden geldi. Her karşılıksız aşktan, bir nefret doğardı... Neva Alanka, kalbini parçalara ayıran, ruhuna daima kanayacak yaralar açan, şen sesini duymayan, onu hiç görmeyen Roman Oflaz'a, yara mı olacaktı yoksa yara bandı mı? KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 02/02/2025

"Vatan canımızdır, canımız vatanımızındır!"

❝Kader bir kez yazmıştı. Bizi tekrar buluşturan ise zamandı.❞

Biri ilaçlarla şifa dağıtan bir eczacı, diğeri şehre adalet getiren bir başkomiser. Hiçbir ortak noktaları yoktu. Ta ki aynı karanlıkta, aynı amaç için nefeslerini tutana kadar. Gece yarısı başlayan bu tehlikeli oyun, kalplerinin en sarsılmaz duvarlarını yıkmak üzereydi. "Bana güveniyor musun?" diye sessizce sordu Çağlar. Sesini duyunca duraksadım, kalbimin sesini bastırmaya çalışarak cevap verdim. "Sana değil, adaletime güveniyorum Başkomiser." "Güzel," dedi hafif bir gülümsemeyle. "Çünkü bu gece ikisine de ihtiyacın olacak." ☄️ Burcu Seçkin - Çağlar Köksal

Disiplinle kurulan bir hayatta, aşk en büyük başkaldırıdır. ☙ Sert kuralların, kesin emirlerin ve bastırılmış duyguların arasında göreve başlayan doktor Menekşe, girdiği bu dünyada en zor yarasının kalbinde açılacağını bilmez. Yüzbaşı Bozkurt ise disiplinle ayakta duran, duygularını görevlerin ardına saklamış bir askerdir. Aynı birlikte görev yapan bu iki zıt ruh, vicdanla kuralın kesiştiği noktada karşı karşıya gelir. Her çatışma aralarındaki mesafeyi artırırken, fark edilmeden büyüyen bir bağ onları aynı duyguda buluşturur.Sarhoşluk ile başlayan bu ilişki,zamanla adını inkâr edemeyen bir aşka dönüşür. Ancak askeriyede aşk, en sessiz ama en ağır yüktür. Ve bazı savaşlar vardır; kazanılsın diye değil, vazgeçilmesin diye verilir. İyi okumalar ☙