Bazı zamanlar yaşanmaz. Bazı kaderler değiştirilmez. Aylin ve Lara geçmişte hayatta kalmaya çalışırken, bir şehzade kendi kaderine yürümek üzere.

Taht uğruna yıllarını feda eden, Osmanlı İmparatorluğuna sığınan bir Han kızıydı. Sığındığı ülkenin Şehzadesine meftun olacağından kendisi bile beklemezken, Asil kanından gelen cesareti ile Şehzade Mustafa'sı için gerekirse o asil kanını dökmeye yemin etmişti. Ya aşkını, yada iktidarını seçenek olarak sunmuşlardı. Kaderin dahi haberi yokken hem aşkını hemde kadın olduğunu unutturan iktidarını seçmişti. Tahta oturmadan tüm Cihân'a hükmeden bir Cihangir olmuştu. O Olcaydı; Sezin Düşvar Şah Haseki Sultandı. Aşkı ve tahtı uğruna her şeyini feda etmeye hazır olan, kadere boyun eğdiren bir Cihângirdi. ﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌ 🎖️# 1 - Cariye 🎖️# 1 - Sancak 🎖️# 1 - Sultan 🎖️# 1 - Valide 🎖️# 1 - Şehzade 🎖️# 1 - Osmanlıdevleti

"Onu ilk kez sahada gördüm; maç daha başlamadan ben kaybettim." "Maç geçer, o bakış tribünde kalır."

Unut, dedin, Bu kalp unutur mu hiç seni?

"Neden hep kötüler mutlu olur ya anlamıyorum" "Ben sensiz mutluyum mu zannediyorsun Ahu?"

bir hayat yalanla ve nefretle büyürken diğerinin izi siliniyor. taşacak bu deniz, fanfic

(Taşacak Bu Deniz fan fiction'ıdır.) Gezep üstüme doğru yürüdüğünde arkamdaki kanepeye oturdum. "Ne oldu Hicran? Korktun mu? Kork! Hepiniz korkun! Tüm Furtuna korksun! Yemin olsun ki o iki insanın döktüğü her damla yaşın hesabını kanla ödeteceğim!" Öfkeyle ayağa kalktım. "Yeter be! Bedel mi ödetmek istiyorsun? Yap ula, yapmazsan adam değilsin!" Gezep öfkeyle kapının camına yumruk attı. Cam tuz buz olmuştu. İrkildim. Gezep hep öfkeli ve deli dolu biriydi ama şimdi onu çok kızdırmıştım. Bana zarar vermeyeceğini bilsem de ondan korkuyordum. Üstüm doğru yürüdü. Gezep üstüme geldikçe ben geri adım atıyordum. Olduğu yerde durup gözlerini kapattı. Derin derin nefesler alıp sakinleşmeye çalışıyordu. "Rabbim, bugün o bebeğin mezarına gittiğim gibi senin mezarına gelmeyi de nasip etsin!" Gezep bu sözleri kısık bir sesle söylemişti ama benim zihnimde yankılanıyordu.

Ruhefza: Ruhun efzası, kalpte değil, derinlerde hissedilen sevda. Zaman ayırabilir, mesafeler koyabilir, ama ruhun izi silinmez.

Meliha Koçariתerif Furtuna ve onlardan gizlenen kızları Fadime Koçari.

h.a