Siz hiç kayboldunuz mu?Yolda giderken ya da farklı bir yerde kaybolmaktan bahsetmiyorum...Mesela hayallerinde,hedeflerinde,gelecekle ilgili intikam planları içerisinde kaybolmak gibi... Peki tüm kapılar kilitlimidir?Benim kapım kilitli değildi ama ben eve dönmemeyi,daha da kaybolmayı seçtim. Her şeyi hiç'e sayarak,sayarak bir harita çizdim önüme. Küçük hayallerden korkarsan,büyük hedeflere ulaşamazssın.Ben de korkmadım bir kadın gibi,bir abla gibi,bir babanın kızı gibi.Ve işte,duydunuz mu?Kilitsiz kapımın zilini birisi çaldı.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.