තලන්නට පෙලන්නට ඉපදි හස්තයක සිරව ආලයේ තතු කියාදුන් සියුමැලි කැලෑමලක්. . . . පෑරුණු තුවාල ආදර පැලැස්තර වලින් සුවකරන මායාකාරී ආත්මයක්.

දෛවයේ ලියවිලා තියෙන්නේ මගේ නම ඉස්සරහින් උබේ නම බන් .. -🦁💚- අනේ උබ හු#හන් මහත්තයෝ .. මගේ ජිවිතේ සිකුරු පච වෙලා සෙනසුරු උච්ච වෙලා මං කිච වෙලා තියෙන්නේ .. දෛවය රෝල් කරලා ගහනින් උබේ #කේ @#&*// - 🐰❤️-

වල්කම වූවත් පට්ටම ඩීසන් ඩිංගක් උඹ වැඩිමල් හින්දා ⋆⭒˚｡⋆ 2024.05.30 - 2025.06.17

ආඩම්බර නපුරු පොහොසත් කොල්ලෙකුගේ ජීවිතේ ට ආපු ගෙදර වැඩකාර සුරදූතයෙක් ගේ කතාව....

මේක මාත් එක්ක කරන්න හොඳ සෙල්ලමක් නෙවේ මහත්තයෝ

නපුරු දඩබ්බරකාර තරුනයෙක් අහින්සක දගකාර තරුනයෙකුගෙයි ලස්සන ආදර කතාවක් වෙනත් අරමුකින් සිදු වූ විවාහයක් එමගින් ඇතිවුන සොදුරු ආදර කතාවක් _______________________________ මා සමග පැමින මෙම ආදර කතාව කියවා රස විදින්න මෙය මාගේ හිතලුවක් පමණි

"තමුසෙ කවුද ආ.." කොළපාට ඇස් වල ගැඹුරටම කිමිදිලා නිල්පාට ඇස්වල අයිතිකාරයා අහද්දි කොළඹ තියෙන ලක්සරි අපාට්මන්ට් එකක ග්ලාස් වෝල් එකට හිරවෙලා හිටපු කොල්ලට හිනාවක් ගියා. ඒක හරිම ප්ලේෆුල් හිනාවක්. හිනාවෙ අයිතිකාරයාත් ඒ වගේ. "පුලුවන් නම් හොයාගන්න.." හිනාව පොඩ්ඩක්වත් අඩු නොකර කියපු කොළපාට ඇස් වල අයිතිකාරයා හරි ඉක්මනට එයාව හිරකරන් හිටපු හැඩි දැඩි අත් බාහු අස්සෙන් රිංගලා ගිහින් එයාගෙ ජැකට් එක අතට ගත්තා. "මං යනවා..මං කවුද කියලා හොයාගෙන ආයෙ මගේ ඇස් ඉස්සරහට එන්න.." බැලූ බැල්මට බ්රෑන්ඩඩ් කියන්න පුලුවන් ජැකට් එක එක අතකින් කරට දාගනිපු ඒ දඟකාරයා ඉස්සරහට තියපු අඩිය එහෙමම නැවතුනේ පිටිපස්සෙන් ඇහුනු හඬට. "ඩියෝන් අශ්විර දේවප්රිය.." එතනින් එහාට සම්පූර්ණ නිහඬතාවයක්.

"මල්ලි, මට අරූව දීපම්!" "හහ්?" "අර කොන්ඩකාරිව මට දීපම්..." "උබ ඔය ඉල්ලන් කන්න යන්නෙ මයෙ අයියන්ඩි..." ඇස් දෙක ඉස්සරහටම ආව ඒ රූපේ මගේ විතරමයි. නරේන්ද්‍රසිංහ වලව්වෙ පොඩි හාමුගෙ මැණිකෙ වෙන්නෙ උබ විතරයි මගේ රිශී... . . . "උබට කොහෙන් ආපු හයියක්ද වලව්වෙ පුංචි හාමුගෙ බඩු වලට අත තියන්න ම්ම්ම්" හරි බඩුව ඒක. ලොකු මැණිකේ ගල් කැටවත් ගිලලාද මන්දා මේකා හම්බෙන්න ඉද්දි... පුදුම නපුරුකමක් මේක...සැර කරන්න එපානේ පුංචි හාමූ...සියොත් බයයිනෙ...

" හොඳට මතක තියාගනින් බල්ලා,මං උඹවත් මරලා උඹෙ පත්තර කම්පැනි එකටත් ගිනි තියනවා" 2024/10/05 - 2025/05/03