අපේ ජීවිත කතන්දරේ එන සමහර නීරසම පරිච්ඡේද පවා රසවත් කරලා දෙන චරිත අපිට මුණ ගැහෙන්නේ හරි කලාතුරකින්.. මං විශ්වාස කරනවා ඒ වගේ හමුවීම් හරි වාසනාවන්තයි කියලා.. කලු ගැහුණු පරිච්ඡේද වල අඳුරු මතක මකලා දාලා, වෛවර්ණ පිරිච්ච අලුත් පරිච්ඡේද වලින් ඒ ජීවිත කතන්දරේ පුරවන්න උත්සාහ කරන චරිත මුණ ගැහුනොත්, එයාලව මඟ ඇරගන්න එක හරි අපරාධයක්.. හැබැයි.. ජීවිත කතන්දරේ කියන්නේ ඉස්සරහට විතරක් පෙරලෙන කතාවක් මිසක්, ආපස්සට පෙරලන්න පුලුවන් එකක්වත්, පරිච්ඡේද තුන හතරක් පන්නලා ගිහින් අනාගතේ මොකද වෙන්නේ කියලා බලන්න පුලුවන් එකක්වත් නෙවෙයි.. ඒ නිසා, දැනට ලියාගෙන යන පරිච්ඡේදය උපරිමෙන් විඳින්න උත්සාහ කරන්න.. අත ඇරෙන පරිච්ඡේද අත ඇරිලා ගියාවේ.. හැමදාම මතකේ රැඳෙන පරිච්ඡේද එහෙම්ම තිබුණාවේ.. අපි මේ ඇවිත් ඉන්නේ කෙටි කාලයක් ඇතුලත කතන්දරයක් ලියලා යන්න ආපු ගමනක් විතරයි..

හිතාදර මනිත්, ඔයා දන්නවද....ජීවිතේම දුක් විඳපු මනුස්සයෙක්ට සතුට එන්නේ හරි හෙමීට.........ඉතින් මං හැමදාම හිතුවේ කමක් නෑ හිමීට හරි පුංචිම පුංචි සතුටක් හරි එනවනේ කියලා........ඒත්........ඒ විශ්වාසෙත් හැම තප්පරේම හිතින් ඈතට ඈතට යනවා.......මොකද කරන්නේ මං...........කියන්න මට........ඉවසන් ඉන්නද තවත්........ මීට.... පාරමී

"රිදුනද? මම තටු ගද්දි?"

ඉතිං මේ ආත්මෙකට පස්සෙ අයිති උන අපේ කතාව...! මේකෙදි ප්‍රේම ආත්ම ඇතුලෙදි.... , දුක් විදපු හැමෝටම සතුට හම්බෙන්න ඕන... අහිමි උන හැමෝටම හිමි වෙන්න ඕන... වැරදි කරපු හැමෝටම දඩුවම් ලැබෙන්න ඕන... Start : 2024|09|30 - End : 2025|01|31

මඟහැරුණු ආදරේ මෙසේ ලියාතබමි....

"ඒ සුවඳ මට හයියෙන් හුස්ම ගන්න හැම මොහොතකම දැනෙනවා!" ~ ශනෝද් නිවෙත්ම ~ 𓂃 𓇢𓆸 මේක හන්තාන මලකට ආදරේ කරපු කුමාරයෙක්ගෙ කතාවක් විතරක්ම නෙවෙයි!! ඒ මල පිපුණ හන්තාන නිම්නේ කාටවත්ම නොදැනෙන්න නොපෙනෙන්න හැංගුණ මායාත්මක කතා ගොඩක එකතුවක් 𓇢𓆸 𓂃 Since 15/06/2024, the story's still writing itself,and the tale continues..!

සබඳ අපි කඳු නොවෙමු උනුන් පරයා නැගෙන,සුනිල දිය දහර වෙමු එකම ගඟකට ගලන..!

" මේ හැමදේටම හේතුව මොකක්ද ? " " මනස."

ජීවිතයේ, අපට ජීවය දෙන ආදරණීය ප්‍රේමණීය මෙන්ම වේදනාකාරී මතකයන්ද ඇත. ඒ මතක, හුදෙක් හදවතට ගෙන එන්නේ ජීවයට ඇති ආශාවයි. කඳුලකින් නොසරසා ජීවිතයක්, ප්‍රේමණීය හැඟීමෙන් පුරවාලීමට මිනිසුන් වශයෙන් අප සැවොම උත්සාහ කල යුත්තෙමු. සීමා නැති ප්‍රේමයේ උතුංග දායාදයන් විඳගැනීමට ශුද්ධ වූ ආත්මයන්ගේ ආශිර්වාදයන් සක්වල සෑම ජීවයකටම ලැබේවා! එන්න, අපි ටිකක් දුශ්කර පළාතකට යමු, සාමජයෙන් දුක් ගැහැට විඳි, අපමන බාධක ඉන්ද්‍රකීලයන් සේ විඳදරාගත් සොදුරු ජීවිත රැසක එකමුතුවක් ප්‍රේමයේ නාමයෙන් ආත්මීය සුවය ලබන හැටි දකින්නට. ඉහත්තාවේ බණ්ඩාර වලවුවේ සිට, ඔවුන්ගේ ඇසින් මම, පොඩි ඉස්කෝලේ මහත්තයා...

මම කිව්වෙ නෑ උඹට මට ආදරේ කරපම් කියල, කිව්වෙ මම උඹට ආදරෙයි කියල විතරයි !